In A Special Place - The Pianodemos For This Is The Sea (Waterboys - 4)

Καλημέρα μοναμούρια μου.
Έπειτα από την αναγκαία διακοπή (Neil Young είναι αυτός), τελειώνει σήμερις το αφιέρωμα στους Waterboys. Θα μπορούσαμε να το συνεχίσουμε ακόμη κανα-δυο μερούλες, μιας και υπάρχει πάρα πολύ υλικό, αλλά η επικαιρότητα τρέχει, όπως θα δείτε λίαν συντόμως.

Για το τέλος διάλεξα τον καλύτερο μακράν δίσκο τους. Που στην ουσία δεν είναι δίσκος τους, αλλά δίσκος του Mike Scott που, όπως το συνηθίζει, βάζει το όνομα της μπάντας όπου και όταν γουστάρει. Και γιατί να μην το βάζει άλλωστε; Έτσι κι'αλλιώς αφενός είναι ο μόνος που υπάρχει από το 1983 και, αφετέρου, οι άλλοι δεν μοιάζουν να ενοχλούνται καθόλου.

Και, γι΄αυτόν εδώ τον δίσκο, καλά κάνουν, αν θέτε την άποψή μου.
Το In A Special Place (The Pianodemos For This Is The Sea) δεν περιέχει νέα τραγούδια και, άρα, δεν συμπεριλαμβάνεται στα studio album της μπάντας, αλλά στα compilations. Πράγματι, πρόκειται στην ουσία για ένα είδος unplugged δίσκου, όπου ο Scott κάθεται στο πιάνο και μας δείχνει, μ'έναν μοναδικό τρόπο, πως γράφει και εξελίσσει τα πολύ μεγάλα τραγούδια των Waterboys.
Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα διάσημα Parkgates Studios του Sussex (βλέπε Paul McCartney, Duran Duran, The Cure κλπ κλπ) με μοναδικό παρόντα τον Scott και τον συμπαραγωγό John Brand.
Ξεκίνησαν τον Μάρτη του 1985 και τελείωσαν τον Απρίλη. 
Με άλλα λόγια, πριν κυκλοφορήσουν τα περισσότερα απ'τα τραγούδια σε επίσημα studio albums. Εξ'ού και η σπουδιαότητα αυτού του δίσκου, εκτός από την καταπληκτική απόδοση και ερμηνεία.

Κυκλοφόρησε 26 ολόκληρα χρόνια μετά την ηχογράφησή του, στις 14 Μάρτη του 2011 και δεν θα σας πω άλλα.
Αφήνω τη μουσική να καθαρίσει.

Don't Bang The Drum

Be My Enemy

All The Bright Horses

Custer's Blues

Beverly Penn

The Day I Run Out Of People

The Pan Within

Winter In The Blood

The Woman In Me

Looking For Dickon

Paris In The Rain

Talk About Wings

The Whole Of The Moon

Old England

Trumpets (2011 remix)

Karma To Burn (Waterboys - 3)

Καλημέρα κυκλάμινά μου και χρόνια πολλά σε Δημήτρηδες, Δημητρούλες.

Αφού τελειώσαμε με την ιστορική αναδρομή, πάμε τώρα σε μερικά επιμέρους των Waterboys.
Πριν πάμε όμως, ας ξαναπούμε ένα πραματάκι : η επιλογή των τραγουδιών σε κάθε αφιέρωμα είναι δικιά μου και μόνο δικιά μου. Σαφώς θα υπάρχουν δυσαρεστημένοι από τις επιλογές. Και υπάρχουν.
Μου γράφει η Αθηνά ας πούμε : μα αφιέρωμα στους Waterboys χωρίς το Glastonbury Song;
Τα πάντα γίνονται Αθηνούλα μου καλή. Και βιαστική. Γιατί, το είπα απ'την αρχή, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τραγούδια από τούτους δω. Γι'αυτό, διάλεξα αυτά που έπρεπε και τα υπόλοιπα (τα περισσότερα απ'τα υπόλοιπα) σας τα δίνω σε άλλη μορφή.

Live ας πούμε. Από το Karma To Burn, το πρώτο και μοναδικό επίσημο live album της μπάντας.
Που κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτέμβρη του 2005 και που, εκτός των άλλων, περιλαμβάνει και 4 τραγούδια από την σόλο καριέρα του Mike Scott.
Πολλοί θα νομίζουν (οι γνώστες τουλάχιστον) πως ο τίτλος θα μπορούσε να παραπέμπει στους αμερικάνους Karma To Burn (K2B) της stoner rock σκηνής.
Αλλά όχι. Την εξήγηση του τίτλου μας τη δίνει ο ίδιος ο Scott : "εμπειρίες που μένει να υποστούμε ώστε να ισορροπήσουν οι προηγούμενες κινήσεις". Μάστα. Ινδουισμός κι'έτσι ένα πράμα.

Όπως και να 'χει, δε νοείται οπαδός των νερόπαιδων που να μην έχει αυτόν τον δίσκο.
Να σας δώσω μερικές πληροφορίες και να σας αδειάσω τη γωνιά να τον απολαύσετε.
Τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν σε διάφορες συναυλίες μεταξύ (κυρίως) 2003 και 2004. Συγκεκριμένα από τις συναυλιές στο Warwick (16.10.2003), στο Belfast (18.10.2003), στο Plymouth (29.10.2003), στο Basingstoke (13.10.2003), στο Dublin (21.10.2003), στο Liverpool (26.10.2003), στο Galway (23.11.2003), στο Cheltenham (30.10.2003) και στο Athlone (27.11.2004).
Το δε lineup : Mike Scott στα φωνητικά, Steve Wickham στο ηλεκτρικό βιολί, Carlos Hercules στα ντραμς, Steve Walters στο μπάσο και διάφοροι άλλοι, που δεν εμφανίζονταο ποτέ σε κανένα από τα επίσημα lineups.
Το εξώφυλλο είναι του σπουδαίου ιάπωνα καλλιτέχνη Toshifumi Tanabu.

Long Way To The Light

Peace Of Iona

Glanstonbury Song

Medicine Bow

The Pan Within

Open

The Return Of Jimi Hendrix

My Dark Side

A Song For The Life

Bring Em All In

The Whole Of The Moon

Fisherman's Blues 

Every Breath Is Yours (Waterboys - 2)

Καλημέρα παπάκια μου

Δεύτερο μέρος στο αφιέρωμά μας στους Waterboys σήμερις και πάμε να δούμε την δεύτερη μεγάλη περίοδό τους, αυτή που ξεκινάει από τα 2000, όταν και ξαναμαζώχτηκαν, και φτάνει μέχρι τα σήμερα. Αυτήν που θα ονομάζαμε rock/rock'n'roll περίοδο, αφού η μουσική τους ξεφεύγει απ'όσα νας είχαν καλομάθει και γίνεται πιο δυνατή, λιγότερο λυρική, αλλά εξ'ίσου όμορφη και με υπέροχους στίχους.

Σας έλεγα χθες, πως η μπάντα είναι από και για τον Mike Scott. Αυτό που δεν σας είπα χθες είναι πως, από τα 1988 και μετά, κάθε εξάμηνο, η μπάντα άλλαζε lineup. Με τον ίδιο ρυθμό (σχεδόν) που άλλαξε τόπο διαμονής. Αλλά με συγκεκριμένες εμμονές και στα δύο : οι πάνω από 65 μουσικοί που πέρασαν ήσαντε (και είναι) όλοι από αγγλία, ιρλανδία και σκωτία. Οι δε τόποι διαμονής, Δουβλίνο, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Σπίνταλ (Ιρλανδία) και λίγια Νέα Υόρκη.
Γιατί όμως σας ξανάπα για την ιδιοκτησία του Scott πάνω στη μπάντα;

Γιατί, πάρα πολύ απλά, κι'ενώ η μπάντα δεν υπήρχε απ'τα 1993, στα 2000, ο Scott τη νεκρανασταίνει χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Και γιατί να το κάνει άλλωστε; Έτσι κι'αλλιώς, από τα 1994, όταν και ξεκίνησε τις σόλο περιοδείες (τότε που έπαιξε και στο δικό μας σχωρεμένο ΡΟΔΟΝ), η φράση προλόγου στο κοινό ήταν "I'm the Waterboys". Απλά. λιτά, δημοκρατικά.
Τι έκαμε το λεπόν στα 2000; Έφτιαξε μια χούφτα πολύ καλά τραγούδια η αλήθεια είναι, μάζωξε καινούργιους νοματαίους, τα πήγε όλα στη δισκογραφική και τους είπε, βουαλά το νέο σχήμα των Waterboys, μπαίνουμε studio.
Και γεννήθηκε ο πρώτος δίσκος της δεύτερης περιόδου (A Rock In A Weary Land - 2000). Αυτός ο δίσκος ήταν εντελώς δοκιμαστικός, μιας και ο Scott έμοιαζε επηρεασμένος από το experimental των Radioheads και άλλων Beck.
Η καθαρή στροφή προς το rock θα γίνει στα 2003, με την κυκλοφορία του πάρα πολύ καλού Universal Hall.

Το 'παμε και πιο πάνω, η δεύτερη αυτή περίοδος είναι καλή. Όχι τόσο καλή όσο η πρώτη, αλλά καλή.
Από τα 2007 και μετά, διαφαίνεται μια ψιλοεπιστροφή τους στα πιο "λυρικα", χωρίς όμως να παρατάνε εντελώς τον δυνατό ήχο.
Ο Scott συνεχίζει παράλληλα την σόλο καριέρα και την μπερδεύει συνέχεια με το πιασάρικο label των Waterboys. Ας του αναγνωρίσουμε όμως το genious στη μουσική κι ας πάμε παρακάτω.

Παρακάτω είπα;
Δεν έχει παρακάτω.
Μουσικούλα.

 Let It Happen

We Are Jonah

The Wind In The Wires

This Light Is For The World

Seek The Light

Universall Hall

Every Breath Is Yours

The Crash Of Angel Wings

Love Will Shoot You Down

It's Gonna Rain

Sustain

You In The Sky

 

Stolen Child (Waterboys - 1)

Φθινοπώριασε για τα καλά.

Και ήρθε η στιγμή για το νταλικόφωνο να κάνει πράξη μιαν υπόσχεσή του που κρατάει απ'τα παλιά.

Ήθελε όμως αρκετή δουλειά για να γίνει τούτη δω η ανάρτηση. Κυρίως για τις επιλογές των τραγουδιών. Πράγμα κομμάτι δύσκολο, μιας και τούτοι δω οι λεβέντες, όταν γράφουν τραγούδια, δεν μπορείς εύκολα να ξεχωρίσεις κάποιο.

Από σήμερις λοιπόν, και για 4 μερούλες, η νταλίκα ασχολείται αναλυτικά με τους Waterboys. Μία από τις 3-4 σημαντικότερες big music μπάντες που εξακολυθεί μέχρι και σήμερα να μας ταξιδεύει.

Επέλεξα το αφιέρωμα να έχει τέσσερα μέρη : τα δύο πρώτα είναι τραγούδια απ'όλα τα studio albums τους (από τα 1983 μέχρι και τα 2011), χωρισμένα σε δύο μέρη, όσες ακριβώς και οι μουσικές εποχές τους (1983-1993 και 2000 ως τα σήμερα) με χρονολιγική σειρά. Το τρίτο μέρος θα είναι το πρώτο επίσημο live της μπάντας, στα 2005 και το τέταρτο θα είναι ένας καταπληκτικός δίσκος με ακουστικά pianodemos από γνωστά τραγούδια τους, που κυκλοφόρησε στα 2011.

Η πρώτη τους περίοδος (1983-1993), για να είμαστε ακριβείς, χωρίζεται κι'αυτή σε μία μικρούλα και σε μία μεγαλύτερη. Η μικρούλα είναι αυτή που περιλαμβάνει τα δύο πρώτα studio albums τους (The Waterboys - 1983 και A Pagan Place - 1984) και ονομάζεται big music από το ομώνυμο τραγούδι του δεύτερου δίσκου. Χαρακτηρίζεται μουσικά απ'αυτό ακριβώς που λέει. Μεγάλη Μουσική, δηλαδή κάτι τις σαν γκραντιόζο, με ενορχηστρώσεις στα όρια του γκροτέσκο (για ροκ μπάντα) και με συγχορδίες (και καλά) επιβλητικές.

Η πιο μεγάλη είναι η rock/folk περίοδος, η μακράν καλύτερή τους, όπου η μπάντα πειραματίζεται με τους κέλτικους ήχους και τους στίχους από ποιητές.

Οι Waterboys είναι μία ακόμα one man μπάντα. Η μπάντα του Mike Scott. Ξεκάθαρα πράματα και σταράτα. Αυτός τους έφκιασε, είναι μόνος που έμεινε συνέχεια μέλος (ενώ τα υπόλοιπα άλλαζαν κυριολεκτικά σαν τα πουκάμισα), είναι ο συνθέτης της συντριπτικής πλειοψηφίας των τραγουδιών. Από νωρίς είχε και παράλληλη καριέρα, αλλά είπαμε : η μπάντα είναι αυτός.

Ο αυτός που λέτε, ήδη από τα 1980 έφκιανε μπάντες και έγραφε τραγούδια. Η προτελευταία του ήταν οι Another Pretty Face (αργότερα Funhouse) και οι The Red And The Black, η οποία αποτελεί και τον πρόδρομο των Waterboys.

Πράγματι, παρέα με τον σαξοφωνίστα Anthony Thistlethwaite και τον ντράμερ Kevin Wilkinson και σαν The Red and the Black, ξεκίνησαν, στα 1982, να δίνουν συναυλίες στη Λόντρα. Κι'ενώ η δισκογραφική του εταιρεία περιμένει τραγούδια για τον προσωπικό του δίσκο, ο Scott μετονομάζει το σχήμα σε Waterboys κι'έτσι κυκλοφορεί (στα 1983) το πρώτο (ομώνυμο) studio album τους.

Όποιος ενδιαφέρεται για τη σημειολογία, το όνομα το διάλεξε από το τραγούδι του Lou Reed "The Kids" από τον μαγικό δίσκο Berlin (1973).

Από κει ξεκινάει το μεγάλο ταξίδι.

Δεν θα σας κουράσω άλλο. Θα σας πω μονάχα, πως, μέχρι τα 1993 (οπότε και διέλυσαν) πρόλαβαν και μας χάρισαν τα 6 καλύτερά τους studio albums, με δύο να ξεχωρίζουν σαφώς από τα υπόλοιπα και να θεωρούνται πλέον κλασσικά : το This Is The Sea (1985) και το Fisherman's Blues (1988).

Σε ότι με αφορά, μακράν καλύτερο διαμάντι αυτής της περιόδου είναι το Stolen Child, σε ποίηση του μεγάλου ιρλανδού ποιητή William Butler Yeats (1865-1939).

A Girl Called Johnny

I Will Not Follow

December

A Pagan Place

The Thrill Is Gone

The Whole Of The Moon

The Pan Within

This Is The Sea

Meet You At The Station

Fisherman's Blues

Stolen Child

The Star And The Sea

Room To Roam

Island Man