Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα song. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα song. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015

Winterreise


Καλημέρες λουλουδάκια μου.
Σήμερις το νταλικόφωνο επιστρέφει δι ολίγον στο Μέγαρον γι άλλον έναν σπανιότατο δίσκο, έναν υπεροχότατο δίσκο από την συλλογή της Deutsche Grammophon.
Να πούμε μερικά πραματάκια για όσους ενδιαφέρονται, που ξέρω πως είναι μπόλικοι, αν κρίνω από τα μεηλ.

Το Winterreise (χειμωνιάτικο ταξίδι) είναι ο δεύτερος κύκλος 24 τραγουδιών για πιάνο και φωνή του μεγάλου αυστριακού συνθέτη Franz Schubert (1797-1828) σε ποίηση του επίσης τεράστιου γερμανού ποιητή Wilhelm Muller (1794-1827). Ο πρώτος ήταν το Die Schone Mullerin (1823).
Η σύνθεση του δεύτερου (και καλύτερου κατά την άποψή μου) αυτού κύκλου ολοκληρώθηκε σε δύο μέρη από τον συνθέτη. Πράγματι, τα 12 πρώτα τον Φλεβάρη του 1827 και τα επόμενα 12 τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου. Δημοσιεύτηκαν (από τον Tobias Haslinger) επίσης σε δύο μέρη, το πρώτο στις 14 Γενάρη 1828 και το δεύτερο στις στις 30 Νοέμβρη της ίδιας χρονιάς, πράγμα που αποδεικνύει πως, μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του (πέθανε στις 19 Νοέμβρη 1928) ο Schubert διόρθωνε τις παρτιτούρες.
Τα 24 αυτά διαμάντια (περισσότερο γνωστά ως D. 911 Op. 89) γράφτηκαν για φωνή τενόρου αλλά, όπως και ο πρώτος κύκλος, έτσι κι'αυτά ερμηνεύτηκαν από φωνές όλης της γκάμας κι'αυτό χάρη στην εξαιρετική τους σύνθεση.

Μια τέτοια περίπτωση είναι και η απίστευτη ερμηνεία που σήμερα σας χαρίζω. Την χρωστάμε σε μία από τις μεγαλύτερες φωνές του 20ού αιώνα, τον γερμανό λυρικό βαρύτονο Dietrich Fischer-Dieskau (1925-2012), έναν από τους σπουδαιότερους μεταπολεμικούς Lieder (τραγουδιστές τέχνης). Παρά το μικρό μέγεθος της φωνητικής του δυνατότητας, ο Fischer-Dieskau ερμήνευσε επίσης, με τεράστια επιτυχία, και όπερες. Η τεράστια γκάμα των έργων που ερμήνευσε, του χάρισε το προσωνύμιο "Το Θαύμα Fischer-Dieskau" ενώ, ο διάσημος άγγλος μουσικολόγος Alan Blyth (1929-2007) είπε γι'αυτόν πως "...κανένας τραγουδιστής της εποχής μας, ή και των άλλων εποχών, δεν κατάφερε να έχει το ρεπερτόριο που είχε ο Fischer-Dieskau. Ούτε σε ποσότητα αλλά, κυρίως, ούτε σε ποιότητα..."

Ένα κομμάτι αυτού του ρεπερτορίου σας χαρίζω σήμερα.
Ο σπανιότατος αυτός δίσκος, που ηχογραφήθηκε στα 1972, έχει χαρακτηρισθεί ως η καλύτερη ερμηνεία του Winterreise. Παράλειψη θα ήταν να μην αναφέρουμε και τον πιανίστα της ηχογράφησης, έναν από τους σημαντικότερους της γενιάς του, τον άγγλο Gerald Moore (1899-1987), ο οποίος έχτισε την τεράστια καριέρα του κυρίως συνοδεύοντας τους μεγάλους τραγουδιστές.
Απολαμβάνουμε

Gute Nacht
Die Wetterfahne
Gefrorne Tranen
Erstarrung
Der Lindenbaum
Wasserflut
Auf Dem Flusse
Ruckblick
Irrlicht
Rast
Fruhlingstraum
Einsamkeit
Die Post
Der Greise Kopf
Die Krahe
Letzte Hoffnung
Im Dorfe
Der Sturmische Morgen
Tauschung
Der Wegweiser
Das Wirthschaus
Mut
Die Nebensonnen
Der Leiermann

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015

It's my party


Καλημέρα καλά μου παιδιά.
Στην (όλο και πιο συχνή πχια δυστυχώς) σαγκά μας "κάποιος λείπει απόψε απ'την παρέα", σήμερις εκτάκτως, η νταλίκα θ'ασχοληθεί με άλλη μία τεράστια μορφή, η οποία μας άφησε χρόνους προχθές.
Αναφέρομαι σε μια απ'τις σημαντικότερες λευκές τραγουδίστριες της εποχής που μεσουρανούσαν οι νέγρες μεγάλες κυρίες, στην Lesley Gore

Γεννήθηκε Lesley Sue Goldstein, στα 1946, στο Brooklyn, αλλά μεγάλωσε στο New Jersey.
Όταν το It's My Party, ο θρύλος αυτός του Quincy Jones ανέβαινε στο Νο1 των charts, η Lesley φοιτούσε ακόμα σε γυμνάσιο κορασίδων.
Ακολούθησαν εκατοντάδες άλλες ηχογραφήσεις, με τραγούδια-διαμάντια που έγιναν τεράστιες επιτυχίες και που κόντραραν στα ίσια ιερά τέρατα της εποχής.
Το πρώτο studio album της (I'll Cry If I Want To) το ηχογράφησε στα 17 της (1963). Έκτοτε ακολούθησαν άλλα 10, μέχρι το τελευταίο της (Ever Since)στα 2005.
Εκτός όμως από τη μουσική, η Gore ήταν και ηθοποιός, έχοντας παίξει (πριν τα 20 της) σε επεισόδια της διάσημης τηλεοπτικής μεταφοράς του Batman.
Στα τέλη των '70s ψιλοαπομακρύνεται από την ερμηνεία και αφοσιώνεται στη σύνθεση. Για όσους δεν το ξέρουν, αυτή είναι που έγραψε μπόλικα από τα τραγούδια για το καταπληκτικό soundtrack της ταινίας Fame, το score του οποίου υπογράφει ο αδελφός της Michael Gore.

Πέρα όμως από τα καλλιτεχνικά, η Gore ήταν μία από τις πιο ενεργές ακτιβίστριες του αμερικανικού LGBG κινήματος. Από τα 2005, παρουσίαζε την εκπομπή In The Life (στο κανάλι PBS), μέσα από την οποία είχε δηλώσει δημόσια πως ήταν λεσβία.
Άλλωστε, μέχρι το τέλος της ζωής της, στο πλάι της ήταν η επί 33 χρόνια σύντροφός της, Lois Sasson, μια κατασκευάστρια κοσμημάτων, γνωστή ακτιβίστρια και αυτή.

Πέθανε στις 16 Φλεβάρη, στη Νέα Υόρκη από καρκίνο στους πνεύμονες.

That's The Way Boys Are
She's A Fool
Just Let Me Cry
Hey Now
Young Love
You Don't Own Me
You Didn't Look 'Round
Wonder Boy
The Old Crowd
Sunshine, Lollipops And Rainbows
My Town, My Guy And Me
It's My Party
It's Judy's Turn To Cry
I Don't Want To Be A Loser
California Nights

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Love Letters


Καλημέρα μικρά μου παιδιά.
Όπως οι περισσότεροι θα ξέρετε, η Ιαπωνία ξεχωρίζει για τρία πράγματα : το ένα είναι τα αυτοκίνητα και το άλλο είναι οι σαμουράι.
Το τρίτο είναι οι animation movies. Ένα είδος ταινιών που στη χώρα που ανατέλει ο ήλιος είναι τόσο αγαπημένες όσο είναι εδώ τα χαζο-σήριαλ των ιδιωτικών τηλεοράσεων. Και πιο αγαπητών μην σας πω.
Το δημοφιλέστερο είδος γιαπονέζικου animation είναι τα manga. Κι'ένα από τα δημοφιλέστερα manga είναι το K-On!, που παίχτηκε για πρώτη φορά μεταξύ Απρίλη και Ιούνη 2009.
Τα manga, όπως και όλες οι ταινίες κινουμένων σχεδίων, χρειάζονται φωνές. Και οι φωνές, στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου, είναι ηθοποιών. Κανονικών ηθοποιών.
Στο τζαπάν όμως, όπου τα κινούμενα σχέδια είναι μια τεράστια βιομηχανία, ζει και βασιλεύει ένα είδος ηθοποιών, που η δουλειά τους συνίσταται αποκλειστικά στο να δανείζουν τις φωνές τους στους ήρωες των κινουμένων σχεδίων. Είναι οι voice actors/actresses ή, κατά το ελληνικότερον, φωνητικοί ηθοποιοί. Και, απ'όσα μαθαίνουμε, είναι δημοφιλέστατοι.
Μερικοί απ'αυτούς είναι και τραγουδιστές.

Η Aki Toyosaki είναι μία απ'αυτούς. Από τους πιο γνωστούς πλέον.
Γεννήθηκε στα 1986 στην Tokushima και πρωτοεμφανίστηκε στα 2003, όταν πρωτοέπαιξε τον εαυτό της, σε μία μικρή σειρά (Saturday Naisho!!) στα 2003.
Τον πρώτο μεγάλο ρόλο της τον πήρε στα 2007, σ΄ένα από τα γνωστότερα manga, το Kenko Zen rakei Suieibu Umisho.
Στα 2010 ψηφίζεται καλύτερη ηθοποιός κινουμένων σχεδίων, για τον ρόλο της στο K-On!

Από τα 2008, παράλληλα με την φωνητική υποκριτική, άρχισε να ηχογραφεί και μουσική.
Στην αρχή, με τρεις άλλες γυναίκες συναδέλφους της, έφκιασαν μια μπάντα, την Sphere, και κυκλοφόρησαν 12 singles και 3 studio albums.
Στα τέλη του 2010 ξεκινάει την σόλο καριέρα της (παράλληλα με την Sphere) και, στα 2011, ηχογραφεί το πρώτο σόλο studio album της (Love Your Life, Love My Life).
Στις 25 Σεπτέμβρη 2013, πριν δηλαδή μια βδομαδούλα, κυκλοφόρησε το δεύτερο studio album της.
Αυτό που σας χαρίζω σήμερα.
Το Love Letters
Που δεν διεκδικεί δάφνες τελειότητας και μεγάλης ποιότητας.
Αλλά που είναι ένα απλό, όμορφο κουτί με εικόνες.
Εγώ τουλάχιστον έτσι το άκουσα, και είναι το πρώτο που άκουσα από δαύτην.

 See You Tomorrow
 Music
 CHEEKY -clover mix-
 Sasurai no mayoeru koneko
 Tadaima, okaeri
 Patapa
 LiLi A LiLi
 Shirotsumekusa
 Furippu furoppu
 Ringo no sei
 Orion to supankōru
 True blue
 Letter writer