Fade Into You

Όποιος έχει δει την ταινία του Tim Burton, The Pee-Wee's Big Adventure (1985), θα θυμάται την περίφημη ατάκα του Pee-Wee σε μία κομπάρσα με τ'όνομα Simone, με την χαρακτηριστική προφορά του αμερικάνου όταν μιλάει γαλλικά : "Au Revoir Simone!"

Από κει, που λέτε, διάλεξαν τ'όνομά τους τούτες οι τρεις τσούπρες από το Brooklyn του Νιου Γιορκ και, πιο συγκεκριμένα, από το Williamsburg (μια από τις μεγαλύτερες γειτονιές του νιου γιορκ).

Οι Au Revoir Simone φκιάχτηκαν στα 2003, όταν η EriKa Forster (φωνητικά, keyboard) συναντήθηκε με την Annie Hart (φωνητικά, keyboard) στην επιστροφή στο Νιου Γιορκ, μετά από γουίκεντ με φιλαράκια. Συζήτησαν, βρήκαν κοινές εικόνες στη μουσική και αποφάσισαν να βρίσκονται και να παίζουν μαζί. Λίγο καιρό μετά, η Heather D'Angelo (φωνητικά, drum machine, keyboard) τακίμιασε μαζί τους. Οι πρώτες πρόβες έλαβαν χώρα εις το κοριτσίστικο υπνοδωμάτιο της Forster ενώ, λίγο μετά, ξεκίνησαν να παίζουν σε κλαμπάκια του Brooklyn και του Manhattan.

Στα 2005 κυκλοφορούν το πρώτο studio album τους (Verses Of Comfort, Assurance and Salvation) κι'αμέσως ξεχωρίζουν γι'αυτό το περίεργα θεσπέσιο στυλάκι τους.

Από τότε, κυκλοφόρησαν ακόμα 4 studio albums και 3 remix albums, από τα οποία το Spectrums (2014) το θεωρώ ένα από τα καλύτερα electro remix που έχω ακούσει (κι'έχω ακούσει ουκ ολίγα).

Το θεσπέσιο στυλάκι, που σας είπα πιο πάνω, είναι το ταλέντο που έχουν να παίζουν μοντέρνα electro και dream pop με vintage (στην κυριολεξία) όργανα. Οι γνώστες θα διάβασαν παραπάνω για το drum machine, το οποίο χρησιμοποιείται πλέον από κάτι άσχετους που την έχουν δει μουσικοί και  mcs. Τέλος πάντων, κακίες άλλην ώρα.

Προσθέστε σ'αυτό και τις ευθείες επιρροές τους από την Lo-Fi σκηνή, την low fidelity δηλαδής, η οποία, μέσα από χαμηλά μπάτζετ και ηχογραφήσεις σε σπίτια και γκαράζ, έχει βγάλει αριστουργηματάκια (βλ. Beck ας πούμε).

Στο αφιέρωμα διάλεξα "χαμηλά" κομμάτια και όχι remixes, παρότι οι τσούπρες έχουν γίνει πασίγνωστες στους μυημένους χορευταράδες. Ο τίτλος της ανάρτησης δεν μπήκε τυχαία, για δύο λόγους. Ο δεύτερος είναι πως μπορεί to διαμάντι να είναι των λατρεμένων Mazzy Star, αλλά οι δεσποινίδες το λένε απλά θεϊκά και, άρα, καλύτερα απ'το original.

Αυτά και τις καλημέρες μου.

All Or Nothing

Don't See The Sorrow

Fallen Snow

Lark

Sad Song

Summerlines

The Lucky One

Through The Backyards

The Last One

Stay Golden

Only You Can Make You Happy

Hurricanes

Fade Into You

Anywhere You Looked

Halcyon

Καλημέρα μπουμπούκια μου.
Και μετά τις ελληνικούρες (που πολύ σας άρεσαν, το ξέρω), η νταλίκα επιστρέφει στις αποκλειστικότητες που τόσο λατρεύουμε να 'χουμε.

Την Ellie Goulding, πάω στοίχημα, οι περισσότεροι δεν την ξέρετε. Όχι δηλαδής πως θα 'πρεπε, αλλά νταξ, ότι δεν ξέρουμε, καλό είναι να το μαθαίνουμε. Ειδικά αν αξίζει τον κόπο. Και (πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη) η δεσποσύνη το αξίζει.

Γεννήθηκε στις 30 Δεκέμβρη του 1986 σ'ένα χωριουδάκι  (Lyonshall) κοντά στο Kington του Χερφορντσέϊρ (στα αγγλο-ουαλικά σύνορα), από μαμά υπάλληλο σε σούπερ μάρκετ και μπαμπά υπεργολάβο.
Από τα 9 της άρχισε να παίζει πιάνο και κλαρίνο, στα 14 της όμως την κέρδισε η κιθάρα. Μ'αυτήν άρχισε να γράφει τα πρώτα της τραγούδια, ενώ, στα 15της, κέρδισε και τον πρώτο της διαγωνισμό.
Ξεκίνησε σπουδές πολιτικής οικονομίας και αγγλικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Kent, αλλά, δύο χρόνια μετά, τα παράτησε για ν'αφοσιωθεί στη μουσική.
Όσο φοιτούσε στο Kent, ήρθε σε επαφή με την electronica, επηρρεάστηκε και δημιούργησε τον δικό της προσωπικό ήχο, έναν dream pop ήχο με πάρα πολλά στοιχεία indie.
Πριν κυκλοφορήσει το πρώτο studio album της (Lights - 2010), η Goulding είχε ήδη κερδίσει το BBC Sound of 2010, με το πρώτο της single, Under The Sheets (2009).
Ο πρώτος της δίσκος ξεκίνησε απευθείας στο #1 του UK Albums Chart, ενώ έκανε την Goulding την δεύτερη αγγλίδα που κέρδισε ταυτόχρονα το ετήσιο BBC Sound of... και το βραβείο των κριτικών του Brit Awards. Για όσους δεν θυμούνται, η πρώτη ήταν η Adele στα 2008.

Την ερχόμενη Δευτέρα 8 Οκτώβρη, κυκλοφορεί το δεύτερο studio album της με τίτλο δανεισμένο από την ελληνική μυθολογία.
Το Halcyon αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Όπως το περιέγραψε η ίδια, στις αρχές του 2012, "...θα είναι ένα πιο dark, πιο περίεργο album. Αλλά σίγουρα και πιο συναισθηματικό..."
Αν έχει δίκιο, θα κριθεί από την ακρόαση.
Των άλλων στις 8 Οκτώβρη.
Εσάς λατρεμένοι μου, σήμερα.
Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, όλος ο δίσκος.

Don't Say A Word

My Blood

Anything Could Happen

Only You

Halcyon

Figure 8

Joy

Hanging On

Explosions

I Know You Care

Atlantis

Dead In The Water