Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Trip Hop. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Trip Hop. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016

Ya Nass


Την γνωρίσαμε από τους Soapkills, το εξαιρετικό ντουέτο που είχε φκιάσει με τον Zeid Hamdan (απλή συνωνυμία), στην Βυρητό, στα 1998.
Ανακάτευαν την αραβική μουσική με το trip hop και την electronica μ'ένα μαγικό τρόπο, αλλά κυριαρχούσε η φωνάρα της, που την έκανε μία από τις πρωθιέρειες της underground του αραβικού κόσμου.
Κι'επειδής ο Λίβανος δεν την χωρούσε πια, η Yasmine Hamdan (1976) μετακόμισε στο Παρίσι, στα 2005, όπου, στην αρχή, συνεργάστηκε με τις θεόμουρλες αμερικανίδες αδελφές CocoRosie. Μετά, τακίμιασε με τον γαλλοάραβα Mirwais (πρώην μέλος των Taxi Girl), μουσικό παραγωγό που συνεργάστηκε με την Madonna.
Μ'αυτόν ηχογράφησαν ένα studio album (Arabology), στα 2009, το οποίο μάλλον πήγε άπατο, παρά το ότι ήταν πολύ καλό.
Η ανάγκη της για ολόδικό της album, την οδήγησε στα στιβαρά μπράτσα του Marc Collin (των Nouvelle Vague), με τον οποίον, σε Γαλλία και Λίβανο, ηχογράφησε την δισκάρα που σήμερα σας χαρίζω.
Το Ya Nass (που κυκλοφόρησε στα 2013) είναι το μουσικό αποτύπωμα όλων των εικόνων που μάζεψε η Hamdan από τα διάφορα μέρη όπου έζησε : Λίβανο, Αμπου Νταμπι, Ελλάδα, Κουβέιτ και Γαλλία. Εξαιρετικά καλοπαιγμένη μουσική, πανέμορφα ανακατέμματα και μια φωνή από τις πολύ λίγες.
Είναι και πανέμορφη.
Τι ξεχνάω;
Α ναι. Καλημέρα αγάπες μου.

Deny
Shouei
Samar
Enta Fen, Again
La Mouch
Nediya
Beirut
Aleb
Bala Tantanat
In Kan Fouadi
Hal
Khayyam
Ya Nass


Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016

Electronica 1 : The Time Machine


Καλημέρα άνοιξές μου.
Σήμερις στο νταλικόφωνο έχουμε πράμα που σαλεύει. Από κείνα τα πολύ ωραία, που μπορεί να μας διέφυγαν για λίγο, αλλά πάντα ξαναγυρνάμε να τα μαζέψουμε.
Οι φαν του Jean-Michel Jarre (1948) μπορεί να το βρουν λίγο αλλόκοτο να το πω; Περίεργο να το πω; Κάτι τέτοιο.
Και δεν θα 'χουν άδικο, αφού το Electronica 1 : The Time Machine δεν είναι απ'αυτά που μας έχει συνηθίσει αυτός ο πρωθιερέας της electronica. Και θα μπορούσε να 'ναι, αφού η δισκάρα αυτή είναι προιόν συνεργασίας και συμμετοχής του Jarre μ'ένα τσούρμο μουσικούς, από τους καλύτερους του είδους (και όχι μόνο).

"Ήθελα να πω μιαν ιστορία σχετικά με την ηλεκτρονική μουσική και την κληρονομιά της, μέσα από το δικό μου πρίσμα και πείρα, από τότε που ξεκίνησα μέχρι σήμερα. Σκέφτηκα να συνθέσω και να συνεργαστώ με καλλιτέχνες που, ευθέως ή πλαγίως, σχετίζονται μ'αυτό το είδος μουσικής, καλλιτέχνες που θαυμάζω για τη συνεισφορά τους στο είδος μας. Αυτό αποτελεί πηγή έμπνευσης για μένα αυτές τις 4 δεκαετίες που κάνω μουσική. Δεν είχα ιδέα πως θα εξελιχτεί το όλο project, είμαι όμως χαρούμενος που, σε όσους απευθύνθηκα, δέχτηκαν την πρόσκληση", δήλωσε σε ανύποπτο χρόνο, σε μια συνέντευξή του στο Billboard.

Και πέτυχε διάνα, λέω εγώ, αφού το αποτέλεσμα είναι ένας εξαίσιος electronica - trip hop δίσκος, φτιαγμένος από ένα τσουνάμι μεγάλων. Σημειώστε : Vince Clarke, Moby,  Gessafeistein, M83, Armin Van Buuren, John Carpenter, Robert "3D" Del Naja (των Massive Attack), Pete Townshend, Edgar Froese (ο σχωρεμένος κιμπορντίστας των τεράστιων Tangerine Dream) και μπόλικους άλλους.
Θα μπορούσε, λοιπόν, να βγει κάτι κακό απ'όλον αυτόν τον καλό κόσμο;
Δεν θα μπορούσε και η ακρόαση το επιβεβαιώνει.
Να σας πω μόνο, πως κυκλοφόρησε στις 16 Οκτώβρη 2015, ενώ αναμένεται (με ανυπομονησία) το δεύτερο μέρος του, το οποίο θα κυκλοφορήσει με τίτλο Electronica 2 : The Heart Of Noise τον Απρίλη του 2016.

The Time Machine (with Boys Noize)
Glory (with M83)
Close Your Eyes (with Air)
Automatic. Pt. 1 (with Vince Clarke)
Automatic. Pt. 2 (with V. Clarke)
If..! (with Little Boots)
Immortals (with Fuck Buttons)
Suns Have Gone (with Moby)
Conquistador (with Gessafeinstein)
Travelator (Part 2) (with Pete Townshend)
Zero Gravity (with Tangerine Dream)
Rely on Me (with Laurie Anderson)
Stardust (with Armin Van Buuren)
Watching You (with Massive Attack)
A Question of Blood (with John Carpenter)
The Train & The River (with Lang Lang)

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

Ritual Spirit


Καλημερούδια παιδάκια μου.
Το trip hop αλλά και οι Massive Attack παίζονται κάργα στο νταλικόφωνο. Αυτό το ξεύρετε. Θα ξεύρετε ίσως, επίσης, πως το ντουέτο από το Bristol, πέντε και κάτι χρονάκια μετά το εξαίσιο Heligoland (2010), μόλις κυκλοφόρησε ένα ολόφρασκο ΕΡ, αναμένοντας το 6ο studio album τους.

Αυτό που μπορεί να μην ηξεύρετε, είναι πως με το Ritual Spirit . οι μουρλολεβέντες πάνε το trip hop ένα βήμα παρακάτω, αφού ενσωματώνουν μέσα του στοιχεία rap, hip hop αλλά simple pop.
Ο ήχος δεν διαφέρει πολύ από τον γνωστό λατρεμένο σε μας. Αυτό που είναι νέο, είναι δύο πράγματα.
Το πρώτο είναι, πως είναι ο πρώτος τους δίσκος  όπου δεν κάνει φωνητικά ο Horace Andy, ο μουρλοτζαμαϊκανός συνθέτης και τραγουδιστής, η φωνή του οποίου έχει γίνει σήμα κατατεθέν στα  τραγούδια των εδικών μας.
Το δεύτερο είναι, πως υπάρχουν συμμετοχές. Η πρώτη μας έρχεται από τα παλιά. Είναι ο Tricky, ένας τριπχοπίστας από το Bristol, με τον οποίο οι Massive Attack είχαν συνεργαστεί στα 1994. Άλλη συμμετοχή, είναι αυτή των Young Fathers, μιας hip hop μπάντας από την Σκωτία, του λονδρέζου rapper Roots Manuva και, τέλος, μια φωνητική προσθήκη, αυτή του καταπληκτικού R'n'B - soul λονδρέζουν τραγουδιστή Azekel.

Όλος αυτός ο καλός κόσμος δούλεψε μαζί και το αποτέλεσμα είναι τούτο δω το ΕΡ, το οποίο κυκλοφόρησε την Παρασκευή 29 Γενάρη 2016.
Απολαύστε ανεύθυνα.
Α! Και καλό μήνα βρε

Dead Editors (feat. Roots Manuva)
Ritual Spirit (feat. Azekel)
Voodoo In My Blood (feat. Young Fathers)
Take It There (feat. Tricky)

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015

Apricot Morning


Καλημέρα καλά μου παιδιά και, ιδιαίτερα σήμερα, καλημέρα Κωνσταντίνα κόρη μου.

Οι περισσότεροι τον ξέρουν σαν Quantic (όσοι τέλος πάντων), αλλά θα τον συναντήσετε και σαν The Quantic Soul Orchestra ή, ακόμα, και σαν The Limp Twins. Είναι όμως το ίδιο πρόσωπο.
Ονομάζεται Will Holland και είναι ένας εγγλέζος μουσικός, DJ και παραγωγός.
Γεννήθηκε στο Bewdley της κεντρο-νότιας αγγλίας στα 1978 και ασχολήθηκε από πολύ μικρός με ότι όργανο μπορείτε να φανταστείτε : από κιθάρα και πιάνο μέχρι ακορντεόν και σαξόφωνο.
Από πιτσιρικάς επίσης δούλεψε σαν DJ, μέχρι το 2001, οπότε και κυκλοφόρησε το πρώτο του studio album (The 5th Exotic).
Στα 2007 μετακόμισε στην Κολομβία, όπου έστησε το δικό του studio (Sonido del Valle), όπου και ξεκίνησε να ηχογραφεί σαν The Quantic Soul Orchestra.
Από τα 2014 έγινε μόνιμος κάτοικος νιου γιορκ.

Η καταπληκτική μουσική του είναι ένα αμάλγαμα soul, funk και jazz, στις οποίες έχει προσθέσει μπόλικα trip hop και downtempo στοιχεία. Αυτό, σε συνδυασμό με ήχους cumbia  και salsa, τον κάνουν πιονέρο σ'ένα είδος μουσικής, χωρίς ετικέτα, αλλά υπέροχα dance.
Παρά το μικρό της ηλικίας του, μέσα σε 15 χρόνια, κατάφερε να κυκλοφορήσει 20 albums και αναρίθμητα EPs και remixes.
Όσοι ασχολούνται με την ποιοτική dance, σίγουρα κάποια στιγμή έχουν μιξάρει κάτι δικό του.

Αφιερωμένο στην Κωνσταντίνα, που τον ανακάλυψε πρόσφατα και που θεωρεί, πως ανακάλυψε την Αμερική (σε πειράζω).

Apricot Morning
Cumbia Clash
La Plata
Life In The Rain
Magnetica
Meet Me At The Pommegrenate Tree
Sol Clap
Transatlantic
No Soy Del Valle
Tell It Like You Mean It

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015

Enjoy The Ride



Όλα ξεκίνησαν στα 1994, όταν τα αδελφάκια Godfrey (Paul - στιχουργός, dj και Ross - πολυοργανίστας) μετακόμισαν στο Λονδίνο στο τέλος της εφηβείας τους.
Ένα βράδυ, σ'ένα πάρτυ, γνωρίστηκαν με την θεϊκή φωνή της Skye Edwards κι'αποφάσισαν να συνεργαστούν.
Σαν Morcheeba πρωτοεμφανίστηκαν στα 1995, με το πρώτο τους EP (Trigger Hippie), χωρίς όμως να μπορέσουν να τρυπήσουν προς τα πάνω.
Από τη μία το είδος της μουσικής τους, ένα "πειραγμένο" alternative με μπόλικες δόσεις trip hop και downtempo τελειώματα, κι'από την άλλη ένας σκληρός ανταγωνισμός των μεγάλων δισκογραφικών.
Το ταλέντο, όμως, τους έβγαινε απ'τ'αφτιά.
Και δικαιώθηκαν έναν χρόνο αργότερα, στα 1996, με την κυκλοφορία του πρώτου τους studio album (Who Can You Trust?), όπου ο trip hop ήχος "δουλεύτηκε" με τις hip hop επιρροές του Ross και, κυρίως, ντύθηκε με την φωνάρα της Skye.
Η αναγνώριση τους ταξίδεψε σε συναυλίες σ'όλη την Ευρώπη αλλά και την Αμερική, στην διάρκεια των οποίων, απέδειξαν πως είναι το ίδιο καλοί και στα live ενώ, παράλληλα, άρχισαν να ξαναδουλεύουν και τις alternative επιρροές της Skye, πράγμα που φάνηκε στο δεύτερο studio album τους (Big Cal - 1998).
Μέχρι το 2003 ηχογράφησαν συνολικά 4 studio albums και 5 ΕΡs.
Στα 2003 διάλυσαν, λόφω διαφορών τους στα μουσικά στυλ. Λόγω στερέματος της έμπνευσης λέω εγώ αφού, 6 χρόνια αργότερα, στα 2009, ξαναμαζώχτηκαν και μας έδωσαν άλλα τέσσερα υπεροχότατα studio albums, με τελευταίο το τρίκαλο Head Up High (2013) και πολλά remixes.

Αυτά τα ολίγα. Ακολουθεί μια ωρίτσα αφιέρωμα, με τραγουδάκια που γουστάρει η νταλίκα και που μάλλον γουστάρουν και οι φαν του είδους.
Καλή μας βδομάδα.

Antidote
Enjoy The Ride
Gained The World
Otherwise
Release Me Now
Shallow End
Tape Loop
Trigger Hippie
Way Beyond
Let Me See
Blood Like Lemonade
Love Is Rare 
Over And Over
Who Can You Trust?
Undress Me Now




Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

Fairy Tales


Καλημέρα πιτσουνάκια μου.

Τέτοιους σαν κι'αυτόν δεν έχουμε πολλούς στην ψωροκώσταινα. Κι'επειδής είναι λίγοι, καλό είναι να τους προσέχουμε και να τους διαλαλούμε, όποτε μας δίνεται η ευκαιρία.
Το επίσημο status του είναι μουσικός παραγωγός-dj, αλλά είναι σίγουρα πολλά παραπάνω.

Το κοσμικό του όνομα είναι Γιώργος Μπρατάνης, αλλά πολύ αμβιβάλλω αν υπάρχουν 5-10 νοματαίοι που το ξέρουν. Το σίγουρο είναι, πως πολλοί (μακάρι ακόμα περισσότεροι) τον ξέρουν με το όνομα Cayetano
Το project δηλαδής που έφκιασε όταν μετανάστευσε στην Βαρκελώνη, στα 2001.
Γεννήθηκε στα 1977 στη Σαλονίκη και, στα 19 του (1996), αφού ολοκλήρωσε τις μουσικές του σπουδές, δημιούργησε την πρώτη του μπάντα, το Στρογγυλό Κίτρινο, με τους οποίους ηχογράφησε και δύο studio albums (Στρογγυλό Κίτρινο - 1996 και Ο Ξένος - 1999).
Στα 2000 ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του αναζήτηση, η οποία τον έφερε στην Βαρκελώνη. Εκεί δούλεψε σαν μπασίστας και πιανίστας με αρκετές μπάντες, ενώ παράλληλα έγραφε μουσική για σινεμά και θέατρο. Τέλος, εκεί είναι που δημιούργησε το νοστιμότατο dub-triphop  project του, Cayetano.
Στα 2001, σαν Cayetano πλέον, κυκλοφορεί το πρώτο studio album (Mr White).
Ακολουθεί ένα δεύτερο, στα 2003 (Cayetano) και μετά, στα 2004, επιστρέφει στην Ελλάδα.
Στα 2006 κυκλοφορεί το album Focused, από την δική του δισκογραφική εταιρεία, την Sala Sonora Records. Αυτός είναι ο δίσκος που θα τον κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό.
Στο μεταξύ, κι'ενώ περιοδεύει ασταμάτητα σε ελλάδα και ευρώπη, φκιάνει και την Cayetano Live Band, η οποία, στην αρχή αποτελείται από 11 μουσικούς. Σήμερα τα μέλη της μπάντας είναι 6, συν έναν μηχανικό ήχου.
Από τότε, έχει κυκλοφορήσει 3 ακόμα studio albums ενώ, φέτος τον Γενάρη κυκλοφόρησε remixes από το τελευταίο του album (Once Sometime - 2012).
Παράλληλα με την δισκογραφία, είναι και dj, ενώ είχε κι'άλλο ένα project-session, το In A Heartbeat, το οποίο προωθεί στην ψωροκώσταινα την freestyle αλλά και την nujazz μουσικές, κυρίως φέρνοντας γνωστά ονόματα για συναυλίες.

Μουσικά μιλώντας, το 'πα και πριν, ο Cayetano είναι από τους λίγους στη χώρα μας. Δεν ξέρω κατά πόσο ευνοήθηκε (σε σχέση με άλλους) εξαιτίας της παραμονής του στο εξωτεικό, αλλά, ειλικρινά, όσο και να ψάξεις, δύσκολα βρίσκεις ισάξιους στο είδος του.
Άλλως ειπείν, ο τύπος είναι άπαιχτος.
Ακούστε και κρίνετε μόνοι σας.

Mathematical Sorrow
Red Winter
La Poupee
Une Histoire Si Petite
Focused
Future Memories
When Music Starts
Up And Down
Which Color You Like
Nothing Left To Do
The Secret
Day After Day
Fairy Tales
Without You
Babylon On Fire
Take Your Gun
Be My Queen

Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

Remix With The Sun


Πως τα πάμε με τη ζέστη αγάπες;

Δροσίζει από σήμερα, λέει.
Ο ήλιος όμως παραμένει. Και για τον ήλιο θα σας μιλήσω σήμερα. Με αφορμή το ολόφρεσκο Remix With The Sun των Chinese Man.

Τους ξέρετε; Όχι; Πάμε να τους γνωρίσουμε.
Οι Chinese Man δεν είναι κινέζοι. Είναι μια μουσική κολλεκτίβα που μας έρχεται από τη Γαλλία και που πειραματίζεται με την trip hop, εμπλουτίζοντάς την με δόσεις rap, jazz αλλά και ambient (όπου χρειάζεται).
Δημιουργήθηκαν στα 2004 και επίσημα μέλη της είναι οι Ze Mateo, High Ku (djays από τη Μασσαλία με πολλές διεθνείς διασυνδέσεις) και SLY (ένας θεόμουρλος beatmaker). Κατά καιρούς κι'άλλοι νοματαίοι προστίθενται στα gigs τους, ενώ πάρα πολλοί έχουν κάνει αναρίθμητα remixes της δουλειάς τους.

Ένα τέτοιο είναι κι'αυτό που σήμερα θα σας χαρίσω.
Στα 2011 η κολλεκτίβα κυκλοφόρησε το τρίτο studio album της με τίτλο Racing With The Sun. Περιττό να σας πω, ότι αποτέλεσε πολύτιμο υλικό για τα απανταχού του πλανήτη clubs.
Φέτος λοιπόν, μαζώχτηκαν διάφοροι τύποι και αποφάσισαν να ρε-μιξάρουν τον δίσκο. Με την ενεργή συμμετοχή-στενή επίβλεψη της κολλεκτίβας. Τόσο ενεργή και στενή, που θεωρείται το τέταρτο studio album τους.
Κυκλοφόρησε στις 22 Ιούνη του 2012, δεν θα το βρείτε στα δικά μας δισκοπωλεία και συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, και οι Jeru the Damaja, OBF, DJ SUV, Scratch Bandits Crew κλπ κλπ.

Καλημέρα και καλή μας ακρόαση

The Mourning Son
One Past
Saudade
Stand!
Racing With The Sun
Down
In My Room
Get Up
Ta Bom
Miss Chang
The King (The Libra Priest Suite)



Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

Mezzanine


Έχουν περάσει σχεδόν 15 χρόνια απ'αυτό εδώ το album και οι συζητήσεις καλά κρατούν για το αν είναι ή όχι το καλύτερο των Massive Attack.
Λένε συνήθως, πως όταν αγαπάς δεν ξεχωρίζεις ούτε διαλέγεις, πράγμα τόσο λάθος όσο και ο ορισμός που η πλειοψηφία δίνει στον όρο "αγάπη". Και ξεχωρίζεις, και διαλέγεις κι' απ'όλα τα καλά.

Το Mezzanine είναι το τρίτο studio album αυτού του απιθανο-απίθανου ντουέτου από το Bristol που έντυσε την trip hop / electronica με χρώματα από άλλον πλανήτη.
Κυκλοφόρησε στις 20 Απρίλη του 1998 και θεωρείται all time classic στο συγκεκριμένο είδος μουσικής (που, όπως θα έχετε καταλάβει, τιμεί το νταλικόφωνο).
Είναι όμως ο καλύτερός τους;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Γι'αυτό, και ένεκα η προεκλογική περίοδος, θα είμαι σαφής όπως ένας πολιτικός.
Αυτό που σίγουρα σηματοδοτεί το Mezzanine είναι μια καθαρή στροφή της μπάντας προς τους σκοτεινούς ήχους της ambient και της abstract μουσικής, με μπόλικα φωνητικά. Πράγμα που δεν είχε φανεί στα δύο πρώτα τους album, όπου κυριαρχούσε μια laidback-jazzy ατμόσφαιρα.
Ο κύριος λόγος αυτής της στροφής ήταν η αποχώρηση του Andy "Mushroom" Vowles και η αντικατάστασή του από τον Robert "3D" Del Naja (ο οποίος και συμμετείχε στα περισσότερα samples αυτού εδώ του δίσκου).
Εμπορικά τώρα, ο δίσκος ήταν μια τεράστια, τεραστιότατη επιτυχία. Εκτός του ότι ανέβηκε στο #1 του UK Albums Chart (πράγμα εξαιρετικά δύσκολο) και καταχωρήθηκε επίσημα πλατινένιο (με πάνω από 300.000 πωλήσεις μόνο στην Αγγλία), δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές από όλα σχεδόν τα ειδικευμένα μέσα. Στο Αμέρικα, βέβαια, δεν έτυχε της ίδιας αντιμετώπισης, αλλά αυτό δεν εκπλήσσει, μιας και τ'αμερικανάκια ότι ξενόφερτο θαυμάζουν, το αντιγράφουν θάβοντάς το.

Άρα, με τα παραπάνω, κι'αφού αποφάσισαν να μας χαρίσουν διαφορετικές μουσικές προσεγγίσεις, ανάλογα τα γούστα που βγάζει ο καθένας επιλέγει και δίσκο.
Σε ότι με αφορά, album σαν το Mezzanine βγαίνουν κάθε πολλά χρόνια. Πάρα πολλά. Από την άλλη, τι να πεις για το δεύτερο studio album τους ( Protection - 1994); Που θα πρέπει να διδάσκεται στα μουσικά σχολιά σαν επιτομή της laidback electronica;

Γι'αυτό σας λέω λατρεμένοι. Ας αφήσουμε τις κριτικο-αναλύσεις σ'αυτούς που βγάζουν λεφτά απ'αυτές. Εμείς πάμε να ξαναθυμηθούμε (όχι πως το 'χαμε ξεχάσει) αυτό το διαμάντι.
Δεν πρέπει να είπα καλημέρα ε;
Καλημέρα!

Angel
Risingson
Teardrop
Inertia Creeps
Exchange
Dissolved Girl
Man Next Door
Black Milk
Mezzanine
Group Four
(Exchange)


Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

The Organ Hearts


Καλημέρα σαλιγκαράκια μου.
Συνεχίζοντας στη σαγκά μας "και το κορίτσι του Βουρλού ρωτούσε τον λολό, σαν ίντα πράμα να 'τανε αυτό το μακρουλό", σήμερα θέλω να σας πάω στο Maine και, πιο συγκεκριμένα, στο Portland, όπου ζούν δύο λεβέντες ονόματι Max Lewis και Mirza Ramic.
Και οι δύο ήταν μέλη μιας post rock μπάντας, τους The List Exists, που όμως διέλυσε στα 2006, έπειτα από τρία χρόνια ζωής. 
Και οι λεβέντες μας, που δεν την πολυ-εύρισκαν με την post rock, αποφάσισαν, την ίδια χρονιά, να φκιάσουν ένα ντουέτο για να παίξουν τη μουσική που γουστάριζαν.

Και δημιούργησαν τους Arms And Sleepers. 
Κι'από το πρώτο τους ΕΡ (Bliss Was It In That Dawn To Be Alive - 2006) τράβηξαν την προσοχή με μια εξαιρετικά ποιοτική trip hop μουσική. Ακολούθησαν μπόλικα ΕΡ's (8 τον αριθμό) και 4 studio albums μέσα σε 5 μόλις χρόνια (ζωή να 'χουν). 
Από τις αρχές του 2011, με το ΕΡ τους A Man, A Plan, A Canal : Panama, φάνηκε πως άρχισαν να πειραματίζονται σοβαρά και με την ambient μουσική, που βέβαια συγγενεύει με την trip hop, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Και φτάσαμε στα μέσα σχεδόν του 2011 και σε τούτον δω τον δίσκο.

Το The Organ Hearts. Που είναι το τέταρτο studio album τους και που επιβεβαιώνει πως η μπάντα έχει πια χαρωπά αφεθεί στους πειραματισμούς trip hop - ambient, και μάλιστα μ'έναν μαγικό τρόπο.
Η νταλίκα λατρεύει Arms And Sleepers και επιφυλάσσεται για αφιέρωμα σύντομα.
Μέχρι τότε, σας χαρίζει τούτο δω το φρέσκο δισκάκι, που κυκλοφόρησε στις 16 Μάη 2011 και που είναι μούρλια.
Καλή μας Κυριακή.

Kepesh
Tusk
I Sing The Body Electric
The Afternoon Child
A Smile In Sofia
Antwerp
Serie Noire
Reprise
Yesterday's Child
Kiss Tomorrow Goodbye
Atelier
Airport Blues

 

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Brooklyn Funk Essentials

Σήμερα αγαπούλες η νταλίκα θέλει να μοιραστεί μαζί σας μια μεγάλη της λατρεία.
Τούτοι οι μεσιέδες αποπάνου είναι μια μουσική κολλεκτίβα, από τις πραγματικές μουσικές κολλεκτίβες όμως. Όχι τις ντεμέκ.
Σ'αυτήν συμμετέχουν μουσικοί και στιχοπλόκοι-ποιητές από πολλές και διάφορες κουλτούρες.

Λέγονται Brooklyn Funk Essentials και δημιουργήθηκαν στα 1993 από έναν παραγωγό, τον Arthur Baker κι'έναν μπασίστα-διευθυντή ορχήστρας, τον Kati Kronlund.
Από την πρώτη στιγμή όρισαν το στίγμα τους στην ανεξάρτητη σκηνή μ'έναν funky-jazzy ήχο, εμπλουτισμένο με στοιχεία hip-hop και καθαρή fusion. Και το όλο συνδυάζοντας μελωδίες από πολλά και διάφορα μέρη του κόσμου (λατινική αμερική, βαλκάνια, αφρική κλπ). Κυρίως όμως μ'έναν έντονα πολιτικοποιημένο στίχο. Σκεφτείτε, πως ο δεύτερος δίσκος τους είναι σχεδόν όλος αφιερωμένος στην κούρδικη μουσική, σε συνεργασία με τον διάσημο τούρκο κλαρινετίστα Husnu Senlendirici.
Θεωρούνται εδώ και πάνω από μία δεκαετία το must της ανεξάρτητης νεουορκέζικιας μουσικής σκηνής. Και όχι άδικα.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, με την κολλεκτίβα συνεργάζονται πάνω από 25 μουσικοί, ποιητές, τραγουδιστές και Djays.
Έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα 4 studio albums.
Η νταλίκα, στο σημερινό της αφιέρωμα, παίζει αποσπάσματα από τα τρία πρώτα τους (Cool And Steady And Easy - 1994, In The Buzzbag - 1998 και Make Them Like It - 2000). Κι'αυτό γιατί, μετά το τελευταίο της album, στα 2000, η κολλεκτίβα σταμάτησε τις ηχογραφήσεις για 9 ολόκληρα χρόνια.
Και επανήλθε στα 2009 μ'έναν από τους καλύτερους δίσκους της νταλίκας, τον Watcha Playin (2009) που του αξίζει ένα αφιέρωμα για πάρτη του και μόνο.

Ακούστε τους και θα με θυμηθείτε.

Take The L Train (to Brooklyn)
Revolution Was Postponed Because of Rain
Brooklyn Recycles
Blow Your Brains Out
The Creator Has a Master Plan
Instanbul Twilight
Magic Karpet Ride
Freeway to Uskudar
Date With Baby
Vinyl Crises
Martha
Jump Around Sound


Σάββατο 16 Ιουλίου 2011

Come with Us


Chemical Brothers έχουμε ξαναπαίξει και θα ξαναπαίξουμε καλά να 'μαστε.
Είναι από τα αγαπημένα της νταλίκας και, όπως λένε και στο Κόβεντρυ, ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται.
Για σήμερα διάλεξα έναν δίσκο τους που θεωρώ αναφορά στην Big Beat Electronic Dance μουσική.
Το Come With Us κυκλοφόρησε στις 28 Γενάρη του 2002 και είναι ευθεία συνέχεια στην πορεία του ντουέτου προς αυτό το είδος μουσικής, με μπόλικια Electronica και Trip Hop βέβαια. Συνεργάστηκαν μαζί τους και μερικοί σπουδαίοι ομοαίματοί τους, όπως ο FatBoy Slim, οι Prodigy και ο Richard Ashcroft από τους The Verve.
Τα κομμάτια του δίσκου δουλεύτηκαν όλα πάνω στη σκηνή, επί δύο χρόνια (2000-2001) ενώ δουλεύτηκαν και στα studios με τη βοήθεια γνωστών Djays.
Η αλήθεια είναι πως η υποδοχή του από το κοινό δεν ήταν κι'ότι πιο θερμό έχουμε δει. Παραδόξως όμως, ο δίσκος σκαρφάλωσε την πρώτη βδομάδα στο #1 του βρετανικού chart, ενώ, σε λίγους μήνες, κατόρθωσε να πουλήσει πάνω από 100 χιλιάρικα κομμάτια.

Όπως και να 'χει, για τους φαν των Chemical Brothers (σαν την αφεντομουτσουνάρα μου), δεν πρέπει να λείπει από τας συλλογάς. Τα Galaxy Bounce και It Began in Africa κυριολεκτικά δεν υπάρχουν.

Come With Us
Denmark
Galaxy Bounce
Hoops
It Began in Africa
My Elastic Eye
Pioneer Skies
Guitar
State Were in
The Test


Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Culture of Fear


Ξημερώνει Πέμπτη 14 Ιούλη λατρεμένοι μου.
Δεν με κόφτει ποιόν πολιούχο γιορτάζουμε ούτε αν είναι καμιά οποιαδήποτε επέτειος. Ότι κι αν είναι, χρόνια πολλά και τα δέοντα εκεί που πρέπει.


Απόψε στον Λυκαβηττό αδέρφια έχουμε μπιγκ ιβέντ. Κι'όταν λέμε μπιγκ, εννοούμε βέρι βέρι μπιγκ.

Απόψε η κάψα της βραδιάς θα δροσίσει με ένα από τα μεγαλυτερο-καλυτερότερα σχήματα της τελευταίας δεκαπενταετίας, τους Thievery Corporation.
Μελωδίες απ'ότι τραβάει η ψυχούλα μας. Indian? Trip Hop? Acid Jazz? Dub? Απ'όλα έχει ο μπαχτσές.


Και η νταλίκα, που όπως γνωρίζετε λατρεύει τους κυρίους, το γιορτάζει χαρίζοντάς σας τον ολόφρεσκο δίσκο τους, το Culture of Fear, που κυκλοφόρησε στις 28 τούτου του Ιούνη. Πολλά από τα διαμάντια αυτά θ'ακούσουμε και απόψε το βράδυ.

Έχετε τίποτις καλύτερο να κάνετε;

Web of Deception

Culture of Fear
Take my Soul

Light Flares

Stargazer

Where it All Starts

Tower Seven

Is It Over

False Flag Dub

Safar (The Journey)

Fragments

Overstand

Free



Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011

Live at Primavera Sound-Barcelona 30.5.2008 [Portishead]


Άλλο ένα bootleg για σήμερα λατρεμένοι.

Η νταλίκα προντάξιονς πράουντλι πρισέντς μία από τις καλύτερες συναυλίες των '00s, αυτή των Portishead στην Βαρκελώνη στις 30 Μάη του 2008.


Για τους αμαθείς, οι Portishead είναι μια Trip Hop - Experimental μπάντα από το Bristol που πήρε τ'όνομά της από μία μικρή πόλη λίγα χιλιόμετρα παρακείθε.
Κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο στα 1994 (Dummy) κι από τότε έχουν βγάλει άλλους δύο, με τελευταίον στα 2008 (Third).
Στα πλαίσια της προμόσιον αυτού του τρίτου, εμφανίστηκαν και στη Βαρκελώνη, όπου, μαζί τους ανέβηκε στη σκηνή και ο Chuck D, που, για όσους δεν τον ξέρουν, είναι ο ράπερ-μέλος των Public Enemy.


Το bootleg κυκλοφόρησε στα 2009 ανάμεσα σε μυημένους σε μορφή mp3 στα διάφορα fora, έμεινε για λίγο καιρό και μετά αποσύρθηκε. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχουν εξώφυλλα και τέτοια όμορφα οργανωτικά.

Σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι.
Η νταλίκα γουστάρει κάργα Portishead και σας προσκαλεί σ'αυτή τη συναυλία ανεπιφύλακτα.