Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα adult contemporary. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα adult contemporary. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015

Madusa


Καλή μας μέρα επί 24 και πλέον ώρες απελευθερωμένα μου.
Χθες σας έλεγα για τις διασκευές του A Whiter Shade Of Pale και, με την ευκαιρία, σας είπα δυο κουβεντούλες για τούτο δω το album.
Κι'επειδής μ'αρέσει πολύ η Annie Lennox (όπως και σε πολλούς από σας), λέω σήμερις να σας τον χαρίσω, έτσι για να καταλάβετε για τι πράγμα λέμε.

Το λεπόν, το Medusa είναι το δεύτερο solo album της σκοτσέζας της καρδιάς μας και εμβληματικής φυσιογνωμίας των Eurythmics.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι, πως αποτελείται αποκλειστικά από διασκευές τραγουδιών. Το επιπλέον ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του δε, είναι πως η Lennox, γι'αυτόν τον δίσκο, αποφάσισε να διασκευάσει αποκλειστικά διαμάντια που έγραψαν ή/και ερμήνευσαν μόνον άντρες. Και, ξέροντας την Lennox, δεν πολυψάχνουμε το γιατί.
Πράγματι, η tracklist περιλαμβάνει μερικά εξαιρετικά κομμάτια των Neil Young, Paul Simon, Bob Marley, Matthew Fischer, ακόμα και των Clash.
Προειδοποιώ, ότι οι διασκευές είναι περίεργες και αρκετά πειραγμένες. Αυτός είναι και λόγος, που ο δίσκος (παρότι ανέβηκε σχεδόν αμέσως στο Νο1 στην αγγλία και στο Νο11 στο αμέρικα, έμεινε δε στο Billboard 200 chart 60 ολόκληρες βδομάδες) έτυχε διαφόρων κριτικών, από πολύ καλές μέχρι θάψιμο κανονικό και με το νόμο. Πάντως, κατάφερε και ξεπέρασε τα 6 μύρια αντίτυπα σε πωλήσεις.
Στα 1996, ο δίσκος προτάθηκε για το Grammy καλύτερου Pop Vocal Album, αλλά έχασε το βραβείο από το καταπληκτικό Turbulent Indigo της Joni Mitchell της καρδιάς μας. Η Lennox κέρδισε, παρόλα αυτά, το Grammy Καλύτερης Γυναικείας Pop Παρουσίας, για το No More I Love You's.

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε μεταξύ Γενάρη και Μάη 1994, αλλά κυκλοφόρησε στις 6 Μάρτη του 1995, λόγω κάποιων νομικών προβλημάτων, που δεν ενδιαφέρουν.
Αυτό που ενδιαφέρει είναι η πχιότητά του. Κι'απ'αυτήν υπάρχει μπόλικια.

No More I Love You's
Take Me To The River
A Whiter Shade Of Pale
Don't Let It Bring You Down
Train In Vain
I Can't Get Next To You
Downtown Lights
Thin Line Between Love And Hate
Waiting In Vain
Something So Right

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Headphone Silence



Καλημέρα λατρεμένοι.
Σήμερα, με αφορμή ένα αφιέρωμα σε μία πολύ καλή σκανδιναυή τραγουδιστο-συνθέτη, την Ane Brun, θέλω να σας μιλήσω συντομότατα για ένα είδος παρεξηγημένης μουσικής : της adult contemporary.

Μουσική που αγάπησαν πάρα πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες, θεωρείται παρεξηγημένη γιατί, σαν παρακλάδι της rock, μοιάζει να είναι γλυκανάλατη και "γούτσου-γούτσου". Και ίσως, πολλά να είναι. Όχι όμως όλα.
Ξεκίνησε στα 60s (περισσότερο φωνητικοί βοκαλισμοί) και ανδρώθηκε στα 70s'80s με πολλές προσθήκες soul και RnB. Πρόκειται στην ουσία για "βαρειές" μπαλάντες, με έμφαση στη μελωδία και στους βοκαλισμούς. Παρεξηγημένη ακόμα περισσότερο γιατί χρησιμοποιείται κυρίως από "μελό" ραδιόφωνα (στυλ Μελωδία και love radio στην ψωροκώσταινα), αλλά και γιατί έχει καθιερωθεί σαν ένα εξέχων είδος backround συμπληρώματος.
Κρίμα κι'άδικο λέω εγώ, όταν βλέπω γίγαντες σαν τον Barry Manilow, τον Marc Anthony, τον Frank Sinatra ή την Celine Dion.

Η κοπελίτσα που θα μας απασχολήσει σήμερις, είναι μία από τις σημερινές ιέρειες της AC (συντομογραφία).
Γεννήθηκε Ane Brunvoll, στα 1976, στο Μόλντε της Νορβηγίας. Αστα 20 της αποφάσισε να την δει νομάδα και, εξ'αυτού, πέρασε 6 χρόνια ανάμεσα στο Όσλο, την Βαρκελώνη κι'ένα χωριουδάκι χαμένο μέσα στα νορβηγικά φιορδ, το Μπέργκεν.
Η μουσική την απασχόλησε από πολύ μικρή, αλλά σοβαρά μαζί της αποφάσισε ν'ασχοληθεί στα 2001, όταν και μετακόμισε στην Στοκχόλμη, όπου και ηχογράφησε το πρώτο studio album της (Spending Time With Morgan - 2002).
Η φήμη της εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την χερσόνησο, ξεκίνησε δε ευρωπαϊκή περιοδεία με αρκετά μεγάλη επιτυχία.
Παρόλα αυτά όμως, μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστη στο πλατύ κοινό, αφού, παρά τις πολλές συνεργασίες της με διάφορους, δεν "παίζεται" από μεγάλους promoters. Ίσως λόγω του είδους της μουσικής της (τι σας έλεγα προηγουμένως;)

Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει 6 studio albums, 2 live και μπόλικα EPs. Τελευταίος δίσκος της, το It All starts With One, που κυκλοφόρησε στο τέλος του 2011.
Καταπληκτική φωνή αγάπες μου. Αλλά και όμορφες μελωδίες που, κατά προτίμηση, ακούγονται τις μεγάλες ώρες και χωρίς πολλά φώτα.
Το αφιέρωμα της νταλίκας ακολουθεί χρονολογική σειρά.
Καλή μας ακρόαση.

Big In Japan
Little Lights
This Road
Such A Common Bird
Shot My Heart
One More Time
On Off
Headphone Silence
A Temporary Dive
Laid In Earth
The Fight Song
One
These Days