Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Acid Jazz. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Acid Jazz. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012

Ode To The Big Sea


 Όταν, στα 1999, ο Jason Swinscoe αποφάσισε να φκιάσει μία μπάντα, σίγουρα είχε άλλα πράγματα στην γκλάβα του. Και το λέω τουτονί, μιας και ο άνθρωπας ήταν κάτι σαν Djay, κάτι σαν ελεκτρονικάς, κάτι σαν new age. Και, πάντως, στα σίγουρα όχι jazzman.
Μόλις όμως έφυγαν οι μέλισσες (βλέπε τη διάλυση της πρώτης του μπάντας, τους Crabladder), ο μάγκας είχε ήδη μυηθεί στην κινηματογραφική jazz μουσική, την οποία ναι μεν δεν κατείχε, αλλά πολύ τη γούσταρε.
Κι'αφού ψάχτηκε δεξιά τε κι'αριστερά, βρήκε άτομα που ψαχνόταν σαν κι'αυτόν και εγένετο The Cinematic Orchestra, ένα από τα καλύτερα outfit σχήματα που γνώρισε ποτέ η Αγγλία.
Το σχήμα αποτέλεσαν αρχικά, εκτός του Swinscoe στα samples, οι Patrick Carpenter (alias DJ Food) στα decks, Phil France στο κοντραμπάσο, Alex James στο πιάνο, Jamie Coleman στην τρομπέτα, Luke Flowers στα ντραμς, Clean Sadness στα synthesizers, Tom Chant στο σαξόφωνο, Stuart McCallum στην κιθάρα και Nick Ramm στο πιάνο.
Από το πρώτο κι'όλας studio album τους (Motion - 1999) η μαγεία ήταν απόλυτη. Τόσο απόλυτη, που τα φεστιβάλς ανά την Ευρώπη έκαναν ουρές για να τους προσκαλέσουν.
Έκτοτε, εκτός από τα 4 studio albums και τα 6 split albums, έχουν κυκλοφορήσει και 2 live albums, έχουν παίξει αμέτρητες συναυλίες, έχουν γράψει μουσική για μία υπέροχη βωβή ρούσικη ταινία του 1929 (Man With A Movie Camera του Dziga Vertov), ενώ, το τελευταίο διάστημα δουλεύουν πάνω σε μουσικές για avant garde ταινίες μικρού μήκους.

Η μουσική τους θα μπορούσε ν'αποτελέσει γνωστικό αντικείμενο διδακτορικού στη μουσική. Είτε live είτε σε studio, χρησιμοποιούν μια ζωντανή jazz ορχήστρα παράλληλα με Dj's decks, που παρέχει τα samples και τον ηλεκτρονικό ήχο. Σε ότι αφορά τις studio ηχογραφήσεις τους, ο Swinscoe, πάνω στον jazz/downtempo ήχο της ορχήστρας μιξάρει samples από live εμφανίσεις τους, ενώ, το όλο δένεται με electronica samples του DJ Food.
Για να καταλάβει κάποιος τι ακριβώς εστί Cinematic Orchestra, πρέπει να τους δει ή (έστω) να τους ακούσει live.

Όπως θα καταλάβατε, η νταλίκα λατρεύει.
Και σήμερα σας χαρίζει μερικές από τις καλύτερες στιγμές τους. Συντομότατα θα παίξουμε κι'ένα υπέροχο (και εξαιρετικά δυσεύρετο) live τους απ'τα 2008.
Η φωτογραφία απάνου-απάνου είναι μια καταπληκτική αφίσα του ZozigyereK για τη μελοποίηση της βωβής ταινίας που σας έλεγα παραπάνω.
Από κάτου πάρτε και τις φάτσες τους.
Κυρίως όμως αφιερώστε λίγο χρόνο να τους ακούσετε.
Και καλημέρα σας.
 

All That You Give
Horizon
Man With The Movie Camera
Blue Birds
Ode To The Big Sea
The Fear Theme
Moving Cities
The Magician
Real Life (evolution II)

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Key

Για όσους γνωρίζουν αγγλικά, ένα Red Snapper είναι ένα Red Snapper.
Για τους άλλους (ειδικά αν είναι και ψαροφάγοι - μλιαξ) ένα Red Snapper είναι ένα λυθρίνι.

Τώρα, υπάρχουν και μερικοί άλλοι που μπορεί να ξέρουν (ή να μην ξέρουν) αγγλικά, να είναι (ή να μην είναι) ψαροφάγοι, αλλά να αγαπούν την καλή και ψαγμένη μουσική.


Γι'αυτούς το λεπόν, οι Red Snapper είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες acid jazz βρετανικές μπάντες.
Ξεκίνησαν στα 1993 στο Λονδίνο σαν τρίο (Ali Friend - μπάσσο, Richard Thair - ντραμς και David Ayers - κιθάρα) και, ανάλογα με τους δίσκους, πλαισιωνόταν από διάφορους άλλους μουσικούς.
Στα 2002, κι ενώ είχαν ήδη κυκλοφορήσει 3 EPs κι'άλλα 3 studio albums, ανακοίνωσαν την διάλυσή τους. Όμως, στα 2007, η γνωριμία τους με τον σαξοφωνίστα Tom Challenger, τους έκανε να ξαναβρεθούν, σαν κουαρτέτο πια, και να συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να μας ευφραίνουν τα ώτα με σπουδαίες acid jazz και downtempo ριφιές, με τον μοναδικό τρόπο που έχουν ν'ανακατεύουν τα παραδοσιακά όργανα με την electronica.


Η νταλίκα σήμερα σας χαρίζει το τελευταίο τους studio album, το Key. Είναι η πρώτη φουλ δουλειά τους με τον Challenger και, προσωπικά, την θεωρώ την καλύτερή τους εδώ και 10 χρόνια.
Κυκλοφόρησε στις 19 του Απρίλη 2011 και συμμετέχουν οι Gavin Clarke ( πρώην UNKLE και νυν Clay Hill) και μια πολύ καλή folk τραγουδίστρια, η Eliza Carthy.
Όσοι δεν τους ξέρατε, δώστε λίγια προσοχή.

In Your Backs
Chimee
Biffa Bacon
Jack
Spikey
Architectronic
Take Your Medicine
Loveboat
Eye Liner Stab
Great First Touch
Racing Snake
Off Balance
Fat Roller
You Read my Cards Wrong


Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Culture of Fear


Ξημερώνει Πέμπτη 14 Ιούλη λατρεμένοι μου.
Δεν με κόφτει ποιόν πολιούχο γιορτάζουμε ούτε αν είναι καμιά οποιαδήποτε επέτειος. Ότι κι αν είναι, χρόνια πολλά και τα δέοντα εκεί που πρέπει.


Απόψε στον Λυκαβηττό αδέρφια έχουμε μπιγκ ιβέντ. Κι'όταν λέμε μπιγκ, εννοούμε βέρι βέρι μπιγκ.

Απόψε η κάψα της βραδιάς θα δροσίσει με ένα από τα μεγαλυτερο-καλυτερότερα σχήματα της τελευταίας δεκαπενταετίας, τους Thievery Corporation.
Μελωδίες απ'ότι τραβάει η ψυχούλα μας. Indian? Trip Hop? Acid Jazz? Dub? Απ'όλα έχει ο μπαχτσές.


Και η νταλίκα, που όπως γνωρίζετε λατρεύει τους κυρίους, το γιορτάζει χαρίζοντάς σας τον ολόφρεσκο δίσκο τους, το Culture of Fear, που κυκλοφόρησε στις 28 τούτου του Ιούνη. Πολλά από τα διαμάντια αυτά θ'ακούσουμε και απόψε το βράδυ.

Έχετε τίποτις καλύτερο να κάνετε;

Web of Deception

Culture of Fear
Take my Soul

Light Flares

Stargazer

Where it All Starts

Tower Seven

Is It Over

False Flag Dub

Safar (The Journey)

Fragments

Overstand

Free