Radio Insurgente (EZLN)

Αντί ευχών

και άλλων τέτοιων

Να είμαστε καλά, να μην ξεχνάμε

και να παλεύουμε.

(μουσική από και για το EZLN)

Salario Minimo / Nina Galindo - Himno Zapatista

Guillermo Velazquez - Para Que Conste

Santiago Behm - Donde El Hiero Mata

La Yaga - Libertadores Del Babylon

La Tremeda Corte - Yo No Vengo

Durito Y Los Twins Tones - Moraleja

Ismael Serrano - Mexico Insurgente

Roberto Gonzalez - Ramona

Rafael Catana - Pueblo De Patinedas

Real De Catorce - Crecimiento Cero

Santiago Feliu - Declaracion De Principos

Pedro Guerra - Contra El Poder

 

The World Wide Rebel Songs

Καλημέρα μελομακάρουνά μου.
Με αυτόματο πιλότο από τη χθεσινή ανάρτηση, σήμερα το νταλικόφωνο θέλει να σας παρουσιάσει το alter ego ενός σπουδαίου μουσικού. Το ακτιβιστικό alter ego εννοάω.
Κι'όταν θα έχω όρεξη, θα απαντήσω και σε όσους συνεχίζουν (άσκοπα) να αποκλείουν τον τάδε ή τον δείνα καλλιτέχνη με βάση τα πιστεύω του.
Αλλά σήμερα δεν έχω όρεξη.

Όσοι ακούν πχιοτικιά μουσική ξέρουν τον Tom Morello. Και τον ξέρουν τόσο σαν τον αμερικανο-κενυάτη κιθαρίστα-ιδρυτικό μέλος των Rage Against The Machine, όσο και ως μέλος των Audioslave (μετά τον "θάνατο" του De La Rocha και τη διάλυση των Rage).
Θα ξέρουν επίσης, πως είναι ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες της rock (και όχι μόνο).
Πάμε τώρα να τον μάθουμε και σαν ούλτρα πολιτικοποιημένο καλλιτέχνη.

Από την εποχή των Rage (και πολύ πριν τους Audioslave), ο Morello είχε πολιτικές ανησυχίες που τις έβγαζε προς τα έξω μ'ένα μουσικό στυλ εντελώς διαφορετικό απ'αυτό της μπάντας. Πράγματι, τα "πολιτικά" του τραγούδια, τα οποία έπαιζε solo σε μικρά κλαμπάκια, ήταν folk και rock-folk διαμάντια. Και μιλούσαν για όλες τις κοινωνικές ανισότητες, τις φυλετικές διακρίσεις, την εργατιά και την εκμετάλλευση.
Από τα 2001, όταν και φκιάχτηκαν οι Audioslave, ο Morello άρχισε να σκέφτεται σοβαρά την δημιουργία ενός "πολιτικού" του alter ego, με σκοπό την κυκλοφορία των τραγουδιών που αναφέραμε παραπάνω. Και το σκέφτεται σοβαρά, σαν αντίβαρο στην "απολιτίκ" μουσική των Audioslave.
Και το φτιάχνει στα 2003. Και το ονομάζει The Nightwatchman. Και, για καλή μας τύχη, αρχίζει να κυκλοφορεί albums από τα 2007 και μετά, όταν δηλαδή διαλύθηκαν οι Audioslave (και ξαναφτιάχτηκαν οι Rage Against The Machine. Μπερδεμένα πράματα).
Μέχρι σήμερα, ο Nightwatchman (μαζί με το γκρουπ του Street Sweeper Social Club) έχουν κυκλοφορήσει 4 studio albums.
Παράλληλα, πάλι στα 2007, δημιουργεί, μαζί με τον Serj Tankian (των System Of A Down βεβαίως, βεβαίως) έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, τον Axis Of Justice, που συγκεντρώνει καλλιτέχνες (solo αλλά και μπάντες) με σκοπό την διεξαγωγή συναυλιών υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Αλλά γι'αυτό θα μιλήσουμε άλλη φορά.

Σήμερα το νταλικόφωνο σας χαρίζει το τελευταίο studio album του Nightwatchman.
To The World Wide Rebel Songs κυκλοφόρησε στις 30 Αυγούστου 2011 και, όπως και τα προηγούμενα, είναι σε δική του παραγωγή. Συμμετέχουν σ'αυτό και οι Street Sweeper Social Club (Carl Restivo - κιθάρα, Eric Gardner - ντραμς και Dave Gibbs - μπάσο, back vocals).
Το μουσικό στυλ είναι υπέροχο folk-rock με ξαφνικές γερές ροκιές και ατελείωτα υπέροχα faze κιθάρας (στα οποία ο Morello είναι μάστορας).
Οι στίχοι κοφτεροί σαν λεπίδες. Δείτε τίτλους στην tracklist και θα καταλάβετε.
Αυτά για σήμερις.

Black Spartacus Heart Attack Machine
The Dogs of Tijuana
It Begins Tonight
Save the Hammer for the Man
The Fifth Horseman of the Apocalypse
Speak and Make Lightning
Facing Mount Kenya
The Whirlwind
Stray Bullets
Branding Iron
World Wide Rebel Songs
God Help Us All

Asian Dub Foundation

Όλα ξεκίνησαν στα 1993, σ'ένα κοινωνικό κέντρο του Λονδίνου, στα σεμινάρια μουσικής για ασιάτες μετανάστες.
Οι δύο επικεφαλής του προγράμματος, ο Aniruddha Das και ο John Pandit, παρέα μ'έναν 14χρονο τότε μαθητή τους, τον ινδό Deeder Zaman, σκάρωσαν ένα σύστημα ήχου που το ονόμασαν Asian Dub Foundation.
Ο όρος "σύστημα ήχου" αντικατοπτρίζει μια μουσική πραγματικότητα : δεν πρόκειται για γκρουπ με τη στενή έννοια του όρου, αλλά για μουσικό εργαστήρι έρευνας ήχων.

Οι ADF θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και μπάντα γειτονιάς αλλά κι'ολόκληρης κοινότητας.
Οι ήχοι τους ποικίλουν εξαίσια από τη ragga μέχρι το dub, περνώντας από το punk, το dancehall και την παραδοσιακή αφρικάνικη και ασιατική μουσική.
Είναι μια μπάντα ολοκληρωτικά δοσμένη στην εξέγερση και την καταγγελία. Τα τραγούδια τους αποτελούν μανιφέστα κατά του φασισμού, της παγκοσμιοποίησης, της ανισότητας και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Θεωρούνται μία από τις πιο "ελληνικές" μπάντες, μιας και έχουν έρθει συχνά στην ψωροκώσταινα για παραστάσεις.

Και κάτι τελευταίο για τους πιο...ψαγμένους : Ο John Pandit (ή Pandit G) αποκαλείται και Chandrasonic, επειδή συνηθίζει να κουρδίζει όλες τις χορδές της κιθάρας του σε μία νότα, όπως ακριβώς και το σιτάρ, ενώ, λατρεύει να παίζει πολύ με την παραμόρφωση (faze) στις συναυλίες, όπου αντί για πενάκια χρησιμοποιεί μαχαίρι (!!!).
Όποιος θέλει να τους απολαύσει, στις 12 του μήνα θα είναι στο Gagarin 205 της οδού Λιοσίων.
Όποιος δεν μπορεί, σήμερα παίζουμε μια ωρίτσα (τσε βάλε).
Καλή μας ακρόαση και καλή μας εβδομάδα.

Rebel Warrior
Box
Jericho
TH9
Naxalite
Change
Real Great Britain
New way, new life
Memory War
Son of a Bush (feat. Chuck D)
Fortress Europe
Collective Mode
Roundup
Activists and Selectors
Siberian Slengteng
Superpower
Bride of Punkara
Stop the Bleeding
Target Practice

14o Αντιρατσιστικό (τίτλοι τέλους)

Μια πολύχρωμη κοινωνία
όπως τόσο όμορφα την περιέγραψε η Ακανόνιστη ...
Να 'μαστε όλοι καλά
να στήσουμε το 15ο ...
Για τα πιτσιρίκια
που μας έφτιαχναν τις μέρες ...
Για όλους εσάς ...

	Musical Youth - Pass The Dutchie
	Found at bee mp3 search engine

Αντιρατσιστικιό Interactive (ώρα 20:00)

Ο κόσμος άρχισε να 'ρχεται

κι ο νταλικιέρης απασχολείται στο ρακάδικο

ενώ οι ρασταφάρι κάνουν sound check

και οπ Σουλειμάν μετά της συζύγου στήνουν

(τα πεντανόστιμα γλυκά του Σουδάν)

τα περίπτερα των ομοφυλοφυλικών οργανώσεων γεμίζουν

και το πόστο μου με περιμένει

(η πρώτη φωτό είναι του σκύλου της Βάλια Κάλντα)

Αντιρατσιστικό Interactive (ώρα 18:20)

Μη μασήσετε

οι κώλοι σας δεν κινδυνεύουν

Ο Μάρκος σκούπισε τα πάντα

όλα υπό έλεγχο

χθες ήσαντε χιλιάδες

σιγά μη μας κωλώσει λίγια βροχούλα

απόψε θα είμαστε ακόμα περισσότεροι

Ο θεός που έπνιξε την Αθήνα

μας λυπήθηκε

(άρα είναι με τους μετανάστες)

τ'ακούτε φασιστάκια;

με τους μετανάστες

Ώρα 6,20 το απόγευμα

Δοκιμάζουμε μια interactive ανταπόκριση

κλέβοντας ιντερνέτι από τη γραμματεία

(χο χο χο)

Σε λιγάκι περισσότερα

Για όσους δεν μπορέσουν ή είναι μακρυά

Τα έχουν γράψει όλα, οπότε περιττό να τα επαναλαμβάνουμε.
Δείτε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες, ή όπου αλλού, αφού, ευτυχώς, τα blogs το αναδημοσιεύουν μια χαρά.
Το γιατί πρέπει να έρθετε χιλιοειπώθηκε.
Οι μέρες είναι πονηρές και δύσκολες.
Όχι γιατί οι φασίστες σήκωσαν κεφάλι. Αυτοί ουδέποτε με ανησύχησαν κι ούτε θα το κάνουν τώρα.
Προσωπικά, σας θέλω όλους εκεί γιατί το θέμα των μεταναστών είναι θέμα που αφορά όλους μας. Κι όσοι πιο πολλοί είμαστε, τόσο πιο δυνατά θα ακουστεί η φωνή μας.
Προσωπικά, σας θέλω όλους εκεί γιατί, όσοι δεν έχετε ξανάρθει, θα δείτε αυτούς τους ανθρώπους, θα μιλήσετε μαζί τους, θα χορέψετε μαζί τους, θα ζήσετε αυτές τις λίγες ώρες μαζί τους.
Προσωπικά, σας θέλω όλους εκεί γιατί οι καλύτερες διαμαρτυρίες γίνονται από παρείστικα κυκλώματα.
Προσωπικά, σας θέλω όλους εκεί γιατί απλά αξίζει τον κόπο διάολε.

Ξεκινάμε και πάμε δυνατά.
Καλήν αντάμωση

Mory Kante - Yeke Yeke [antiracist ntalika mix]

Que mala (?) suerte

Ωραία.
Τους Ska-P τους εμπαιδώσατε.
Καιρός να κάνουμε ένα πηδηματάκι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για να γνωρίσουμε κι'αυτούς εδώ τους τύπους.
Οι Los de Abajo πήραν τ'όνομά τους από το πιο κλασσικό βιβλίο για τη Μεξικάνικη Επανάσταση, το Los de Abajo του Mariano Azuela (1915).
Από το όνομά τους και μόνο (Οι Από Κάτω), καταλαβαίνετε πως μιλάμε για μεξικανάκια αντι-εξουσιαστικά, επαναστατημένα και όλα τα παρελκόμενα. Μαζώχτηκαν στα 1992 στην Πόλη του Μεξικού και στην αρχή ήσαντε τέσσερις και έπαιζαν latin-ska. Μετά, σταδιακά, έγιναν οχτώ και έβαλαν στη μουσική τους το punk, την salsa, την cumbia και διάφορα άλλα είδη της πατρίδας τους.
Κατάληξαν τελικά να αυτοαποκαλούνται tropipunk μουσικοί.
Σκασίλα μας εμάς.
Οι άνθρωποι δεν παλεύονται.

Από την πρώτη στιγμή ήσαντε υποστηρικτές των κινημάτων και αρκετά πολιτικοποιημένοι. Έχουν γράψει πολλά τραγούδια κοινωνικής κριτικής και πολιτικής καταγγελίας.
Ρόλο σ'αυτό πρέπει να έπαιξε και το ότι πολλά από τα μέλη τους είναι παιδιά οικογενειών με έντονη δράση στη μεξικανική αριστερά.
"Αυτό μας έχει δώσει ένα πολιτικό DNA, που φαίνεται από τη μουσική μας", θα πει κάποια στιγμή ο κιθαρίστας (και τραγουδιστής) τους Liben Teran.
Περιττό να πούμε ότι ήταν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των Ζαπατίστας.

Στην ψωροκώσταινα τους έχουμε δει δυο φορές.
Μία στο φεστιβάλ της νεολαίας του Συνασπισμού στα 2005 κι άλλη μία τον επόμενο χρόνο, στα 2006, όπου, για όποιον θυμάται, δεν δίστασαν να διαβάσουν από το μικρόφωνο συνθήματα υπέρ των φοιτητικών καταλήψεων.
Αρκετά είπαμε όμως.

Βινσερέμος.
Κι ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα
Kαλή μας ακρόαση

Skipate
War 4 peace
Free Ska
La fuga
El emigrador
Pepepez
Resistencia
Que mala suerte
El Indio
Joder
Nada
Si existe ese lugar
Acerina
No borrarin
Tu lunar
La Gitana