Pin Ups

Καλημερούδια καλά μου παιδιά.

Για την σημερινή ανάρτηση αφορμή πήρα από μια κουβεντούλα, που είχα εψές μ'ένα κολλητάρι. Που και καλά την κατέχει τη μουζίκα και καλά ξέρει να την ανακατεύει, όταν χρειάζεται.

Το θέμα μας ήταν οι Yardbirds και το πόσους τεράστιους κιθαρίστες έβγαλε αυτή μπάντα.

Κάποια στιγμή, ανάφερα ένα κομμάτι τους, το I Wish You Would που, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι το καλυτερότερό τους μακράν.

Κι'εκεί είναι που γυρνάει και μου πετάει "...αυτό είναι του Bowie ρε, δεν είναι των Yardbirds..."

Εμ δεν είναι λατρείες μου.

Εξηγώντας του λοιπόν, πως ο David Bowie το εκτόξευσε, προσπαθούσα να θυμηθώ από ποιόν δίσκο του είναι. Γυρνώντας σπίτι και ψάχνοντάς το λιγουλάκι, κατέληξα σε τούτον δω τον νοστιμότατο δίσκο. Και είπα να τον μοιραστούμε παρέα.

Το Pin Ups είναι ο έβδομος studio δίσκος του ημίθεου και κυκλοφόρησε στις 19 Οκτώβρη 1973, πριν δηλαδή ακριβώς 42 χρονάκια, αφού ηχογραφήθηκε μέσα σε δύο μήνες (Ιούλης-Αύγουστος 1973) στα περίφημα γαλλικά studios Chateau de Herouville (στην βόρεια γαλλία).

Ο δίσκος, εκτός από πολύ καλός, έχει δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά : περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο διασκευές σπουδαίων κομματιών σ'ένα protopunk - glam rock κρεσέντο αφενός και αφετέρου, σηματοδοτεί το τέλος της Ziggy Stardust φάσης του Bowie, με πρώτο βήμα την απουσία εφεξής των Spiders From Mars (δηλαδή της μπάντας που τον συνόδευε σ'αυτήν του τη φάση).

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για έναν πάρα πάρα πολύ καλό Bowie, ενώ τα υπέροχα διασκευασμένα κομμάτια είναι διαλεγμένα ένα προς ένα. Πράγματι ανάμεσά τους βρίσκουμε Yardbirds, Who, Pretty Things, Mojos και Pink Floyd.

Επέλεξα να μην τον ακούσουμε από το βινύλιο του 1973, αλλά από την επανέκδοση του 1990 για έναν και μόνο λόγο : σ'αυτή την επανέκδοση περιλαμβάνονται και δύο ιστορικά bonus tracks, το Port Of Amsterdam (Port d'Amsterdam) του θεϊκού Jacques Brel (σε μετάφραση ενός άλλου τιτάνα, του Mort Shuman) και το Growin' Up του μεγάλου Αφεντικού Bruce Springsteen.

Τον ακούμε;

Rosalyn

Here Comes The Night

I Wish You Would

Se Emily Play

Everythning's Alright

I Can't Explain

Friday On My Mind

Sorrow

Don't Bring Me Down

Shapes Of Things

Anyway, Anyhow, Anywhere

Where Have All The Good Times Gone

Growin' Up

Port Of Amsterdam

A Word In Spanish

Καλημεροβδομάδα αστέρια μου.
Όσοι κατά καιρούς μου 'χουν στείλει μέηλ παραπόνων έχουν δίκιο.
Αδικαιολόγητος και πάλι αδικαιολόγητος.
Τόσα χρόνια νταλικόφωνο κι'ούτε ένα τόσο δα αφιερωματάκι σ'αυτήν την εμβληματική προσωπικότητα του glam rock, στον Elton John της καρδιάς μας, της νιότης μας και των γούστων μας.
Εκτός όμως από αδικαιολόγητος, έχω και δικαιολογία : πολύ δύσκολη επιλογή τραγουδιών λατρείες μου. Γιατί είναι πολλά και μ'αρέσουν κι'άλλα τόσα.
Οπόταν; Οπόταν ακολουθώ την παλία καλή συνταγή. Αυστηρά προσωπική επιλογή και μακάρι να σας κάνει.

Γεννήθηκε Reginald Kenneth Dwight στις 25 Μάρτη του 1947, στο Pinner του βορειο-δυτικού Λονδίνου, πράγμα που σημαίνει ότι πρόσφατα έκλεισε τα 66 του χρόνια.
Ανατράφηκε από τους γονείς της μάνας του, αφού οι γονείς του δεν παντρεύτηκαν παρά μόνον όταν αυτός έκλεισε τα 6, λόγω του κακού διαζυγίου του πατέρα του (από τον πρώτο του γάμο).
Στα 17 του, κι'ενώ ήταν άριστος μαθητής, εγκατέλειψε τις σπουδές για να αφοσιωθεί στο τραγούδι.
Προς μεγάλο καημό του στρατιωτικού πατέρα του. Κι'αυτό, παρά το γεγονός πως και οι δύο γονείς του έπαιζαν μουσική και ήταν αυτοί που τον διαπαιδαγώγησαν μουσικά.
Ξεκίνησε το πιάνο στα 3 του, ενώ από τα 7 του άρχισε να συνθέτει δικές του μελωδίες. Στα 11 κέρδισε υποτροφία για την περίφημη Βασιλική Μουσική Ακαδημία (Royal Academy Of Music).
Στα 15 του ξεκίνησε να παίζει πιάνο σε μπαράκια. 2 χρόνια αργότερα, στα 1964, μπήκε στη μπάντα του πατριού του, τους Bluesology. Τότε είναι που θα γνωρίσει και τον μόνιμο (από τότε) συνεργάτη και επιστήθιο φίλο του, τον Bernie Taupin, με τον οποίο συνεργάστηκαν στις μεγαλύτερες επιτυχίες του.
Χάρη σ'αυτόν, κυκλοφορεί και το πρώτο studio album του (Empty Sky) στα 1969.

Θεωρώ περιττό να σας κουράσω με επιπλέον βιογραφία.
Να πούμε πως εκτός από τα 30 studio albums του, έχει συμμετοχές σ'άλλα 7, έχει 8 soundtracks και 5 ταινίες.
Εκτός από τα αναρίθμητα βραβεία που έχει κερδίσει, έχει γίνει ιππότης (ο πρώτος φανερός και δηλωμένος gay ιππότης), ενώ έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους. Γιατί είναι ένας από τους μεγαλύτερους.
Να πούμε πως, σύμφωνα με τον ίδιο, τα παρδαλοφανταχτερά του κουστούμια σκηνής, ήταν η αντίδρασή του στην καταπίεση του πατέρα του όταν ήταν πιτσιρίκος.
Να πούμε τέλος, πως η νταλίκα λατρεύει.

Πολλά είπαμε όμως.

Your Song

Sixty Years On

The King Must Die

Funeral For A Friend / Love Lie

Candle In The Wind

 Crocodile Rock

Goodbye

Don't Let the Sun Go Down On Me

Sorry Seems To Be The Hardest Word

Don't Go Breaking My Heart

I'm Still Standing

A Word In Spanish

Gypsy Heart

Original Sin

Bloodsports

Καλημέρα λατρείες.
Επειδής καιρό είχαμε να βάλουμε καμιά αποκλειστικότητα, σκέφτηκα σήμερις να το πράξω το απονενοημένο.
Με αφορμή ένα reunion. Απ'αυτά τα όμορφα όμως. Όχι τις συνηθισμένες αρπαχτές.
Των Suede, αυτής της εξαιρετικής εγγλέζικιας μπάντας, που φκιάχτηκαν στα 1989 στο Λονδίνο, που πέρασαν πολλά, που μας χάρισαν μαγικές στιγμές και που διάλυσαν στα 2004, αφού πρώτα είχαν αφήσει κληρονομιά 5 σούπερ studio albums και μερικά live και compilation.

Η επανένωσή της έγινε στα 2010, με αφορμή μία συναυλία στο Royal albert Hall του Λονδίνου, για τα παιδιά με καρκίνο.Ήταν όμως μεγάλη υη επιθυμία τους να ξαναπαίξουν μαζί, αφού ακολούθησαν άλλες δύο συναυλίες στο Λονδίνο κι'άλλες δύο σε Δανία και Νορβηγία.
Στα 2011, μετά μία τεράστιας επιτυχίας συναυλία στην Ο2 Arena του Λονδίνου, αποφασίζουν πια να επισημοποιήσουν το ξαναμάζωμα και μπαίνουν στο studio για νέο δίσκο. Τον πρώτο τους μετά το υπέροχο A New Morning, στα 2002.

Οι ηχογραφήσεις κράτησαν κοντά ένα χρόνο (από τον Φλεβάρη μέχρι τον Δεκέμβρη του 2012) και κατέληξαν στο Bloodsports, έναν δίσκο "...για τη λαγνεία, το κυνήγι, την καρμική αγάπη", όπως μας λέει τόσο χαρωπά ο Brett Anderson.
Ένας δίσκος πούρας alternative λέω εγώ, ίσως ο καλύτερός τους μετά το Head Music στα 1999.
Κυκλοφορεί στην Αγγλία στις 18 Μάρτη (καθαρή δευτέρα) και για σας, λατρεμένοι μου, σε αποκλειστικότητα, σήμερις.
Γιατί σας αγαπώ και γιατί αγαπώ Suede.

Barriers

Snowblind

It Starts And Ends With You

Sabotage

For The Strangers

Hit Me

Sometimes I Feel I'll Float Away

What Are You Not Telling Me?

Always

Faultlines