Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bootleg. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bootleg. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015

2120 South Michigan Avenue






Καλημέρα αγάπες μου.
Επετειακή ανάρτηση η σημερινή αφού, για μένα (και μερικά εκατομμύρια νοματαίοι) η κοσμογονία ξεκίνησε πριν ακριβώς 53 χρονάκια και, συγκεκριμένα, στις 26 Οκτώβρη του 1962.
Τότε ήταν που 5 τύποι φκιάσαν μία μπάντα και την ονόμασαν Rollin' Stones, κλέβοντας την ατάκα του λατρεμένου τους Muddy Waters.
Οι πέντε αυτοί τύποι ήσαντε οι Mick Jagger στα φωνητικά, Keith Richards και Brian Jones στις κιθάρες, Ian Stewart στο πιάνο και Tony Chapman στα ντραμς.
Μ'αυτό το όνομα, μέσα σε 4 ωρίτσες, στα Curly Clayton Studios του Highbury (Λόντρα), ηχογράφησαν το πρώτο τους demo από τρία πολύ μεγάλα τραγούδια : το Soon Forgotten του Muddy Waters, το You Can't Judje A Book By The Cover του Bo Diddley και το Close Together του Jimmy Reed.
Έστειλαν το demo τους σε ΕΜΙ και Decca, οι οποίες το απέρριψαν με την πρώτη.
Ένας δε από τους παραγωγούς της Decca, έκρινε σκόπιμο να δημοσιοποιήσει το λόγο της απόρριψης, με το μνημειώδες "...πολύ καλή μπάντα, αλλά με τέτοια φωνητικά δεν θα πάνε πουθενά..."

Αυτό το "πουθενά", με το τελικό όνομα Rolling Stones πήγε στον Όλυμπο και θρονιάστηκε, κατσικώθηκε δηλαδής, πάνω από πενήντα χρόνια τώρα.

Τιμώντας τη μέρα, η νταλίκα σας χαρίζει ένα ακόμα bootleg των Θεών σε excellent stereo ήχο.
Το 2120 South Michigan Avenue είναι ένα ατόφιο blues live album, το οποίο ηχογραφήθηκε σε τρεις συνέχειες : 10-11 Ιουνίου 1964, 8 Νοέμβρη 1964 και 10 Μάη 1965, στα περίφημα Chess Studios στο Chicago.
(παρένθεση) για όποιον ενδιαφέρεται, η διεύθυνση των Chess Studios είναι στο 2120 της South Michigan Avenue. Το 2120 έχει γίνει συνώνυμο μερικών από τις ιστορικότερες blues ηχογραφήσεις όλων των εποχών, αφού από τα δωμάτιά τους πέρασαν και ηχογράφησαν κάτι λεβέντες σαν τους Willie Dixon, Muddy Waters, Howlin' Wolf, Sonny Boy Williamson και μερικούς ακόμα τυχάρπαστους (κλείνει η παρένθεση).
Επειδής είναι bootleg, δεν συμπεριλαμβάνεαι στην επίσημη δισκογραφία τους, είναι δε και εξαιρετικά δυσεύρετο στην βινύλιο μορφή του. Εξ ού και το οπισθόφυλλο, όπου μπορείτε να δείτε και την tracklist.
Να 'μαστε καλά να τους ακούμε

2120 South Michigan Avenue

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

In Concerto (Sarzana 29.8.1981)


Καλημέρα ευρωπρόεδροι και ευρωπροεδρίνες μου.
Θα 'θελα να σας έλεγα δυο κουβεντούλες περί Ε.Ε., προεδρίας και άλλων τέτοιων ακαταλαβίστικων, αλλά, επειδής όλοι οι απόφοιτοι παιδαγωγικών ακαδημιών και ΑΣΟΕΕ (με όλο τον σεβασμό στα δύο ιδρύματα) μου 'γιναν ειδικοί στα ευρωπαϊκά, τ'αφήνω σ'αυτούς να το χαρούν κι'όλας.

Σήμερα έχω κέφι για live.
Κι'επειδής πριν κάτι μέρες μια φίλη μου το θύμισε, αποφάσισα να παίξω ένα από τα πολύ αγαπημένα μου. Που είναι bootleg, μιας και δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Για την ακρίβεια, είναι ηχογράφηση (με πολύ καλό ήχο) από την τηλεόραση. Αλλά, πάντως, bootleg.

Ο Fabrizio De André, σας το 'χω ξαναπεί, είναι κατά την προσωπική μου άποψη, ο μεγαλύτερος ιταλός συνθέτης-τραγουδιστής όλων των εποχών. Σε κοντινή απόσταση με τον Lucio Dalla, αλλά ο μεγαλύτερος παρόλα αυτά.
Κι'επειδή on ne discute pas les gouts et les couleurs (που λέμε και στο Καμινάκι Λασιθίου), αυτή είναι η γνώμη μου και συμφωνώ μαζί της.

Ο αδικοχαμένος Fabrizio (πέθανε στα 59 του από καρκίνο στα πλεμόνια) που λέτε, ήταν πάνω απ'όλα ένας καλλιτέχνης του ζωντανού. Με υπέροχη μουσική, κοφτερούς στίχους και μια επαφή με το κοινό του ανεπανάληπτη.
Στα 1981 κυκλοφόρησε τον δέκατο προσωπικό του δίσκο (Fabrizio De André) και ξεκίνησε μία ακόμα τουρνέ σ'όλη την Ιταλία. Να πούμε όμως δύο-τρία πραγματάκια πρώτα γι'αυτόν τον δίσκο. Στην αρχή δεν είχε τίτλο, αλλά, επειδής είχε επηρεαστεί πολύ από την σκληρή ζωή των ανθρώπων στην Σαρδηνία, τα ΜΜΕ τον ονόμασαν L'Indiano, λόγω των φωτογραφιών του εξωφύλλου. Αλλά και του περιεχόμενου των τραγουδιών, τα οποία μιλούσαν για την ζωή στην Σαρδηνία αλλά και για τις σφαγές των ινδιάνων στην αμερική στα 1864.
Επιπλέον, για όσους ξέρουν, ο De André, μαζί με την Dori Ghezzi, στα 1979, κι'ενώ ήταν στην Σαρδηνία για συναυλία στα πλαίσια της περίφημης τουρνέ PFM (Premiata Forneria Marconi) (που υπάρχει στο νταλικόφωνο, ψάξτε την), είχαν απαχθεί από ληστές και κρατήθηκε στα βουνά Ala Dei Sardi. Έξι μήνες μετά αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού όμως πρώτα ο De André είχε δει από κοντά την απόγνωση των εξαθλιομένων της Σαρδηνίας. Και είχε γίνει φίλος μαζί τους.
Ξεκίνησε λοιπόν την τουρνέ που σας έλεγα πιο πάνω, τουρνέ με τον τίτλο L' Indiano, με σκοπό να συγκεντρώσει χρήματα γι'αυτούς τους ανθρώπους. Τους απαγωγείς του.

Η τουρνέ διήρκεσε 6 μήνες με τεράστια επιτυχία.
Κατά γενική ομολογία, η καλύτερη συναυλία της τουρνέ, ήταν αυτή που έκλεισε την τουρνέ, στην πλατεία της Sarzana, μια πόλη της Liguria. Για όσους δεν ξέρουν, η Liguria είναι ένας (από τους ομορφότερους) νομός στα βόρειο-δυτικά σύνορα της Ιταλίας, με πρωτεύουσα την Genoa, γενέθλια πόλη του De André.
Η συναυλία έγινε στις 29 Αυγούστου 1981 μπροστά σε 10 χιλιάδες νοματαίους, πράμα πολύ μεγάλο για μία τόσο μικρή πόλη.

Πάλι σας κούρασα όμως, ε;
Πάμε ν'αφεθούμε.
ΥΓ. Η συναυλία δεν είναι όλη και κόβεται σε μερικά σημεία. Η γοητεία του bootleg που σας έχω ξαναπεί.

Quello Che Non Ho
Canto Del Servo Pastore
Fiume Sand Creek
Giugno '73
Il Pescatore
La Cattiva Strada
Hotel Supramonte
Franziska
Se Ti Tagliassero A Pezzetti
Verdi Pascoli
La Guerra Di Piero
Amico Fragile
Andrea
Bocca Di Rosa
Via Del Campo

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

Live at Prudential Center, Newark, NJ - 15.12.2012 (part.2)


Introductions
Before They Make Me Run
Happy  
Midnight Rambler (w. Mick Taylor)
Start Me Up  
Tumbling Dice (w. Bruce Springsteen)
Brown Sugar
Sympathy For The Devil
Encores:
You Can't Always Get What You Want (w. The Choir of Trinity Wall Street)
Jumpin' Jack Flash
(I Can't Get No) Satisfaction

Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2013

Live at Prudential Center, Newark, NJ - 15.12.2012 (part.1)



Καλημέρα χριστουγεννάκια μου.
Χρόνια καλά, χρόνια αγωνιστικά, μη μασάτε και, κυρίως, μακρυά από μπανανόφλουδες. Ότι δεν πάρεις μοναχός κανείς δεν θα 'ρθει να στο δώσει.

Για τις ιερές αυτές μέρες, η νταλίκα σας χαρίζει Θεούς.
Και μάλιστα σε σούπερ bootleg (καταπληκτικού ήχου). Και μάλιστα ολόκληρη τη συναυλία.
Και τι συναυλία.

Όλοι ξέρετε (οι υπόλοιποι καληνύχτα), πως στα 2012 οι Θεοί γιόρτασαν τα 50 χρόνια ΣΥΝΕΧΟΥΣ παρουσίας και απόλυτης αυτοκρατορίας πάνω στη μουσική. Κι'όταν λέμε συνεχούς, το εννοούμε κυριολεκτικά. Χωρίς διαλείμματα, χωρίς χρονικές απουσίες, χωρίς τίποτα απ'αυτά. Ζωντανοί, όρθιοι και ΘΕΟΙ.
Και μετά απ'αυτό το κρεσέντο αντικειμενικότητας, συνεχίζω.

Για τα 50 τους χρόνια που λέτε, αποφάσισαν να δώσουν 2 giga-shows και πολλές άλλες συναυλίες. Η πρώτη υπερ-συναυλία ήταν στο Λονδίνο, στην O2 Arena, στις 25 Νοέμβρη του 2012.
Η δεύτερη είναι αυτή που σας χαρίζει η νταλίκα, σε δύο μέρη, σήμερα και αύριο.
Πρόκειται για την (ιστορική πια) συναυλία τους στο Prudential Center του Newark στο New Jersey, στις 15 Δεκέμβρη 2012.
Επειδής τα πολλά λόγια περιττεύουν, να σημειώσω δύο μόνο πραγαματάκια. Οι Θεοί, ένεκα τα 50 χόνια τους, προσκαλούν στη σκηνή μεγάλα ονόματα, για να ερμηνεύσουν μαζί  θρυλικά τραγούδια τους. Αυτό το εφάρμοσαν και μετά, σε άλλες τους συναυλίες. Στην συγκεκριμένη, στην σκηνή ανεβαίνουν οι Lady Gaga, John Mayer, Gary Clark Junior, The Black Keys, ο παλιός τους κιθαρίστας Mick Taylor και ο Boss Bruce Springsteen, ενώ, στο encore τους, συμμετέχει και η χωρωδία της εκκλησίας Trinity της Wall Street.
Το δεύτερο, και σημαντικότερο, είναι πως η συναυλία διαρκεί 2,30 ώρες. Θα σας το βάλω και ολογράφως, για μερικούς : δυόμιση ώρες. Για να καταλάβετε τι σημαίνει rock μπάντα και για όσους τους προτρέπουν να τα μαζέψουν και να φύγουν.
Θα γίνει (δυστυχώς) κάποτε κι'αυτό. Αλλά όποτε τ'αποφασίσουν αυτοί.
Προς το παρόν, βρείτε μου μπάντα να κάθεται πάνω στη σκηνή επί 2,30 ώρες και μετά ελάτε να το συζητήσουμε.

Μέχρι τότε, να 'μαστε καλά ν'ανταμώνουμε.

Gorilla Intro
Get Off Of My Cloud
The Last Time
It's Only Rock 'N' Roll
Paint It Black
Gimme Shelter (w. Lady Gaga)
Wild Horses
Going Down (w. John Mayer & Gary Clark Junior)
Dead Flowers
Who Do You Love (w. The Black Keys)
Doom And Gloom
One More Shot  
Miss You
Honky Tonk Women

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Live in CBS Records (1975)

Καλημέρα καλά μου παιδιά.

Επειδής έχουμε καιρό ν'ακούσουμε κανά "απαγορευμένο", είπα σήμερις να σας χαρίσω κάτι πάρα πολύ σπάνιο. Και, με την ευκαιρία, να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Μερικά τουλάχιστον.

Διάβαζα τις προάλλες κάπου, ότι οι Pavlov's Dog είναι ένα από τα καλύτερα rock συγκροτήματα. Συμφωνώ με το "καλύτερα", μόνο που δεν παίζουν rock. Είναι από τους πιονέρους του progressive και, αν θέμε οπωσδήποτε να ξεφύγουμε από το art/progressive, θα λέγαμε πως είναι οι πρωτοπόροι του AOR (Album-Oriented Rock), για το οποίο θα σας μιλήσω αναλυτικά στο αφιέρωμα για τούτη δω την σπουδαία μπάντα, αφιέρωμα που έρχεται συντομότατα. Κρατήστε μόνο, πως το AOR είναι το κίνημα αντίστασης των ραδιοφωνικών σταθμών του αμέρικα, που ξεκίνησε στα τέλη των '60s, εναντίον των δισκογραφικών που επέβαλαν τα χιτάκια τους.

Κι'όσο το κρατάτε το παραπάνω, κατεβάστε και κρατείστε αυτό που ακολουθεί.
Γιατί, σας το 'πα πιο πάνω, είναι ένα σπανιότατο bootleg τους, και μάλιστα με αρκετά ικανοποιητικό ήχο.
Το Live in CBS Records είναι μία ζωντανή ηχογράφηση που έγινε για να μεταδοθεί ραδιοφωνικά, μέσα από τα studios CBS του Νιου Γιορκ, εκεί δηλαδή όπου ηχογράφησαν το πρώτο studio album τους, το ουράνιο Pampered Menial. Κάτι σαν πάρτυ δηλαδής, μιας και το κοινό δεν ξεπερνούσε τους 40 νοματαίους όλους κι'όλους. Κάτι σαν πάρτυ, για να γιορτάσουν τον πρώτο τους δίσκο.
Η ηχογράφηση (και η μετάδοση) έγινε στις 19 Δεκέμβρη του 1975 και, έκτοτε, η πομπίνα θάφτηκε, μέχρι τα 1990, οπότε κάποιος την βρήκε.
Δεν κυκλοφόρησε όμως ποτέ, ούτε καν σε ταπεινό βινύλιο. Παρά μόνο από χέρι σε χέρι και από στικάκι σε στικάκι.
Γι'αυτό σας είπα, όποιος αγαπάει Pavlov's Dog, πρέπει να το κρατήσει στην δισκοθήκη του.
Περιμένοντας λοιπόν το αφιέρωμα...

Theme From Subway Sue
Julia
Song Dance
Fast Gun
Preludin
Of Once And Future Kings
Episode
Pulling Me Home

Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013

I've Been Loving You in Olympia (Paris) 1967

Καλημέρα αγάπες.
Επιστροφή στη μουζίκ, μετά από δύο μερούλες πολιτικής ομφαλοσκόπησης (ξέρω, σας χρωστάω και μερικές σκέψεις πάνω στο παραμυθάκι)

Το Olympia είναι ένα από τα πιο γνωστά θέατρα του κόσμου. Είναι στο Παρίσι και δεν είναι μόνο θέατρο, αλλά, εδώ και πολλά χρόνια, μία από τις πιο δύσκολες μουσικές σκηνές του κόσμου.
Κι'όταν λέμε δύσκολες, εννοούμε πως λίγοι πατάνε τα σανίδια του. Στις μέρες μας, βέβαια, πολλοί περισσότεροι από πριν, αλλά παραμένει ένα από τα 4-5 hot-spot του "πολιτισμένου" κόσμου (της μουσικής).
Ο Otis Redding είναι ένας από τους 2-3 κορυφαίους soulmen του κόσμου. Αυτό, όσοι παρακολουθείτε νταλίκα, το ξέρετε. Ξέρετε επίσης πως πήγε αδικοχαμένος, σ'ένα αεροπορικό δυστύχημα τον Δεκέμβρη του 1967 σε ηλικία 26 μόλις χρόνων.
Πολλοί ξέρετε τα τραγούδια του. Είτε απ'αυτόν είτε από τις χιλιάδες διασκευών πολλών και μεγάλων της soul και της RnB.
Αυτό που πρέπει να μάθετε, όσοι δεν το ξέρετε, είναι πως ο Redding ήταν ένα κτήνος της σκηνής. Ένας τεράστιος live performer. Όσο πρόλαβε.

Σήμερα θα σας χαρίσω ένα πολύ (πάρα πολύ) σπάνιο bootleg του. Υπάρχει όμως μια ιδιαιτερότητα.
Πρόκειται για μία από τις τελευταίες του live εμφανίσεις του, 9 μήνες πριν τον θάνατό του. Στις 26 Μάρτη του 1967 στο Olympia που σας έλεγα προηγουμένως.
Και ποιά είναι η ιδιαιτερότητα; Αυτή η συναυλία υπάρχει και σε επίσημο δίσκο, το Live In Europe, που κυκλοφόρησε τον Μάη του 1967 και που είναι το μόνο live album του εν ζωή.
Όποιος όμως έχει ακούσει αυτό τον δίσκο, θα δει πως είναι "επεξεργασμένος". Έχουν αφαιρεθεί δηλαδή μερικά αποσπάσματα. Επίσης, τα τραγούδια δεν είναι με τη σειρά που τα ερμήνευσε. Με άλλα λόγια, ένα κλασσικά παραποιημένο live album.
Ενώ το bootleg που σας χαρίζω σήμερα θα σας πάει κατευθείαν στο Olympia. Με τον μέτριο ήχο του (excellent mono πάντως) και με τα απότομα κοψίματα που έχει (σχεδόν πάντα) ένα bootleg. Και με διαμάντια που δεν υπάρχουν στον επίσημο live δίσκο.

Στη φωτογραφία βλέπετε την μεγαλύτερη στιγμή της συναυλίας. Είναι το I've Been Loving You Too Long (to stop now), η στιγμή που ο Redding παρουσιάζει την ορχήστρα και, ένας-ένας γονατίζει μπροστά στο κοινό.
ΥΓ. Δεν είναι όλη η συναυλία δυστυχώς.
Με τις υγείες μας


Intro
Shake
Don't You Mess
I've Been Loving You Too Long (to stop now)
Respect
 My Girl
Lover's Prayer
Can't Turn You Loose
Satisfaction (i can't get no)


Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

The Bootleg Series Vol.4

Καλημέρα σας όλη τη μέρα σας.
Όποιος νόμιζε πως θα γλυτώσει από τις αναρτήσεις για τον Bob Dylan, ν'αλλάξει βλογ τώρα.
Οι υπόλοιποι αράξτε αναπαυτικά ν'ακούσετε μια ιστορία για έναν λανθασμένο τίτλο, ένα υπέροχο bootleg και μερικά άλλα πράματα που δεν μου 'ρχονται τώρα.

Πάμε από την αρχή.
Μια φορά κι'έναν καιρό, ήταν ο Bob Dylan που έπαιζε καθαρή folk μουσική. Κι'όταν λέμε καθαρή, εννοούμε μακρυά από μας τα λεχτρικά όργανα και η rock'n'roll. Κιθαρούλες, φυσαρμόνικες και τέτοια ρομαντικά. Και την έπαιζε μια χαρά ο μπαγάσας.
Κι'ενώ μέχρι τα 1965 έχει βγάλει 5 studio albums πούρα-ντούρα folk (το ένα καλύτερο απ'το άλλο), αποφασίζει να κάνει την πρώτη μουσική στροφή στην ιστορία του (έκτοτε έγιναν κι'άλλες μπόλικες) και να ενδιαφερθεί για ηλεχτρικά όργανα. Και το πέτυχε κι'αυτό. Αλλά αυτά άλλη ώρα.
Στα τέλη του 1965, που λέτε, ξεκινάει μία τεράστια τουρνέ στο αμέρικα, η οποία τελειώνει τον χειμώνα του 1966. Και τότε, αποφασίζει μία "ανοιξιάτικη" παγκόσμια τουρνέ, 6 βδομάδων, η οποία πέρασε από αυστραλία και κατέληξε στην Ευρώπη και, δη, στην Αγγλία.

Στις 17 Μάη του 1966 δίνει μια συναυλία στο Manchester και, συγκεκριμένα, στο Manchester Free Trade Hall. Και μάλιστα sold out.
Εκεί, το πρώτο μέρος ήταν ο παλιός ακουστικός Dylan, μόνος του πάνω στη σκηνή, με μια κιθάρα και μια φυσαρμόνικα. Σε αγαπημένα τραγούδια. Και γίνεται ο κακός χαμός, standing ovations και διάφορα τέτοια αγαπησιάρικα.
Είπαμε όμως, πως ήδη ο Dylan έχει αρχίσει να στρέφεται προς τα λεχτρικά όργανα. Και προς τουτονί, έχει μαζί του στην τουρνέ τους Hawks που, για όσους παρακολουθούν Dylan και νταλικόφωνο, δεν είναι άλλοι από τους μετέπειτα The Band.
Και που λέτε, αρχίζει το δεύτερο μέρος της συναυλίας μαζί με τη μπάντα. Και με την πρώτη ηλεχτρική νότα, οι μισοί αρχίζουν να σεληνιάζονται και οι άλλοι μισοί να γιουχάρουν. Ναι, ναι, Καλά τ'ακούσατε : να γιουχάρουν. Αν σε πολλούς ακούγεται περίεργο, δεν είναι. Και δεν είναι γιατί, ακόμα και μέχρι σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που ποτέ δεν χώνεψαν αυτή τη μουσική του στροφή. Τέλος πάντων, γούστα είναι αυτά.

Το The Bootleg Series Vol.4 : Bob Dylan Live 1966, που σήμερα σας χαρίζω, έχει σαν υπότιτλο The "Royal Albert Hall" Concert, πράγμα που παραπέμπει στην (τελευταία της τουρνέ) συναυλία του στο Λονδίνο (20 Μάη 1966). Αλλά δεν είναι. Και απορώ γιατί η εταιρεία, που κυκλοφόρησε αυτά τα υπέροχα bootlegs στα 1998, δεν διόρθωσε το λάθος της.
Και που το ξέρουμε ότι δεν είναι η συναυλία του Λονδίνου αλλά αυτή του Manchester;
Όποιος ακούσει προσεχτικά το δεύτερο μέρος της συναυλίας, πριν από το Like A Rolling Stone, ο Dylan έχει τον ακόλουθο διάλογο μ'έναν φημισμένο άγγλο "γιουχαϊστή", τον περίφημο Judas

Judas : Δεν θα σε ξανακούσω ποτέ! Ποτέ!
Dylan : Δεν σε πιστεύω......Είσαι ψεύτης

Για όποιους ξέρουν, ο Judas εκτός από διάσημος, είναι και κάτοικος Manchester και, σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών, το επεισόδιο έλαβε χώρα στη συναυλία της 17 Μάη στο Manchester.
Τώρα, θα μου πείτε, λίγια σημασία έχουν όλα αυτά.
Και δίκιο θα 'χετε.
Γι'αυτό, τα παρατάμε και πάμε ν'ακούσουμε μαγεία.

Acoustic Side

She Belongs To Me
Fourth Time Around
Visions Of Johanna
It's All Over Now Baby Blue
Desolation Row
Just Like A Woman
Mr Tambourine Man


Electric Side

Tell Me, Momma
I Don't Believe You
Baby, Let Me Follow You Down
Just Like Tom Thumb's Blues
Leopard Skin Pill-Box Hat
One Too Many Mornings
Ballad Of A Thin Man
Like A Rolling Stone



Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

Neil Young at the Bridge School Benefit Concert (2012)


Καλημέρες μας.
Η νταλίκα έχει ξανασχοληθεί μ'αυτό το event που λέγεται The Bridge School Benefit Concert, μία συναυλία που γίνεται κάθε χρόνο (τον Οκτώβρη) στο αμφιθέτρο Shoreline του Mountain View στην Καλιφόρνια, και του οποίου τα έσοδα πάνε όλα για την ενίσχυση του Bridge School, ένα σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Φέτος έγινε στις 20 Οκτώβρη και, όπως σχεδόν κάθε χρόνο, ο Neil Young και οι Crazy Horse ήταν εκεί.
Σήμερα η νταλίκα σας χαρίζει (σε bootleg) την παρουσία ενός από τους 2-3 μεγαλύτερους γερόλυκους στην ιστορία της folk-rock μουσικής.
Για να γουστάρουμε και μόνο. Και για να δούμε, από πρώτο χέρι, πως ροκάρει ο Young στα 68 του (παρακαλώ).
Ίσως μια από τις καλύτερες εκτελέσεις του Like A Hurricane.
Τίποτα άλλο, πλην του ότι, στο Rocking In The Free World συμμετέχουν οι Eddie Veder (Pearl Jam), Jack White, Guns 'n' Roses (ναι ναι), The Flaming Lips, Lucinda Williams και άλλοι μπόλικοι.


Love And Only Love
Powderfinger
Born In Ontario
The Needle and The Damage Done
Twisted Road
Singer Without A Song
  Ramada Inn
Like A Hurricane
Rocking In The Free World

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

S.N.A.C.K. Benefit Concert (αυτά είναι)



Καλημέρα λατρείες.

Bootleg σήμερις, έπειτα από πολύ καιρό, στο νταλικόφωνον.
Bootleg από τα πάρα πολύ σπάνια του είδους. Κι'από τα καλύτερα όλων των εποχών.
Bootleg που έψαχνα καιρό και που έπεσε στα χεράκια μου προ ελαχίστων ημερών.
Και που άξιζε τον κόπο να περιμένω.

Ας τα πάρουμε απ'την αρχή.
Στις αρχές του 1975, ο τότε δήμαρχος του San Francisco, εξαιτίας της οικονομικής-πετρελαϊκής κρίσης που μάστιζε το αμέρικα (και όχι μόνο), αποφάσισε να περικόψει τις δαπάνες για τα δημόσια σχολεία κατά 50%. Σας θυμίζει κάτι; Ωραία, πάμε παρακάτω.
Μεταξύ των έντονων αντιδράσεων του κόσμου, μιας και το μέτρο έπληττε κυρίως τις φτωχογειτονιές (αυτό κι αν μας θυμίζει κάτι), υπήρξε και μία των καλλιτεχνών. Όσες όμως υπογραφές κι αν μαζεύτηκαν, όσες παραστάσεις κι αν έγιναν, η δημοτική αρχή ήταν ανένδοτη.

Και τότε εμφανίστηκε ο Bill Graham (1931-1991) που, για όσους δεν τον ξέρουν, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αμερικάνους (αν και γερμανο-εβραίος που γεννήθηκε στο Βερολίνο) ιμπρεσάριους και διοργανωτές συναυλιών. Και σκέφτηκε την ιδέα μιας τεράστιας συναυλίας, όλα τα έσοδα της οποίας θα πήγαιναν θα πήγαιναν για τη χρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων του San Francisco. 
Την ιδέα του αυτή την συζήτησε, ένα βράδυ του Φλεβάρη σ'ένα μπαράκι, με το φιλαράκι του και σπουδαίο κιθαρίστα (μέλος των Grateful Dead) Jerry Garcia (1942-1995).
Και συμφώνησαν να πραγματοποιηθεί το δυνατόν γρηγορότερα, ένεκα που η ανάγκη για ντόλαρς πίεζε.

Ο Graham που λέτε, ανέλαβε τα διαδικαστικά και ο Garcia την ανεύρεση "ονομάτων" που θα έφερναν λαό στη συναυλία.
Και τα κατάφεραν και οι δύο πάρα πολύ καλά.
Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 23 Μάρτη του 1975 στο στάδιο Kezar του San Francisco και την παρακολούθησαν πάνω από 60.000 λαού.
Τα ονόματα που πήραν μέρος; Μετρήστε : Grateful Dead, Santana, Tower Of Power, Doobie Brothers, Jefferson Starship, Joan Baez και οι Neil Young - Bob Dylan με μία αυτοσχέδια (για την περίσταση) μπάντα, τους The Band.
Ξέχασα να σας πω, ότι η συναυλία ονομάστηκε από τον Graham S.N.A.C.K Benefit Concert., όπερ μεθερμηνευόμενο, Students Need Athletics Culture and Kicks.

Το σπανιότατο bootleg αυτής της συναυλίας το χρωστάμε στον παραγωγό (αγνώστου σε μένα ονόματος) ενός ραδιοφωνικού σταθμού της περιοχής, το οποίο μετέδιδε ζωντανά την συναυλία.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα bootlegs, αφού μιλάμε για 5 βινύλια (!!!). Πότε ακριβώς βγήκε στην πιάτσα δεν ξέρω να σας πω. Ξέρω όμως ότι κυκλοφόρησαν ελάχιστες κόπιες, που σήμερα φυλάγονται σε σπίτια τυχερών συλλεκτών.
Η νταλίκα το καβάτζωσε από έναν καλό φίλο από το Τσικάγκο-Ιλινόϊς, τον Γεράσιμο, στον οποίο και θα αφιερωθεί αποκλειστικά. Ο Τζέραρντ, με τη σειρά του, το καβάτζωσε από μία limited edition (σε cd) που κυκλοφόρησε το Bootleg Tunz Radio του Τσικάγκο. Τι είναι αυτό θα σας πω σε άλλη ανάρτηση.

Όπως βλέπετε και στην αποπάνου φωτογραφία, σήμερα, αρχίζοντας από το τέλος, θα σας χαρίσω το πρώτο (στην ουσία πέμπτο) μέρος αυτής της συναυλίας (πέμπτος δίσκος), όπου βρίσκουμε τους θεούληδές μας, τους Neil Young και Bob Dylan, σε μία από τις πολύ λίγες κοινές τους συνευρέσεις επί σκηνής.
Οι υπόλοιποι μουσικοί (The Band) που παίζουν μαζί τους είναι οι Tim Drummond στην κιθάρα, Ben Keith στην steal κιθάρα, Levon Helm στην ντραμς, Garth Hudson στα πλήκτρα και Rick Danko στο μπάσο.
Τα υπόλοιπα τμήματα της συναυλίας, εν ευθέτω χρόνω.
Αν μπορώ να σας δώσω μια συμβουλή : κατεβάστε το και κρατείστε το.


Are You Ready For The Country
Lotta Love
Lookin' For A Love
Lovin' You
I Want You
The Weight
Helpless / Knockin' On Heaven's Door

 

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

Live At The Checkerboard Lounge - Chicago (bootleg)



Τεράστιο bootleg σήμερις αδέλφια.
Με τους Θεούς και τον απόλυτο μέντορά τους, μιας και, όπως είναι γνωστό, οι Rolling Stones πήραν τ'όνομά τους από τραγούδι-διαμάντι του Muddy Waters.
Πάμε στην ιστοριούλα τώρα.

Το Νοέμβρη του 1981 οι Θεοί είναι σε περιοδεία στο Αμέρικα. Περιμένοντας που λέτε τις τρεις συναυλίες τους στο Τσικάγκο (23,24 και 25) προσκαλούνται και ανεβαίνουν στη σκηνή του Checkerboard Lounge, ένα από τα σημαντικότερα place-to-be της πόλης αν γουστάρεις blues και jazz (το οποίο σήμερα έχει μετονομαστεί σε New Checkerboard Lounge).
Την πρόσκληση τους την έκανε ο ιερέας των blues Κύριος Muddy Waters.
Και ανέβηκαν όλοι μαζί στο πάλκο, στις 21 Νοέμβρη 1981.
Και δεν ήταν μόνοι τους. Είχαν για παρέα και τους Buddy Guy, Junior Wells και Lefty Dizz.
Το τι επακολούθησε, μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω. Στο σύνολό του, μιας και μου ήταν αδύνατο ν'απομονώσω τραγούδια. Η διάρκειά του είναι περίπου 1 ώρα και 20 λεπτάκια, οπότε θα μπορέσετε (όποιος θέλει) να το κατεβάσετε σε 80ρι σιντί.

Τα διαμάντια που ακούγονται είναι και του Waters αλλά και των Stones. Το τι έγινε δε πάνω στη σκηνή δεν περιγράφεται. Θέτε ένα δείγμα της ατμόσφαιρας; 
Στο Hoochie Coochie Man ο Jagger τραγουδάει "I was born with good luck" για να του απαντήσει ο Waters "...I see that!" Μεγαλεία σας λέω.

Να πούμε κι'ένα δυσάρεστο : κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί, εκείνη τη μαγική νύχτα, πως αυτή θα ήταν μια από τις τελευταίες live εμφανίσεις του Muddy Waters. Πράγματι, δύο μήνες μετά, η υγεία του επιδεινώθηκε δραματικά, με αποτέλεσμα να σταματήσει τις εμφανίσεις του, εκτός από μία τελευταία, το φθινόπωρο του 1982 (παρέα με τον Eric Clapton στη Φλόριδα).

Και κάτι τελευταίο : η ποιότητα του bootleg (που κυκλοφόρησε μεταξύ μυημένων στις 7 Γενάρη 1982 από την θρυλική bootlegοεταιρεία Swingin' Pig Records) είναι εξαιρετική. Αλλά, όπως τα περισσότερα bootlegs, έχει διακοπές σε ορισμένα σημεία. Πράγμα που προσθέτει στη μαγεία του.
Καλημέρα μας.


Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

A Gentle Evening with Townes Van Zandt (4)

Καλή μας βδομάδα αγάπες.
Προτελευταίο κομμάτι στο αφιερωματάκι μας για τον Townes Van Zandt σήμερις και η νταλίκα σκέφτηκε να σας χαρίσει ένα σπάνιο bootleg από μία εμφάνιση του μικρού θεούλη στα 1969, στην καλή του δηλαδή μουσική περίοδο.

Το A Gentle Evening With Townes Van Zandt ηχογραφήθηκε στις 28 Νοέμβρη 1969 (ημέρα Πέμπτη - ημέρα των Ευχαριστιών στο αμέρικα) σ'ένα μικρό παρακμιακό μπαρ στο Χιούστον του Τέξας.
Εδώ ο Van Zandt ξεδιπλώνει όλο του το ταλέντο. Μόνος στη σκηνή με μια κιθάρα, τραγουδάει αλλά και διηγείται tall stories και ανέκδοτα. Χαρακτηριστικό live του δηλαδής.

Δυο λόγια για τον δίσκο.
Το bootleg που ακούμε σήμερα κυκλοφόρησε πειρατικά τον Απρίλη του 1970 μόνο σε κασσέτα 8 track (εκείνες τις τεράστιες για όσους θυμούνται και τις πρόλαβαν) και περνούσε από χέρι σε χέρι ανάμεσα στους πιστούς. Στα 1975 εμφανίστηκε σε βινύλιο, σε ελάχιστα αντίτυπα, πάλι μεταξύ των μυημένων.
Στα 2002, κι'ενώ η μόδα Van Zandt είχε κυριεύσει τους αμερικάνους (5 χρόνια μετά τον θάνατό του), εμφανίστηκε σε cd, πάλι σε περιορισμένα αντίτυπα, αλλά με το ίδιο εξώφυλλο του bootleg βινυλίου.
Απ'όσο έψαξα στο ιντερνέτι, δεν υπάρχουν διαθέσιμα σιντιά προς αγορά. Δεν με πολυκαίει όμως, μιας και υπάρχει το βινυλιάκι.
Κι'αυτό σας χαρίζω.
Με τις υγείες μας.

Talking KKK
Rake
Like A Summer's Thursday
Second Lover's Song
She Came And She Touched Me
Lungs
Tucmuseh Valley
A Joke
Talking Thunderbird Wine Blues
The Ballad of Ira Hayes



Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Jam Sessions with Booker T. Jones (1970)

Άλλη μια δύσκολη βδομάδα μπροστά μας αγαπούλες.
Το ξέρω, επαναλαμβάνομαι, αλλά δεν φταίω. Το πλάκωμα φταίει.
Ας το ξορκίσουμε λοιπόν, όσο και για όσο μπορούμε.

Η νταλίκα σήμερα απευθύνεται σε όσους αγάπησαν και εξακολουθούν ν'αγαπούν την folk, roots and southern rock και, ιδιαίτερα, τους μάγους του είδους Creedence Clearwater Revival. Το ξέρω πως τέτοιοι υπάρχουν μπόλικοι εδώ μέσα.
Ένας απ'αυτούς κι'εγώ.

Το Fantasy Session '70 είναι ένα σπάνιο bootleg, που κυκλοφόρησε από ένα άγνωστο ιταλικό label, το Main Street, στα 1971, μετά την τεράστια επιτυχία του δίσκου Cosmo's Factory.
Πρόκειται στην ουσία για τη συνεύρεση των CCR με τον απίστευτο Κύριο Booker T. Jones (και την μπάντα του (Booker T. & The MGs), στα studios Fantasy της Καλιφόρνιας.
Για όσους δεν ξέρουν, ο Booker T είναι ένας απίστευτος μουσικός (1944), που παίζει έναν σκασμό όργανα, γράφει και κάνει και παραγωγές. Κάποια στιγμή, η νταλίκα του χρωστάει αφιέρωμα, για να δείτε για τι τύπο μιλάμε.

Σ'αυτό το δίσκο, μπορούμε ν'ακούσουμε, εκτός από υπέροχες διασκευές των ήδη γνωστών διαμαντιών των CCR, μερικά jam που απλά δεν υπάρχουν. Το όργανο του Booker έρχεται και δένει με τα riffs της κιθάρας, το ντραμς βρυχάται και το αποτέλεσμα είναι, στ'αλήθεια, υπερ-σπάνιο. Μουσική με το Μ από δω μέχρι την Καλιφόρνια.
Να πούμε, ότι αυτά τα sessions κυκλοφόρησαν στα 1991 μέσα σ'ένα πολυτελές κοφρέ με δουλειές των CCR, μόνο που τα jam δεν υπάρχουν μέσα.
Δώστε βάση στην 15λεπτη μαγική εκτέλεση του I Put A Spell On You.

Jam Worm-Up
99 & 1-2
Proud Mary
Travelin' Band
Born On The Bayou
Down On The Corner
99 & 1-2 Reprise
I Put A Spell On You
Final Jam


Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

Live in Athens - 12.9.1981


Πέρασαν κι'όλας 30 χρόνια. Μέρα τη μέρα.
Θυμάμαι ακόμα εκείνο το απόγευμα, μαζεμένοι στον ιστορικό "Κατσουλάκη" να ετοιμαζόμαστε γι' ΑΥΤΟ.
Στο Ναό της Φιλαδέλφειας θα ζούσαμε το πρώτο rock ξεπαρθένεμά μας.
Είχαμε πάρει βέβαια το βάφτισμα του πυρός με τους Police στο Σπόρτινγκ, το ξύλο με τους μπάτσους, τις πρώτες μας μπύρες στα 16, αλλά ΑΥΤΟ θα ήταν η πρώτη λειτουργία.
Rory Gallagher στην Ελλάδα. Πάνω στα πολύ ντουζένια του.


Κι'οταν ήρθε η ώρα, η μαγεία ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.
Τζην, το κλασσικό καρώ πουκάμισο και άσπρα stan smith.
Και οι πιστοί να κοινωνούν την απίστευτη ενέργεια αυτού του μάγου της κιθάρας.
Και το Do you Read Me να διαδέχεται το Moonchild κι'εγώ να με θεωρώ διαλεχτό που το έζησα, που το ζούσα.
Έπειτα ο τόπος γέμισε μπάτσους, δακρυγόνα, ξύλο.
Και ο Ιρλανδός το χάρηκε, το χάρηκε πολύ, το είπε άλλωστε : "μία από τις καλύτερες συναυλίες μου"

Το bootleg το βρήκα στα 1987 στο Παρίσι.
Από τότε το κρατάω φυλαχτό.
Στον Τάκη, τον Γιώργο, τον Μάνο, τον Φίλιππα και τον Δημήτρη.

ΥΓ: όσοι ψάχνουν καθαρό stereo ήχο, να προσπεράσουν. Αυτό το bootleg είναι
ψυχή.



Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Live in NYC - 31/12/1992 [3-7]

Ακολουθώντας την χρονολογική μας σειρά, σήμερα θ'ακούσουμε το πρώτο μας πραγματικό live από τους Pearl Jam.
Και με το "πραγματικό" εννοούμε ηλεχτρικά όργανα, ειρήνη, αφοπλισμός και τέτοια. Όχι unplugged, όχι στο μνημόνιο, όχι σκουπίδια σε θάλασσες και σε ακτές.


Το Live in NYC είναι ένα περίπου bootleg album. Όπερ μεθερμηνευόμενον, είναι bootleg, κυκλοφόρησε από ανεξάρτητη μικρή εταιρεία (Ten Club - πιάστ'αβγό και κούρευτο) αλλά η μπάντα το συμπεριέλαβε στα επίσημα live albums της.

Όπως και να 'χει, πρόκειται για very limited edition βινύλιο, πράγμα που το συγκαταλέγει σ'αυτό που ονομάζουμε official bootleg. Δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο εμπόριο, αλλά η μπάντα το έστελνε σε όσους είχαν προ-παραγγείλλει το studio album Pearl Jam (2006).
Άρα, η ιστορία καταγράφει πως κυκλοφόρησε τον Μάη του 2006.

Πρόκειται για την συναυλία των Pearl Jam την παραμονή πρωτοχρονιάς [31-12-1992] του 1993 στο Academy Theater της Νέας Υόρκης. Για να δείτε πως περνούν κάποιοι τυχεροί τις παραμονές πρωτοχρονιάς τους, την ώρα που άλλοι παίζουν χαρτιά και κόβουν βασιλόπιτες.

Δεν λέμε άλλα.

Απολαύστε το.

Speed Wash
Sonic Reducer
Why Go
Even Flow
Alone
Garden
Daughter
Dirty Frank
Oceans
Alive
Leash
Porch



Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Unplugged on MTV [2-7]

Στις 16 Μάρτη του 1992, εκεί στο Queens του Νιου Γιορκ υπήρχε ασυνήθιστη κίνηση. Από νωρίς το μεσημέρι μέσα και γύρω από τα Kaufman Astoria Studios πολύς και ετερόκλητος λαός τριγύριζε.
Από κοριτσάκια και αγοράκια με κανγκουρο-τρέντυ ντυσίματα μέχρι κάτι περίεργους με βρώμικα παντελόνια, καρώ πουκάμισα και μάλλινους σκούφους.
Η μέρα ήταν από τις κρύες μαρτιάτικες νεουορκέζικες μέρες. Είχε όμως έναν δειλό ήλιο που οι ακτίνες του μάταια προσπαθούσαν να ζεστάνουν τους άστεγους που σχημάτιζαν ομάδες γύρω από τις φωτιές μέσα σε βαρέλια.
(Μπουκόφσκι μπορεί να μην είμαι, αλλά την Βαμβούνω την παίζω απ'τα μπετά).

Και γιατί το πλήθος ήταν ετερόκλητο; Και τι έπαιζε στο Queens; Το ξυρίζει η Παπακώστα; Φοράει thongs η Διαμαντοπούλου;
Ως βέρος τζέντελμαν, δεν απαντώ στις δύο τελευταίες ερωτήσεις.
Στις 16 Μάρτη 1992, στα Kaufman Astoria Studios στο Queens, το μουσικό κανάλι MTV ηχογραφούσε δύο εκπομπές unplugged. Η μία, το απόγευμα, για να μπορούν τα κοριτσο-αγοράκια να πάνε έγκαιρα σπίτια τους να φάνε, ήταν το unplugged της Mariah Carey με τον Trey Lorenz. Που υπάρχει σε EP για όποιον αγαπά την αοιδό.

Η άλλη...


Η άλλη λατρεμένοι μου άρχιζε ακριβώς τα μεσάνυχτα.
Και στα πλατώ ήταν οι Pearl Jam.
Και εγένετο το σώσε, το έλα να δεις και όλα τα υπόλοιπα δηλωτικά του μαγικού χάους που προκαλεί στα live της αυτή η μπάντα. Το σόου, για όποιον κρατάει στατιστικά, μεταδόθηκε στις 19 Μάη 1992.
14 διαμάντια έπαιξαν οι τεράστιοι.
Με την αρχική τους σύνθεση συμπεριλαμβανόμενου του ντράμερ τους Krusen, που είχε τελειώσει το πρώτο στάδιο αποτοξίνωσης από το πιοτί.
Κι'όπως ήταν αναμενόμενο, EP γι'αυτή την μοναδική παράσταση γιοκ.
Κι'όταν δεν υπάρχει επίσημη ηχογράφηση, τι έχουμε πει ότι υπάρχει;

Υπάρχουν τα bootlegs αγάπες.
Κι'ένα τέτοιο σας χαρίζει η νταλίκα και σήμερις. Το MTV - Unplugged
Σπάνιο όσο και το ταλέντο τους.
Στο bootleg υπάρχουν μόνο 9 τραγούδια. Υπεραρκετή δόση λέω εγώ.
Και καλό μας μήνα συμπληρώνω

Oceans
State of Love and Trust
Alive
Black
Jeremy
Even Flow
Porch
Garden
Rockin' in the Free World



Σάββατο 27 Αυγούστου 2011

Unplugged MTV [1996]

Καιρό είχαμε ν'ακούσουμε και κανά μπουτλεγκάκι ε;
Ωραία.


Από τα τέλη του 1994 οι πολυαγαπημένοι Alice in Chains είχαν εξαφανιστεί από τα παλκοσένικα. Ο λόγος δεν έγινε ποτέ γνωστός, αλλά τον ήξεραν όλοι. Οπότε ας μην τον πούμε.

Και στις 10 Απρίλη του 1996 ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια και δίνουν ένα unplugged ρεσιτάλ (στην κυριολεξία) στο Majestic του Μπρούκλυν (γιέα) για λογαριασμό του MTV.

Και γίνεται το σώσε, το έλα να δεις και το να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει αθροιστικά.
Το υπερθέαμα βγήκε στον "αέρα" του MTV στις 28 του Μάη.

Το Unplugged MTV κυκλοφόρησε λίγες μερούλες αργότερα, στις 30 Ιούλη 1996 και θεωρείται δικαίως ένα από τα καλύτερα unplugged albums όλων των εποχών. Μια μπάντα σε πολλά κέφια και ένα κοινό αρκούντως ψαγμένο.


Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα.
Το MTV έκανε μια χαριτωμενιά. Και εξηγούμαι : ενώ η set list της μπάντας περιείχε 13 διαμάντια (τα οποία και έπαιξαν), το MTV θεώρησε σωστό και πρέπον να κόψει τρία απ'αυτά και όχι στην τύχη. Κόπηκαν, πράγματι, τα Angry Chair, Frogs και Killer Is Me που θεωρούνται από τα πλέον πολιτικοποιημένα της μπάντας.
Τυχαίο; Δε νομίζω.

Ενιγούεϊ, εκτός από τον δίσκο, κυκλοφόρησε και ένα DVD που, όλως τυχαίως, έχει και τα τρία κομμένα διαμάντια.

Η νταλίκα σήμερις σας χαρίζει αυτή την πανδαισία από ένα bootleg που έχει στα χέρια της και που, στην ουσία, είναι όλη η συναυλία non stop και uncut. Ο αστικός θρύλος θέλει την κόπια να έχει βγει στην πιάτσα από τον μηχανικό ήχου, πράγμα που ουδόλως μας καίει, όπως έχουμε ξαναπεί. Αφιερωμένο στους φαν.

Nutshell
Brother
No Excuses
Sludge Factory
Down in a Hole
Angry Chair
Rooster
Got Me Wrong
Heaven Beside You
Would?
Frogs
Over Now
The Killer Is Me



Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011

Live at the Gazlight 1962 [3-6]

Καλημέρα λατρείες. Τι θα ήταν ένα νταλικοαφιέρωμα χωρίς ένα live; Χωρίς ένα Bootleg; Σουβλάκι χωρίς τζατζίκι θα λέγατε. Και θα είχατε δίκιο.

Η αλήθεια είναι μία. Μάλλον δύο.

Κατ'αρχήν η νταλίκα έχει ήδη παίξει ένα σπανιότατο live bootleg του Bob Dylan : το Live at Newcastle (2007). Όποιος ψήνεται, ας έρθει επαέ να το ακούσει.

Έπειτα υπάρχει αυτή η απέραντη μαλακία με τον Dylan : η εταιρεία του σπάει απίστευτα ούμπαλα με τις απαγορεύσεις παντού. Πράγματι, όπως ήδη ξέρετε, μια ολόκληρη στρατιά από πράχτορες (στην κυριολεξία) οργώνουν τα ιντερνέτια και απαγορεύουν οποιαδήποτε "παράνομη" δημοσιοποίηση-κοινοποίηση τραγουδιών του. Τους γράφουμε στα cojones μας και πάμε παρακάτω.

Πιστή στη βλακεία της, η δισκογραφική του εταιρεία, ένα τσούρμο ταληροφονιάδων, στην προσπάθειά της να βγάλει από τη μύγα ξύγκι (κι από τον Bob λεφτά), κυκλοφόρησε μια ολόκληρη σειρά από τα bootlegs του Dylan, με αποτέλεσμα να τους αφαιρέσει όλη την μαγεία του παράνομου. Μιλάμε βέβαια για τα studio bootlegs. Live υπάρχουν ακόμα μερικά.


Το Live at the Gazlight 1962, που σήμερα σας χαρίζει η νταλίκα,είναι και δεν είναι ένα απ'αυτά. Να κάνω το σπρέχεν για να καταλάβετε. Πρόκειται για πειρατική ηχογράφηση από τις πρώτες εμφανίσεις του πιτσιρικά Bob Dylan στο Gazlight Cafe της Νέας Υόρκης στα 1962. Τότες δηλαδή που δεν τον ήξερε ούτε ο θυρωρός του. Εκείνη την εποχή που λέτε, προσπαθούσε διακαώς να ηχογραφήσει αυτές του τις παραστάσεις, πράγμα που τελικά κατάφερε με τη βοήθεια μερικών ιδιοκτητών clubs στη Νέα Υόρκη και, κυρίως της Terri Thal, της γυναίκας δηλαδή του σπουδαίου folk τραγουδιστή Dave Van Ronk.

Αυτές οι ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν έπειτα από 10 και πλέον χρόνια σε διάφορα bootleg LP, μιας και μιλάμε για πάνω από 25 τραγούδια. Μερικά μάλιστα απ'αυτά συμπεριλήφθηκαν και στα studio bootlegs που λέγαμε παραπάνω.

Και φτάνουμε στα 2005, όταν και κυκλοφορεί σε cd το Live at the Gazlight 1962, στην αρχή σε αποκλειστική 18μηνη διάθεση από την αλυσίδα των Starbucks, αφού υπήρχε συμφωνία με τους ταληροφονιάδες - δισκογραφική εταιρεία. Μετά κυκλοφόρησε και στο εμπόριο, αλλά σε περιορισμένα κομμάτια.


Το cd περιλαμβάνει 10 τραγούδια, από τα οποία 4 μόνο είναι συνθέσεις του Dylan, ενώ τα υπόλοιπα είναι παραδοσιακά folk διασκευασμένα όμως απ'αυτόν.
Προειδοποιώ : ο δίσκος είναι δύσκολος. Και είναι γι'αυτούς που αγαπάνε πολύ Dylan.

A Hard Rain's A-Gonna Fall

Rocks and Gravel

Don't Think Twice, It's All Right

The Cuckoo (it's a pretty bird)

Moonshiner

Handsome Molly

Cocaine

John Brown

Barbara Allen

West Texas



Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Live'r Than You'll Ever Be [Oakland 9.11.1969]


Συνεχίζοντας με τα bootlegs των Θεών, με βαθειά κατάνυξη η νταλίκα σας χαρίζει ένα από τα σπανιότερα που κυκλοφορούν στην πιάτσα.

Η αλήθεια είναι πως ήμανε σε δίλημμα, μεγάλο δίλημμα.
Και γιατί να ήμανε σε δίλημμα, θα αρωτήξετε.
Θα είμαι σύντομος.


Μετά το riff στο Hyde Park (απόσπασμα παίξαμε χτες), οι Rolling Stones ξεκίνησαν την American Tour 1969 τους. Η τουρνέ αυτή είναι από τις πιο σημαντικές στην ιστορία της rock μουσικής. Ξεκίνησε στις 7 Νοέμβρη στο Colorado και εξετέλεψε στις 30 στο Φλόριντα. Σε 24 μέρες πρόλαβαν και έπαιξαν 28 φορές! Ναι, ναι. Καλά το ακούσατε λατρεμένοι : 28 shows.

Στο Αμέρικα είχαν να παίξουν από τα 1966 κι αυτό γιατί υπήρχαν σοβαρά προβλήματα με ναρκωτικά (και άλλα τέτοια ροκ) που τους απαγόρευαν την είσοδο σε αμερκάνικο χώμα.

Από την άλλη, αυτή η τουρνέ δεν είχε καμιά σχέση μ'αυτή του 1966, μιας και δεν μιλούσαμε πλέον για μικρές συναυλίες σε rock clubs, αλλά για τεράστιες μαζώξεις σε στάδια και ανοιχτούς χώρους, με εντελώς νέα ηχητικά (χάρη στον τεράστιο ηχολήπτη Chip Monck).


Τώρα εσείς θ'αναρωτιέστε.
Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με το bootleg που σας χαρίζω σήμερα;
Σας είπα, θα είμαι σύντομος.

Τι λέγαμε; Α, ναι. Για το δίλημμα.


Στις 9 του Νοέμβρη 1969 και στα πλαίσια πάντα αυτής της τουρνέ, οι Stones παίζουν στο Oakland California (γιέα). Είναι ακόμα η αρχή του τουρ και οι Θεοί είναι σε τρελλή φόρμα. Οι μαζεμένοι φαν ξεπερνούν τις 45 χιλιάδες νοματαίοι. Τα διαμάντια που παίζουν (setlist δηλαδής) είναι κυρίως από το Beggars Banquet (που έχει κυκλοφορήσει λίγο πριν) και το Let it Bleed (που θα κυκλοφορήσει αμέσως μετά).
Και η συναυλία τελειώνει. Και λίγες μέρες μετά σκάει στην πιάτσα ένα bootleg. To Live'r Than You'll Ever Be. Και γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος. Κυριολεκτικά.
Και γιατί; Θα ρωτήξετε πάλι.

Παραβλέποντας (μεγαλόψυχα) την περιέργειά σας (η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι δείγμα κακής ανατροφής), σας απαντώ : γιατί είναι ένα από τα πρώτα bootlegs που κυκλοφόρησαν ποτέ. Γιατί μέχρι τότε οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να φανταστούν πως μπορεί να υπάρξει πειρατική ηχογράφηση αποτυπωμένη σε βινύλιο.
Και εγένετο φως. Και οι φαν τρελλάθηκαν.
Και το bootleg χαρακτηρίστηκε σαν το απόλυτο ντοκουμέντο της American Tour 1969. Ήταν τόση η δημοτικότητά του, που η Decca Records αναγκάστηκε (για να μη χάνει χρήμα) να κυκλοφορήσει επίσημο live από αυτήν την τουρνέ (Get Yer Ya-Yas Out! - The Rolling Stones in Concert - 1970).

Και που είναι το δίλημμα ορέ νταλικέρη;

Ε λοιπόν το δίλημμα ήταν μεταξύ αυτού του bootleg κι ενός άλλου από την ίδια τουρνέ. Πράγματι, στις 29 Νοέμβρη, έδωσαν την προτελευταία συναυλία της τουρνέ στο Madison Square Garden του Νιου Γιορκ (πάλι γιέα). Κι απ'αυτή τη συναυλία...τσουπ! ξεπετάχτηκε δεύτερο bootleg. To Let's Have a Look at Ya.
Τώρα το πιάσατε το δίλημμα;
Να κάθεσαι στο μπαλκόνι, να πίνεις σφηνάκια Jack Daniel's και να αμφιταλαντεύεσαι. Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω, απ'την Κική και την Κοκό ποιά να διαλέξω. Την Κική την αγαπώ μα μ'αρέσει κι η Κοκό.
Και μιλάμε για δύο bootlegs θάνατος. Lethal weapon που λένε και στο ιστορικό Καμινάκι Λασηθίου.

Τελικά επικράτησε το πρώτο. Για δύο λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με τα κομμάτια, μιας και στο Live'r Than You'll Ever Be υπάρχουν περισσότερα. Και δεύτερος είναι καθαρά αριστεριστικο-ελευθεριακός : η Decca Records, για το επίσημο live που λέγαμε πιο πάνω, χρησιμοποίησε κυρίως υλικό από τις δύο συναυλίες στο Madison Square Garden (28-29.11.1969). Οπότε, όποιος θέλει να τις ακούσει, δεν έχει παρά ν'ακούσει τον επίσημο δίσκο. Κι αν δεν τον έχει, μου λέει και του τον στέλνω. Έτσι απλά.

Σύντομος δεν ήμανε;

Jumpin' Jack Flash

Carol

Sympathy For the Devil

Stray Cat Blues

Love in Vain

I'm Free

Under my Thumb

Midnight Rambler

Live with Me

Gimme Shelter

Little Queenie

Satisfaction

Honky Tonk Women

Street Fighting Man


Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Hyde Park 5.7.1969

Τι σέβας θα είχαμε για τον εαυτό μας αν δεν παίζαμε και κάτι σε bootleg από Rolling Stones πολυ-λατρεμένοι μου;
Κανένα απολύτως.

Γι'αυτό, τον χορό ανοίγει τούτο δω το ανεκτίμητο δισκάκι.
Ας πούμε μερικά πράγματα για δαύτο.
Ενώ είχε αφήσει την μπάντα από τον Ιούνιο, ο Brian Jones πεθαίνει τα ξημερώματα της 3ης Ιουλίου στα 1969. Τα αίτια του θανάτου του ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί. Άλλοι λένε για έγκλημα, άλλοι για overdose.
Λίγες βδομάδες πριν, οι Stones έχουν προγραμματίσει μία συναυλία στο Hyde Park για να παρουσιάσουν το νέο τους κιθαρίστα Mick Taylor. Ήρθαν έτσι όμως τα πράγματα, που αποφάσισαν να την αφιερώσουν στον Jones.

Στην αρχή της συναυλίας (5 Ιούλη 1969) ο Mick Jagger διάβασε στον κόσμο το ποίημα Adonais που έγραψε ο Percy Shelley για τον φίλο του John Keats που είχε πεθάνει και μετά στο πλήθος πετάχτηκαν εκατοντάδες λευκές πεταλούδες, όπως βλέπετε και στις φωτός.


Η συναυλία αυτή κυκλοφόρησε σε σχεδόν "επίσημο" bootleg. Η νταλίκα όμως έχει ακόμα πιο καυτό πράγμα. Ένα δισκάκι με 4 τραγούδια, ένα bootleg του bootleg δηλαδής.
Ο ήχος δεν είναι κι ότι καλύτερο, αλλά πρόκειται κυριολεκτικά για μουσειακό αρχείο. Φτάνει να σας πω, πως η εκτέλεση του Sympathy for the Devil διαρκεί 18 λεπτά και είναι ίσως η καλύτερη που έχουν παίξει ποτέ.

Αυτά.
No Expectations
Jumpin' Jack Flash

Loving Cup

Sympathy for the Devil



Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

Live in Rotterdam [Dire Straits]

Τώρα που πιάσαμε τα bootlegs, θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι λατρεμένοι μου.
Το λεπόν εδώ έχουμε ένα περίεργο bootleg των Dire Straits.
Κι όταν λέμε περίεργο εννοούμε πως δεν ηχογραφήθηκε παράνομα από την κονσόλα του ήχου της συναυλίας αλλά από την ραδιοφωνική μετάδοσή της. Ναι, ναι, καλά το ακούσατε. Είναι κι αυτό ένα είδος bootleg, μιας και η κυκλοφορία του έγινε εκτός επισήμων δικτύων προώθησης.

Είμαστε στα 1978 και οι Dire Straits είναι ακόμα με την πρώτη (και καλύτερη) σύνθεσή τους, σε τοπ φόρμα και ετοιμάζονται για τον δεύτερο στούντιο δίσκο τους.
Ο πρώτος τους (Dire Straits - 1978) έχει σκίσει χασέδες σ'όλη την Ευρώπη και έχει γίνει Νο1 σε πολλές χώρες, όπως στην Ολλανδία. Η μπάντα είναι στην πρώτη της ευρωπαϊκή τουρνέ και η ηχογράφηση που σας χαρίζει η νταλίκα είναι από την Stadschouwburg του Rotterdam στις 19 Οκτώβρη του 1978.
Ο ήχος είναι excellent stereo και η track list μια από τις καλύτερες που έχουν παιχτεί μιας και περιλαμβάνει τραγούδια από τους δύο πρώτους τους δίσκους, τους μακράν καλύτερούς τους.

Καλή ακρόαση, καλή Κυριακή και πάμε να κάνουμε κανά μπανάκι γιατί αλλιώς μας βλέπω πιο άσπρους κι'απ'το γάλα.

Down to the waterline
Six blade knife
Once upon a time in the west
Lady writer
Water of love
In the gallery
What's the matter baby
Lions
Sultans of swing
Wild west end
Eastbound train
Southbound again