Μικρό Αγόρι

Καλημέρα νετρίνες και νετρίνοι μου.

Ήταν οι πρόδρομοι της ελληνικής electronica; Όχι.
Πριν απ'αυτούς υπήρχαν αξιολογότατα σχήματα που πειραματίστηκαν με τους συνθετικούς ήχους και, μάλιστα καλύτερα από δαύτους. Άλλωστε τούτοι δω δεν έπαιζαν αμιγώς electronica. Από ambient το ξεκίνησαν, στο acid techno το συνέχισαν και σ'ένα μπουλκουμέ synth-pop το τελείωσαν.

Επηρέσαν τα μετέπειτα σχήματα; Σαφώς.
Με μία ενστασούλα : περισσότερο επηρέασαν την ελληνική pop παρά την electronica. Η καινοτομία του Κωνσταντίνου Βήτα (Kbhta) να ψευτο-ραπάρει τα δικά του ποιήματα δημιούργησε σχολή, που ακολουθήθηκε από μπόλικους μετά.

Ήταν γκρουπάρα; Ναι, με όλη τη σημασία της λέξης.
Στόφα μουσικοί (το αποδεικνύουν μέχρι σήμερα με τις σόλο καριέρες τους), με μουσικές γνώσεις (πράγμα όχι και τόσο σύνηθες), με καλό στίχο και με άριστη σύνθεση. Εξαιρετικά καινοτόμοι και με εκπληκτική σκηνική παρουσία.

Οι Στερεο Νοβα (γιατί γι'αυτούς πρόκειται) γεννήθηκαν μέσα από τους Bobby Blast, το γκρουπάκι που είχαν φκιάσει οι τρεις τους (Κωνσταντίνος Βήτα, Μιχάλης Δέλτα και Αντώνης Πι) κάπου στα 1986.
Παρά τα όσα γράφονται από ένα κάρο άσχετους "βιογράφους", αποφάσισαν ν'αλλάξουν το όνομά τους σε Στερεο Νοβα, κάπου στις αρχές του 1990, όταν και πρόσθεσαν τους στίχους του Kbhta στη μουσική τους και ξεκίνησαν να δουλεύουν τον πρώτο τους δίσκο.
Αυτός (Στερεο Νοβα) κυκλοφόρησε στα 1992 και, από την πρώτη στιγμή, ταρακούνησε τα λιμνάζοντα νερά της ελληνικής "συνθετικής" σκηνής.
Μέχρι τα 1996, οπότε και αποχώρησε από το σχήμα ο Αντώνης Πι, πρόφτασαν και κυκλοφόρησαν άλλους 4 studio δίσκους και 5 EPs.
Στα 1997, αμέσως μετά την κυκλοφορία του 6 studio album τους (Βιταμίνα τεκ), αρχίζουν και πυκνώνουν τα γκρίζα σύννεφα. Τελικά, στα τέλη του 1997, η μπάντα διαλύεται και τα μέλη της συνεχίζουν (μέχρι και σήμερα, το 'παμε) σόλο καριέρες. Φυσικά όχι με την ίδια επιτυχία. Αλλά έτσι είναι η ζωή.

Για το σημερινό αφιέρωμά της, η νταλίκα διαλέγει αυστηρά προσωπικά. Άρα, πολλά από τα γνωστά τους τραγούδια δεν συμπεριλαμβάνονται. Ζητώ συγγνώμη, αλλά έτσι γίνεται εδώ μέσα. Δεν υπάρχει δημοκρατία. Ζούμε σε συνθήκες χούντας.
Το σίγουρο είναι, πως κάποια στιγμή θα επανέλθω. Έχω κι'άλλα να σας πω.

Τέλσον

Μάθημα

Το Μπλε Δωμάτιο

Με Θέλεις Χωρίς Εσένα

Pop Cockroach

Ταξίδι Στη Γη

Καρτουν

Μοτοκούζι

Ο Αόρατος Άνθρωπος

Τα Άδεια Χέρια

Να Με Θυμάσαι

Το Παζλ Στον Αέρα

Μικρό Αγόρι

Yes Boss Food Corner

Ζεσταίνεστε αγαπούλες; Σέϊμ χίαρ. Τσι προάλλες έβαλα να ξαναδώ ένα πολύ καλό φιλμάκι του Guillaume Dero με τίτλο Trans-Global Underground (2008) που, όπως θα καταλάβατε, είναι ένα ντοκυμαντέρ για μία από τις καλυτερότερες ethnic μπάντες του πλανήτη. Η καλύτερη για την νταλίκα και μάλιστα μακράν από τσι υποδέλοιπες.

Αφιέρωμα η νταλίκα έχει κάνει παλιότερα. Όποιος ψήνεται, ας ψάξει να το βρει.
Ας πούμε στα γρήγορα πως οι μάγκες (δύο τον αριθμό αλλά με άπειρους guests κάθε φορά) έχουν καταφέρει την μουσική παγκοσμιοποίηση, ανακατεύοντας ένα κάρο είδη και δημιουργώντας σχολή στην World Fusion music με μπόλικια electronica και, κυρίως, με techno στοιχεία που δένουν μ'έναν μαγικό τρόπο.
Το αποτέλεσμα είναι κυριολεκτικά απίστευτες χορευτικές στιγμές.

Σήμερα η νταλίκα σας χαρίζει το Yes Boss Food Corner που είναι το πέμπτο studio album τους και το πρώτο χωρίς την Natasha Atlas στα lead vocals. Προσωπικά το θεωρώ ένα από τα καλύτερα ethnic albums όλων των εποχών. Κι'αυτό γιατί βρίσκω τα καθαρά ethnic λίγο βαρετά (πλην εξαιρέσεων). Ε, τούτο δω τα σπάει κυριολεκτικά. Ακούγοντάς το βρίσκει κανείς ρυθμούς από κάθε γωνιά της γης, από την Αφρική μέχρι την Ισλανδία (ναι ναι), το όλο μιξαρισμένο απίθανα και "μπιταρισμένο" όσο χρειάζεται για να σε κάνει να σηκωθείς από την καρέκλα και να ξεπατωθείς.
Κυκλοφόρησε στις 14 Μαρτίου του 2001 και πολλά από τα διαμάντια του χορέψαμε τρελλά τον Ιούνιο του 2007, όταν οι Transglobal μας επισκέφτηκαν στην Αθήνα για μια αξέχαστη βραδυά.
Αυτά και καλή ακρόαση

Drums of Navarone
Spellbound
Scorch
Bhimpalasi Warriors
Pomegranate
Woodward Avenue
Step Across the Edge
London Zulu
Secrets & Distant Dreams
One of Our Dholaks is Missing