Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Opera. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Opera. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015

Opern-Gala


Επειδής τελικά μείναμε ευρώπη και δεν υποχωρήσαμε στις πιέσεις των λενινιστών για ρήξεις, ανατροπές και άλλα τέτοια φτουκακά, η νταλίκα, για να το γιορτάσει, σας χαρίζει σήμερα έναν από τους μεγαλύτερους δίσκους όπερας που έχει στη συλλογή της. Κι'έναν από τους σπουδαιότερους που κυκλοφορούν (για τα συγκεκριμένα αποσπάσματα), αν πιστέψουμε τους σοβαρούς κριτικούς. Όπου "σοβαρός κριτικός" βλέπε αυτόν που ξέρει να παίζει τουλάχιστον ένα όργανο. Αλλιώς, βράστα Χαράλαμπε.

Το Opern-Gala περιλαμβάνει 9 αποσπάσματα-διαμάντια από γαλλικές και ιταλικές όπερες, επιλεγμένες από τους πρωταγωνιστές αυτού του μαγικού δίσκου. Πάμε να πούμε δυο λόγια για δαύτους.
Καταρχήν ο ερμηνευτής, ο Placido Domingo (1941), ο διάσημος αυτός σπανιόλος τενόρος (αλλά και διευθυντής ορχήστρας) που, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι ο καλύτερος της γενιάς του. Τι να πρωτοπεί κανείς για τούτον τον γίγαντα; Για τους 144 ρόλους που έχει ερμηνεύσει; Και, μάλιστα, σε 5 διαφορετικές γλώσσες (ιταλικά, ρωσικά, γαλλικά, αγγλικά και ισπανικά); Για την ιστορία, να σας πω, ότι προτιμά την ιταλική γλώσσα. Και τις ιταλικές όπερες. Για τα αμέτρητα βραβεία της καριέρας του; Για την τεράστια δισκογραφία του; Τα λόγια περιττεύουν όταν αυτό το ιερό τέρας βγάζει τις πρώτες νότες από το ευλογημένο λαρύγγι του.
Ο διευθυντής ορχήστρας, επιστήθιος φίλος του Domingo (ο οποίος είναι και δηλωμένος θαυμαστής του) είναι ο τεράστιος Carlo Maria Giulini (1914-2005), ένας από τους μεγαλύτερους μαέστρους του 20ού αιώνα. Ξεκίνησε να παίζει βιολί από τα 5 του, αλλά, μόλις γνώρισε την τέχνη της διεύθυνσης ορχήστρας (στα 16 του), μαγεύτηκε και δόθηκε ολόψυχα. Κατά την διάρκεια της μαγικής καριέρας του έχει συνεργαστεί με όλες τις μεγάλες ορχήστρες του κόσμου, σε πάμπολλα έργα (ορχηστρικά ή όπερες), ενώ έχει στο ενεργητικό του μερικές από τις σπανιότερες (και σπουδαιότερες) ηχογραφήσεις.

Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στο ξακουστό Shrine Auditorium του Los Angeles, στις 11 Νοέμβρη του 1980, ενώ ο δίσκος πρωτοκυκλοφόρησε στις 7 Απρίλη του 1981.
Ο Giulini διευθύνει μία (ακόμα) θρυλική ορχήστρα, την Los Angeles Philharmonic Orchestra (Φιλαρμονική Ορχήστρα του Los Angeles). Τον Domingo συνοδεύει μία από τις σπουδαιότερες αμερικάνικες χορωδίες, η Roger Wagner Chorale από το Hollywood.
Απολαύστε ανεύθυνα και καλημέρα μας.

Donizetti - L'Elisir D' Amore (una furtiva lagrima)
Donizetti - Lucia Di Lamermoor (fra poco a mi ricovero)
Verdi - Ernani (come rugiada al cespite)
Verdi - Il Trovatore (ah si, ben mio)
Verdi - Aida (celeste aida)
Halevy - La Juive (rachel, quand du seigneur)
Meyerbeer - L' Africaine (o paradis)
Bizet - Les Pecheurs De Perles (je crois entendre encore)
Bizet - Carmen (la fleur que tu m'avais jetee)

Τρίτη 12 Μαΐου 2015

Cielo e Mar


Καλημέρα καλά μου παιδιά.
Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ, όταν στρεσάρομαι (για οποιονδήποτε λόγο) συχνά πυκνά καταφεύγω στην όπερα. Ποιαν δεν έχει σημασία. Αρκεί οι φωνές να μπορούν να με ηρεμούν. Έχω βέβαια κάποιες προτιμήσεις. Και σε φωνές και σε έργα. Αλλά δεν είναι του παρόντος.
Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για έναν σχετικά νέο τενόρο, με αφορμή τον πρώτο σόλο δίσκο του, μετά την υπογραφή με την Deutsche Grammophon.

O Rolando Villazón Mauleon γεννήθηκε στα 1972 στο Mexico City. Μέχρι τα 19 του δεν είχε την παραμικρή σχέση με την κλασσική μουσική. Μια μέρα, στα 1991, κι'ενώ έβγαινε από το ντους, στο διαμέρισμά του στο Μεξικό, χτύπησε η πόρτα του. Ήταν ο μεξικάνος βαρύτονος Arturo Nieto, φίλος ενός γείτονά του, ο οποίος τον είχε ακούσει να τραγουδάει ενώ ντουζαριζόταν. Μαγεύτηκε από τη φωνή του και τον προσκάλεσε να φοιτήσει στην ακαδημία του.
Εκεί ο Villazón ερωτεύτηκε την όπερα. Το κομμάτι που τον έκανε ν'αποφασίσει πως ήταν γεννημένος για τενόρος ήταν το αριστούργημα Cielo e Mar από την όπερα La Gioconda του Amilcare Ponchielli.
Διάσημος στον έξω κόσμο έγινε στα 1999, όταν και κέρδισε το δεύτερο βραβείο στον διάσημο διαγωνισμό Placido Domingo's Operalia, αλλά και το πρώτο βραβείο ενός άλλου μεγάλου διαγωνισμού, του Zarzuela.
Έκτοτε, έχει εμφανιστεί σε όλες σχεδόν τις διάσημες σάλες, ερμηνεύοντας ένα πολύ μεγάλο ρεπερτόριο ενώ, παράλληλα, έχει πολλές και σημαντικές ηχογραφήσεις.
Στα 2007 υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο με την Deutsche Grammophon. Από τότε, ζει μόνιμα στο Παρίσι και, στα 2011, απέκτησε και τη γαλλική υπηκοότητα.

Το Cielo e Mar είναι ο πρώτος του σόλο δίσκος στο label. Καταλάβατε (αν διαβάσατε τα παραπάνω) το γιατί του τίτλου. Σ'αυτόν τον υπεροχότατο δίσκο, που κυκλοφόρησε στα 2008, ερμηνεύει 14 αποσπάσματα από πασίγνωστες (αλλά και λιγότερο γνωστές) όπερες. Όλες όμως με τη μοναδική του φωνή και όλες (όπως ο ίδιος λέει) αφιερωμένες στους μέντορές του.
Τον συνοδεύει η Orchestra Sinfonica e Coro di Milano "Giuseppe Verdi" (Συμφωνική Ορχήστρα και Χωρωδία του Μιλάνο) με διευθυντή έναν από τα ανερχόμενα αστέρια της ιταλικής γενιάς, τον Daniele Callegari

Amilcare Ponchielli - Cielo e Mar
Francesco Cilea - La Dolcissima Effigie
Saverio Mercadante - La Dea De Tutti I Cor!
Arrigo Boito - Dai Campi, Dai Prati
Giuseppe Pietri - Io Conosco Un Giardino
Antonio Carlos Gomes - Intenditi Con Dio
Giuseppe Verdi - Oh Inferno
Gaetano Dinizetti - Veleno E L' Aura Ch'Io Respiro!
Saverio Mercadante - Compita E Omai
Francesco Cilea - L'Anima Ho Stanca
Amilcare Ponchielli - Il Padre
Arrigo Boito - Giunto Sul Passo Estremo
Giuseppe Verdi - Quando Le Sere
Giuseppe Verdi - L'Ara O L'Avello Apprestami


 

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Ah! Mio Cor (Handel Arias)


Καλημέρα μουσικωμένες τε και μουσικωμένοι μου.

Τέλος του μήνα σήμερις, και είπα να τον αποχαιρετίσουμε μ'έναν υπεροχότατο δίσκο όπερας, πάντα από Deutsche Grammophon. Αυτή τη φορά, από μία συλλεκτική σειρά της τευτονικής εταιρίας, την Archiv Produktion (εξ'ού και η έλλειψη του γνωστού κίτρινου χρώματος στο εξώφυλλο).

Το Ah! Mio Cor είναι μια κατάθεση ψυχής της τεράστιας τσέχας mezzo-soprano Magdalena Kožená
Πρόκειται για επιλεγμένες άριες από όπερες και ορατόρια του πολιτογραφημένου βρετανού (αλλά γερμανού στην καταγωγή) συνθέτη George Frideric Handel
Δυο λόγια για τον καθένα τους.

Ο Handel (1685-1759) γεννήθηκε στη Γερμανία, σπούδασε στο Αμβούργο και την Ιταλία, πριν εγκατασταθεί μόνιμα, στα 1712 στο Λονδίνο. Έγινε διάσημος τόσο για τις όπερές του και τα ορατόριά του, όσο και για τα οργανικά του κοντσέρτα. Βαθειά επηρεασμένος από το ταλικό μπαρόκ και την γερμανική πολυφωνική χορωδιακή παράδοση, ο Handel μας άφησε ένα τεράστιο και σημαντικότατο έργο : 70 όπερες και ορατόρια, 7 ωδές, πάνω από 50 καντάτες, 12 ύμνους, δεκάδες τραγούδια (στα αγγλικά και ιταλικά), δεκάδες ντουέτα και τρίο,  60 εκκλησιαστικά στα λατινικά, πάνω από 70 κοντσέρτα και 40 και βάλε ορχηστρικά έργα. Σύνολο, 612 έργα παρακαλώ.
Τέλος, να πούμε πως ήταν αυτός που μύησε τους άγγλους στην ιταλική μουσική, ιδρύοντας (διαχρονικά) τρείς "εταιρίες" (μουσικές) ιταλικής μουσικής στο Λονδίνο.

Η Magdalena Kožená γεννήθηκε στα 1973 στο Brno της Μοραβίας (τότε Τσεχοσλοβακία, νυν Τσεχία) και, από τα 7 της, τραγουδούσε στην Kantilena, την παιδική χορωδία που ανήκει (και χρησιμοποιείται) στην Φιλαρμονική Ορχήστρα του Brno.
Στα 1995 αποφοίτησε από το περίφημο Bratislava Drama College, όπου ήταν μαθήτρια της τεράστιας καθηγήτριας-mezzo soprano Eva Blahova.
Στα 1996 ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο, στην Τσεχία, με άριες του Bach. Τότε είναι που την ανακάλυψε η Deutsche Grammophon και έσπευσε να την εντάξει στο δυναμικό της. Παράλληλα με τις ηχογραφήσεις, η Kožená έχει ήδη τραγουδήσει (και συνεχίζει ακάθεκτη) σε όλες σχεδόν τις διάσημες όπερες ανά τον κόσμο.
Πρόκειται για μία από τις πιο "γήϊνες" soprano αφού, από τον ρόλο της ντίβας, έχει επιλέξει μια "κανονική" ζωή, παντρεμένη με τον άγγλο μαέστρο Simon Rattle, με τον οποίον έχουν αποκτήσει και τρία παιδιά.

Τελειώνοντας, ας την αφήσουμε να μας εξηγήσει το γιατί αυτής της ηχογράφησης, που σήμερα σας χαρίζω :

"Δεν σου παρουσιάζεται κάθε μέρα η ευκαιρία να ηχογραφήσεις άριες του Handel. Προσπάθησα να επιλέξω κομμάτια που να καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο χαρακτήρων και συναισθημάτων, έργα που σε αρπάζουν από τα μέσα. Υπάρχουν, φυσικά, πολλοί εξαίρετοι μουσικοί που σου επιτρέπουν ν'αναδείξεις την τεχνική σου αλλά, αυτό που ενδιαφέρει εμένα, είναι να δικαιολογήσεις το συναίσθημά σου. Κι'εδώ, η μουσική είναι τόσο βαθειά και τόσο συναισθηματική"

Κι'επειδής η κυρά δασκάλα μας η Ιωάννα είχε πρόσφατα γενέθλια, της το κάνω δώρο (λέω εγώ)

Alcina, act.2, "Ah, mio cor"
Hercules, act.3, "Where Shall I Fly"
Agrippina, act.2, "Pensieri, Voi Mi Tormentate!"
Giulio Cesare In Egitto, aria 12, "Cara Speme"
Joshua, "O, Had I Jubal's Lyre"
Theodora, part.2, "With Darkness Deep"
Amadigi di Gaula, act.2, "Destero dall'Empia Dite"
Orlando, act.2, "Vaghe Pupille, Non Piangete, No"
Ariodante, act.3, "Dopo Notte, Altra E Funesta"

Τετάρτη 20 Αυγούστου 2014

Amor Ti Vie (part.1), 1903-1910


Καλημέρα κοχύλια μου.

Enrico Caruso η νταλίκα έχει ξαναπαίξει. Παρά το προχωρημένο μου αλτσχάϊμερ, είμαι βέβαιος πως αποκλείεται να μην έχω κάνει αφιέρωμα στον μεγαλύτερο τενόρο όλων των εποχών.
Αλλά, όπως μου συμβαίνει κάποιες φορές, δεν μπορούσα ν'αρνηθώ μια τέτοια παραγγελιά. Και για τον συγκεκριμένο αλλά και για τον εντολέα της παραγγελιάς. Την κοράκλα μου την Νάνσυ.
Κι'επειδής το λεπόν είμαι βέβαιος πως έχω ήδη ασχοληθεί με τα βιογραφικά του, λέω να σας πω δυο κουβεντούλες για τη θέση του ανάμεσα στους μεγάλους τενόρους.
Είναι πρώτος μακράν.
Και δεν το λέω εγώ. Το λένε οι ειδικοί, αυτοί δηλαδής που γνωρίζουν τα των φωνών και της όπερας.
Το μαρτυράει μια 25χρονη καριέρα, όπου εμφανίστηκε σε όλες ανεξαιρέτως τις τεράστιες σκηνές του κόσμου, ερμηνεύοντας όλα σχεδόν τα μεγάλα ρεπερτόρια.
Και είναι, τέλος, ο μεγαλύτερος γιατί, ακόμα κι'αν πέθανε νεότατος (στα 48 του), ακόμα κι'αν οι πάμπολλες ηχογραφήσεις του δεν θα μπορούσαν να έχουν την ποιότητα των ηχογραφήσεων των σύγχρονων (και τεράστιων) τενόρων, το βαρύτονο μέταλλο της φωνής του παραμένει μέχρι και σήμερα απλά αξεπέραστο.
Αυτά τα λίγα γι'αυτόν τον τιτάνα.
Ο ήχος που θ'ακούσετε, παρότι remastered και digitalised, δεν είναι τόσο καλός. Κι'αυτό γιατί σήμερις σας χαρζω ηχογραφήσεις του από τα 1903 έως τα 1910. Όσο "κακές" κι'αν είναι όμως, αποδεικνύουν την τεράστια φωνή του.
Στο δεύτερο μέρος θα παίξουμε μεταγενέστερες.
Για την Νάνσυ μας.

Εδώ το κατεβάζετε.

Giordano - Fedora (Amor Ti Vie)
Puccini - La Boheme (Act 1)
Gounod - Faoust (Act 3 Salut)
Verdi - Il Trovatore (Act 3)
Donizetti - La Favorita (Act 4)
Verdi - La Forza Del Destino (Act 2)
Meyerbeer - L'Africaine (Act 4)
Giordano - Andrea Chenier (Act 5)
Leoncavallo - I Pagliacci (Act 3)
Verdi - Rigoletto (Act 1)
Verdi -  Rigoletto (Act 3)
Verdi - Il Trovatore (Act 5)
Verdi - Aida (Act 3)
Puccini - Tosca (Act 1)
Puccini - Tosca (Act 3)
Puccini - Tosca (Act 4)
Verdi - La Forza Del Destino (Act 4)
Goldmark - Die Konigin Von Saba (Act 1)
Bizet - Carmen (La Fleur Qui Tue)

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

L'amour est un oiseau rebelle


Καλημερούδια σε όλους.
Σαν χθες θα έκλεινε τα 90 της χρόνια και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να είχε ακόμα την θεία φωνή που της χάρισε η φύση.
Μια θεία φωνή που, έτσι κι'αλλιώς, είχε χάσει πολύν καιρό πριν πεθάνει, αφού, παρά τις προειδοποιήσεις των ειδικών, την χρησιμοποίησε πολύ περισσότερο απ'όσο άντεχαν οι χορδές.

Μπορεί να μην ήταν η καλύτερη φωνή στον κόσμο. Ήταν όμως μακράν η καλύτερη soprano του κόσμου. Με μια φωνή που πήγαινε άνετα και άκοπα από το C4 στο A5 για πλάκα. Κυριολεκτικά για πλάκα.

Το να κάτσω να γράψω βιογραφία της, ή να σας παραθέσω όλα όσα τίμησε (στην κυριολεξία) με την ερμηνεία της θα ήταν ανούσιο.
Καλύτερα να μιλήσουν οι ίδιες οι ερμηνείες.
Από τις καλύτερες ηχογραφήσεις της Deutsche Grammophon.
Με μερικά στοιχεία παραπάνω, για όσους ενδιαφέρονται.

Puccini - Tosca (Vissi d' Arte)
La Scala, Victor de Sabata

Puccini - Madama Butterfly (Un Bel di Vedremo)
La Scala, Herbert Von Karajan

Ponchielli - La Gioconda (Suicidio!)
La Scala, Antonino Votto

Puccini - Turandot (Signore, Ascolta!)
London Philarmonic Orchestra, Tullio Serafin

Puccini - La Boheme (Mi Chiamano Mimi)
London Philarmonic Orchestra - Tullio Serafin

Verdi - Aida (Ritorna Vincitor!)
La Scala, Tullio Serafin

Mozart - Le Nozze Di Figaro (Porgi Amor)
Orchestre du Conservatoire de Paris, Nicola Rescigno

Verdi - La Forza Del Destino (Pace, Pace Mio Dio!)
La Scala, Tullio Serafin

Puccini - Gianni Schicchi (O Mio Bambino Caro)
London Philarmonic Orchestra, Tullio Serafin

Saint-Saens - Samson et Dalila (Mon Coeur S' Ouvre A Ta Voix)
Orchestre Nationale de la Radiodiffusion Francaise, Georges Pretre

Giordano - Andrea Chenier (La Mamma Morta)
London Philarmonic Orchestra, Tullio Serafin

Gluck - Orphee et Eurydice (J'Ai Perdu Mon Eurydice)
Orchestre Nationale de la Rediffusion Francaise, Georges Pretre

Bizet - Carmen (L'Amour Est Un Oiseau Rebelle)
Orchestre Nationale de la Rediffusion Francaise, Georges Pretre

Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013

Enrico Caruso (2)


Καλημερούδια...
Δεύτερο μέρος του αφιερώματος, σήμερις, στον μέγα Enrico Caruso

Τον είχαμε αφήσει στην απογείωση της καριέρας του, στις αρχές του 20ου αιώνα.
Στα 1901 λαμβάνει μέρος σ'ένα πολύ μεγάλο κοντσέρτο, στην La Scala, το οποίο διοργανώνει ο Toscanini πος τιμήν του πρόσφατα χαμένου Verdi (1901). Εκεί, ο Caruso κλέβει την παράσταση απ'όλους τους άλλους τενόρους, πράγμα που κινεί το ενδιαφέρον της Gramophon and Typwriter Company, η οποία τον υπογράφει για μια σειρά ηχογραφήσεων (τις πρώτες του). Αυτές έλαβαν χώρα στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στο Μιλάνο, ήταν ακουστικές (χωρίς όργανα δηλαδής) και του απέφεραν μια αμοιβή 100 λιρών.
Του απέφεραν όμως και κάτι πολύ πιο μεγάλο, όπως στην συνέχεια αποδείχτηκε : την δημοσιότητα στις αγγλόφωνες χώρες. Πράγματι, τον επόμενο χρόνο (1902) κλείνει συμνόλαιο με την περίφημη London's Royal Opera House, στην οποία θα κάνει ένα θριαμβευτικό ντεμπούτο στις 14 Μάη του 1902 με το Rigoleto του Verdi.

Στα 1903 ταξιδεύει στην αμερική, αρχίζοντας την λαμπρή του καριέρα στην Metropolitan Opera.
Παράλληλα με την σκηνική, ο Caruso, στα 1904, θα ξεκινήσει και την μεγάλη δισκογραφική του καριέρα, υπογράφοντας με την Victor Talking-Machine Company (μετέπειτα Victor RCA).
Η Αμερική, και ιδιαίτερα η Νέα Υόρκη, θα γίνει το δεύτερο σπίτι του, παρότι συνέχισε τα ταξίδια του σ'όλο τον κόσμο.
Στην Metropolitan Opera θα δώσει πάνω από 850 παραστάσεις, ερμηνεύοντας όλους σχεδόν τους κλασσικούς, κυρίως όμως τους ιταλούς και τους γάλλους.
Παράλληλα, από το 1904 μέχρι το 1920, θα κάνει 290 ηχογραφήσεις, οι οποίες σώζωνται σήμερα μετά από τις απαραίτητες digital διορθώσεις.

Τον Δεκέμβρη του 1920, στην διάρκεια μιας παράστασης στην Brooklyn Academy of Music, θα πάθει αιμορραγία στο λαιμό. Παρά το γεγονός, πως ακολούθησαν άλλες τρεις παραστάσεις, στα τέλη του Δεκέμβρη (αλλά και τον Γενάρη του 1921) η υγεία του επιδεινώνεται συνεχώς. Ακολουθούν διάφορες εγχειρήσεις και, τον Απρίλη του 1921, αποφασίζει να πάει στη Νάπολή του για να αναρρώσει.
Παρότι φαίνεται να πηγαίνει καλύτερα, μια επίσκεψή του σ'έναν τοπικό γιατρό (όχι και τόσο καθαρό) χειροτερεύει τα πράγματα. Τότε είναι που δύο σπουδαίοι ρωμαίοι γιατροί (με δική τους κλινική στη Ρώμη) τον συμβολεύουν ν'αφαιρέσει το ένα του νεφρό. Αυτός συμφωνεί, αλλά τη νύχτα πριν την αναχώρησή του για τη Ρώμη, κι'επειδή πονούσε φριχτά, στο ξενοδοχείο Vesuvio Hotel της Νάπολη (όπου διέμενε), αποφάσισε να χορηγήσει στον εαυτό του μορφίνη.
Λίγη ώρα μετά, στις 9 το βράδυ της 2 Αυγούστου 1921, πέθανε στον ύπνο του.
Ήταν 48 ετών.

Είπαμε όμως πολλά.
Πάμε να χαθούμε πάλι στη μαγεία.

Massenet - Manon (Je suis Seul)
Donizetti - Lucia Di Lammemoor
Puccini - La Boheme, O Soave
Verdi - Rigoletto, act.2
Puccini - Manon Lescaut (Donna)
Rossini - Stabat Mater (Cujus A)
Verdi - Otelo (Si Pel Ciel Marm)
Verdi - La Traviata (Brindis)
Massenet - Le Cid, act.3 (Ah!)
Verdi - Macbeth, act.4
Bizet - Les Pecheurs De Perles

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Enrico Caruso (1)


Καλημέρα χρυσά μου.
Όσοι παρακολουθείτε νταλικόφωνο, θα 'χετε καταλάβει πως η κλασσική μουσική κατέχει μια ξεχωριστή θέση. Βιώματα από τη μαμά είναι αυτά.
Για σήμερα, που λέτε, και κατά παράβαση της αρχής μου, πως κλασσικές ηχογραφήσεις είναι μόνον αυτέςτης Deutsche Grammophon, η νταλίκα βρίσκεται στην εξαίσια θέση να σας χαρίσει ένα αφιέρωμα σ'ένα από τα ιερότερα τέρατα της όπερας όλων των εποχών.
Τον Enrico Caruso

Που θα έφτανε μόνο τ'όνομά του, χωρίς άλλες λεπτομέρειες.
Μιας και πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους τενόρους όλων των εποχών. Ίσως τον μεγαλύτερο. Και, αν ζούσε σε μία εποχή που οι ηχογραφήσεις ήταν πιο άρτιες, σίγουρα θα ήταν. Αλλά που,  ακόμα και έτσι, είναι μακράν στην κορυφή.

Γεννήθηκε στα 1873 στη Νάπολη και βαπτίστηκε Errico (στα ναπολιτάνικα). Enrico τον βάφτισε ο πρώτος του δάσκαλος, με τον οποίο άρχισε να δουλεύει στα 16 του. Παράλληλα, από νεαρότερη ηλικία, ήταν μέλος της χωρωδίας της εκκλησίας της γειτονιάς του.
Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση θα γίνει τον Μάρτη του 1895, στο Teatro Nuovo της Νάπολη, όπου θα ερμηνεύσει την όπερα L'Amico Francesco, ενός ερασιτέχνη μουσικού (Domenico Morelli), μια ξεχασμένη πια όπερα. Από κείνη την εποχή, θα τελοιοποιήσει τη θεϊκή του φωνή δίπλα σ'έναν μεγάλο δάσκαλο, τον Vincenzo Lombardi.
Στα 1900 γίνεται η απογείωση της καριέρας του. Υπογράφει με την περίφημη La Scala του Μιλάνο και, στις 26 Δεκέμβρη, ερμηνεύει την La Boheme του Puccini, με διευθυντή ορχήστρας ένα άλλο ιερό τέρας : τον Arturo Toscanini.
Από κει, κι'ενώ τον είχαν ακούσει και σε προηγούμενες εμφανίσεις του, ο Caruso εμφανίζεται στο Monte Carlo, στο Buenos Aires αλλά και μπροστά στον Τσάρο στο θέατρο Mariinsky της Αγίας Πετρούπολης. Ιστορική πια είναι και η εμφάνισή του στο περίφημο θέατρο των Bolshoi στη Μόσχα, σε μια περιοδεία με την αφρόκρεμα των ιταλών τραγουδιστών.

Κάπου εδώ λέω να τελειώσω με το πρώτο μέρος του αφιερώματος και να σας αφήσω ν'απολαύσετε. Να σας πω μονάχα, πως η ηχογραφήσεις που θα σας χαρίσω δεν είναι οι digital remastered, αυτές δηλαδής που κυκλοφορούν στα cds. Είναι από τις πρώτες επανεκδόσεις σε βινύλιο (της Phillips) και χρονολογούνται από τα 1954.

Puccini - La Boheme, act.1
Verdi - Il Trovatore, act.3
Meyerbeer - L' Africaine, act.1
Donizetti - La Favorita, act.4
Leoncavallo - I Pagliacci, act.3
Bizet - Carmen, La Fleur Que Tu M' Avais Jettee
Goldmark - Die Konigin Von Saba
Ponchielli - La Gioconda, act.2
Verdi - La Forza Del Destino, act.4
Puccini - Tosca, act.1,3
Verdi - Rigoletto, act.1
Gounod - Faust, act.3



Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

1000 Airplanes on the Roof

Καλημέρα ΕΤάκια μου.

Απ'ότι φαίνεται, δεν θα τα καταφέρω να περιορίσω τις αναρτήσεις του Αυγούστου στον αριθμό που είχα αποφασίσει, μιας και τα μέηλ σας συνεχίζουν ακάθεκτα.
Κι'ενώ λοιπόν είχα ψιλο-έτοιμη μιαν ανάρτηση για έναν (ακόμα) αγαπημένο μου γάλλο, που θα έπαιζε την Δευτέρα, πήρα πάρα πολλά μηνύματά σας (αλλά και δια ζώσης) για λίγο Philip Glass ακόμα.
Σας είπα όμως τις προάλλες, πως ένα αφιέρωμα σε τούτον τον θεούλη είναι πολύ δύσκολο πράγμα. Και γιατί έχει τεράστια δισκογραφία (εγώ έχω 44 δικούς του δίσκους) αλλά και γιατί έχει μία τεράστια γκάμα μουσικών δομών. Γι'αυτό, θέλει αρκετή δουλίτσα και, σίγουρα, δύο ή και περισσότερες αναρτήσεις.

Ψάχνοντας, που λέτε, την δισκογραφία του, έπεσα πάνω σε τούτον εδώ τον δίσκο. Που, για να είμαι ειλικρινής, τον είχα ξεχάσει πόσο μαγικός είναι. Κατά την προσωπική μου άποψη, ένας από τους καλύτερούς του.

Το 1000 Airplanes On The Roof είναι ένα μονόπρακτο μελόδραμα του Glass, στο οποίο συμμετέχει στιχουργικά ο αμερικανο-κινέζος David Henry Hwang.
Ο ίδιος ο Glass το αποκαλεί "μουσικό δράμα επιστημονικής φαντασίας", μιας και πραγματεύεται τις αναμνήσεις ενός άντρα, του "Μ", στη Νέα Υόρκη, αναμνήσεις στενών επαφών με εξωγήϊνους.
Στην σκηνική παρουσία, ο "Μ" στέκεται στη μέση ενός τρισδιάστατου ολογραφικού σκηνικού. Πρόκειται στην ουσία για μονόλογους του ηθοποιού (τραγουδιστή) ντυμένους με μουσική.
Το έργο παραγγέλθηκε στον Glass από το αυστριακό φεστιβάλ του Donau, το Μουσικο-Θεατρικό Φεστιβάλ της Philadelphia και το δημοτικό συμβούλιο της πόλης του Βερολίνου στα 1988.
Έκανε πρεμιέρα στις 15 Ιουλίου του 1988, στο Υπόστεγο 3 του αεροδρομίου της Βιέννης, με διευθυντή ορχήστρας τον Michael Riesman και την πολυαγαπημένη Linda Ronstadt στα φωνητικά.

Ο δίσκος, τον οποίον σήμερα σας χαρίζω ολόκληρο, κυκλοφόρησε τον Μάη του 1989. Στα φωνητικά παραμένει η Ronstadt, παίζει το Philip Glass Ensemble ενώ διευθύνει ο Martin Goldray.
Όσοι αγαπάτε Glass θα τον λατρέψετε.

1000 Airplanes On The Roof
City Walk
Girlfriend
My Building Disappeared
Screens Of Memory
What Time Is Grey
Labyrinth
Return To the Hive
Three Truths
The Encounter
Grey Cloud Over New York
Where Have You Been Asked The
 A Normal Man Running

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

Self Titled...

Γεννήθηκε Klaus Sperber, στα 1944 στην Βαυαρία, αλλά όλοι τον ξέρουμε σαν Claus Nomi και τον αγαπήσαμε από το γοητευτικά περίεργο look του, τις απίθανες bizzare εμφανίσεις του και, φυσικά την "δεν υπάρχει" φωνή του. Μια φωνή countertenor, που, για τους μη γνωρίζοντες, είναι η αντρική φωνή που "μιμείται" τις γυναικείες contralto, mezzo soprano ή ακόμα και soprano. Ανεβασμένα πράματα, πολύ high.

Ξεκίνησε σαν "δοκιμαστική φωνή" στην Deutsche Oper στο Βερολίνο, ενώ παράλληλα τραγουδούσε άριες στην φημισμένη gay discoteque Kleist Casino.
Μέχρι που στα 1972 μετακόμισε στο Νιου Γιορκ, κι'εκεί το τεράστιο ταλέντο του αναγνωρίστηκε σχεδόν αμέσως.
Το κοινό τον αποθέωσε όμως σαν backing vocalist του David Bowie, σ'εκείνη την μαγική παρουσία του στο Saturday Night Fever show της αμερικάνικης τηλεόρασης, στα 1979, ιδιαίτερα στην ιστορική εκτέλεση του The Man Who Sold The World.
Πέθανε νεότατος, στα 1983 (39) στη Νέα Υόρκη, ένα από τα πρώτα διάσημα θύματα του AIDS.

Το νταλικόφωνο σήμερις σας χαρίζει τον πρώτο studio album του, που, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι μακράν το καλύτερό του. Πανδαισία synthpop, disco και dark cabaret ήχων, μ'αυτή την ανεπανάληπτη ερμηνεία.
Το Klaus Nomi ηχογραφήθηκε μεταξύ Οκτώβρη 1980 και Γενάρη 1981, στα ιστορικά Electric Lady Studios της Νέας Υόρκης, με παραγωγό τον μεγάλο Roy Johnsen και κυκλοφόρησε στις 7 Φλεβάρη του 1981.
Αγαπάμε Klaus και σύντομα θα χαρίσουμε σπάνιο live album για τους φαν. Άλλωστε, τώρα που η νταλίκα πήρε φόρα με την κουλτούρα, ποιός την πιάνει.
Ούτε το σαραντατρίο (λέμε).

Keys Of Life
Lightning Strikes
The Twist
Nomi Song
You Don't Own Me
The Cold Song
Wasting My Time
Total Eclipse
Nomi Chant
Samson And Delilah