The Party Guest

Καλημερούδια σας καλά μου παιδάκια.

Όπως ξέρετε οι περισσότεροι, το νταλικόφωνο ασχολείται πολύ με τις νέες φουρνιές καλλιτεχνών αράουντ δε γουόρλντ. Γιατί του αρέσει να ψάχνει και γιατί του αρέσει ν'ανακαλύπτει νέα μουσικά μονοπάτια. Και, κυρίως, νέους ανθρώπους που γουστάρουν μουσική.

Ένας από δαύτους είναι και ο Bryan Gallo

Παντελώς άγνωστος θα μου πείτε και θα 'χετε δίκιο. Κι'εγώ ούτε καν ακουστά δεν τον είχα τον έτσι, μέχρι που ένα φιλαράκι απ'το Νιου Γιορκ μου το σφύριξε στο μέιλ.

Είναι βλέπετε γειτονάκια, αφού ο τυπάς είναι από το Long Island.

Πληροφορίες γι'αυτόν υπάρχουν ελάχιστες, εκτός αν ψάξεις σε προσωπικές του σελίδες που, κατά κανόνα, πέφτει πολύ λιβάνισμα, πράγμα κατανοητό αλλ'όχι χρήσιμο.

Ξέρουμε πως είναι πρώην μέλος της μπάντας Attic Space, μιας νεουορκέζικιας άσημης μπάντας που, ψάχνοντας λιγουλάκι, ανακάλυψα πως έχει κυκλοφορήσει ένα single, ανούσιο, άχρωμο και άοσμο.

Ξέρουμε επίσης, πως τα τελευταία δύο χρόνια, συμμετέχει σε μπόλικες συναυλίες, ανοίγοντας για σχετικά γνωστές μπάντες (όπως, για παράδειγμα του Steve Wynn των Dream Syndicate), έχει όμως και live εμφανίσεις σε ξακουστά καφέ και σάλες της Νέας Υόρκης (όπως την Guild Hall ή το Homegrown Music Cafe, για τους γνωρίζοντες τα στέκια).

Το The Party Guest είναι το πρώτο studio album του και κυκλοφόρησε στις 23 Οκτώβρη 2014. Πριν κάτι μερούλες δηλαδής.

Για να μπορέσει να το πραγματοποιήσει, συνεργάστηκε με μια σχετικά καλούτσικη μπάντα, τους νεουορκέζους Butchers Blind, η οποία όχι μόνο είναι και οι μουσικοί της ηχογράφησης, αλλά και ο frontman τους, ο Pete Mancini, έκανε και την παραγωγή.

Λοιπόν, που λέτε, ο μάγκας παίζει καλά. Μην σας πω και πολύ καλά. Η μουσική του, χωρίς να είναι κάτι το εξεζητημένο, είναι αυτό που θέλεις ν'ακούς σ'ένα μπαράκι με ξύλινα τραπέζια, χαμηλό φως και, κυρίως, όχι κάφρους ορθάδες ολόγυρα. Είναι μια alternative country τίμια, η οποία φτάνει μέχρι το pop, χωρίς όμως να είναι βαρετή. Και είναι καλοπαιγμένη. Άλλο σημαντικό. Τελικά, αυτή η μπάντα που τον βοήθησε, μοιάζει να είναι καλή. Θα το ψάξουμε κι'αυτό.

Προς το παρόν ακούμε και κρίνουμε.

Amber Lynn

When Wallflowers Bloom

Waitress On Call

Destined To Never

Karma

Tears Never Come

All These Pretty Girls

Moonlight Bay

B-Movie

On The Way Down

The Party Guest

Shadow On The Wall

Καλημέρα σας λουκουμάκια μου.

Σήμερις η νταλίκα θέλει να σας μιλήσει για (άλλη) μία αγαπημένη της. Από κείνες τις αμερικανιδούλες που, σε πείσμα των καιρών, κρατούν ψηλά την σημαία μιας Joan Baez, μιας Patsy Cline, με άλλα λόγια, μιας μουσικής που συνεχίζει να υπάρχει και να μας μαγεύει, παρά την επίθεση των ηλιθίων.

Ο λόγος για την Brandi Carlile

Ίσως το καλύτερο που έχει να καυχιέται η country και folk μουσικές σήμερα σε γυναικεία έκδοση. Και, πάντως, σίγουρα απ'τα καλύτερα.

Γεννήθηκε στα 1981 στο Revensdale της Washington, πράγμα που, δεδομένης της ηλικίας της, θα έπρεπε να την είχε σπρώξει προς την grange της σκηνής του Seattle. Αλλά όχι.

Στα 8 της πρωτοβγήκε στη σκηνή, μαζί με τη μάνα της (Teresa Carlile), ερμηνεύοντας τίποτα λιγότερο από το Tennessee Flat Top Box του Johnny Cash. Για να καταλάβετε.

Στα 15 της έπαιζε ήδη πολύ καλή κιθάρα και συνέθετε δικά της τραγούδια.

Παράλληλα, είχε διαγνωσθεί με διαταραχή ελλειματικής προσοχής, αυτό που οι ψυχολόγοι ερμηνεύουν σε έλλειψη συγκέντρωσης. Παλιά το λέγαμε "υπερκινητικότητα" (ευχαριστώ Βίκυ μας).

Τούτο δεν την εμπόδισε να ξεκινήσει την επαγγελματική της καριέρα, στα 18 της, παίζοντας σε διάφορα bars του Seattle, με τους δίδυμους αδελφούς Hanseroth.

Στα 2004 υπογράφει το πρώτο δισκογραφικό της συμβόλαιο και, στα 2005, κυκλοφορεί το πρώτο studio album της (Brandi Carlile). Παρότι η μικρά τράβηξε την προσοχή, ο δίσκος της δεν "έτρεξε" όσο έπρεπε. Αυτό θα γίνει με το δεύτερο studio album της (The Story - 2007). Το σουξέ του είναι τέτοιο που, το ομώνυμο τραγούδι θα χρησιμοποιηθεί στην διαφημιστική καμπάνια της General Motors.

Από κει και μετά, η καριέρα της απογειώνεται. Στην αρχή με μπόλικα βραβεία και διακρίσεις. Μετά με μπόλικες προκλήσεις για openong artist σε συναυλίες πολλών και σπουδαίων (Tori Amos, Jonny Lang, Chris Isaak κλπ κλπ).

Στα 33 της έχει ήδη στο ενεργητικό της 4 studio albums, 8 EPs και 3 live albums, ένα από τα οποία είναι και το απίστευτο Live At Benaroya Hall With The Seattle Symphony (2011), το οποίο θα σας παίξω λίαν συντόμως.

Όσον αφορά στην προσωπική της ζωή, ήδη από τα 2002 έχει δημόσια δηλώσει πως είναι λεσβία, συμπληρώνοντας πως "...δεν χρειάζεται να κάνω πολλά για τις σεξουαλικές μου προτιμήσεις, αφού άλλες, πριν από μένα, πάλεψαν και μας έστρωσαν το δρόμο..."

Στα 2012 παντρεύτηκε την αγαπημένη της Catherine στη Βοστώνη ενώ, πριν από τρεις μήνες (Ιούνιος 2014) απέκτησαν και την κορούλα τους Evangeline. Το καταλάβαμε; Ωραία. Προχωράμε.

Και σταματάμε επίσης. Γιατί το να σας περιγράψω εγώ τη μουσική της είναι περιττό. Δώστε της λίγια προσοχή και θα καταλάβετε πως πρόκειται για τεράστια μουσικός.

Throw It All Away

Fall Apart Again

Follow

Closer To You

Happy

Someday Never Comes

Sixty Years On

Late Morning Lullaby

My Song

Josephine

Shadow On The Wall

Pride And Joy

Dreams

If There Was No You

Hard Way Home

That Wasn't Me

A Promise To Keep

I'll Still Be There

Refractory Obdurate

Καλημερούδια λατρείες.

Τα 'χουμε κάνει κομματάκι αχταρμά με τις αναρτήσεις, το ξέρω. Αλλά δεν μας χαλάει. Κι'αυτό το ξέρω.

Ξέρω επίσης, πως εδώ και λίγο καιρό, τις αποκλειστικότητες σας τις δίνω με το σταγονόμετρο.

Δεν πταίω όμως.

Αφενός γιατί δεν υπάρχει τίποτις το συγκλονιστικόν και, αφετέρου, διότι λιγόστεψε ο ελεύθερος χρόνος.

Για σήμερις όμως, και για όποιον προκάμει ( γιατί μάλλον θα μου ζητηθεί να το κατεβάσω), σας έχω κάτι ολόφρεσκο, πάλι σε αποκλειστικότητα.

Το ολοκαίνουργιο WovenHand

Για όσους δεν ξέρουν, οι WovenHand (ή Woven Hand), είναι οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της πανέμορφης alternative country μουσικής, που πολλοί μπερδεύουν με την Americana, αλλά που κάνουν λάθος.

Πρόκειται για την μπάντα του David Eugene Edwards που, αν το όνομά του δεν σας λέει τίποτα, σίγουρα θα σας πει η πρώην μπάντα του, οι 16 Horsepower.

Φκιάχτηκαν στα 2001 στο Denver του Colorado, την εποχή δηλαδής που οι Horsepower ήσαντε σε ύπνωση. Πρόκειται στην ουσία για ντουέτο (μαζί με τον Daniel McMahon), οι οποίοι, κατα καιρούς, πλαισιώνονται από διαφορετικούς μουσικούς.

Κάποια στιγμή θα κάνουμε ένα αφιερωματάκι, ένεκα του ότι είναι πράγματι καλοί.

Το Refractory Obdurate είναι το έβδομο studio album της μπάντας και η κυκλοφορία του είναι για την Δευτέρα 28 Απρίλη 2014. Σε τρεις μερούλες δηλαδής.

Επειδής όμως είναι πάρα πολύ καλό (κι'επειδής πολύ σας αγαπάω αφού), σας το χαρίζω σήμερις σε αποκλειστικότητα, έτσι για να πάρετε μυρουδιά.

Το κατεβάζετε (αν το θέτε) εδώ.

Corsicana Clip

Masonic Youth

The Refractory

Good Shepherd

Salome

King David

Field Of Hedon

Obdurate Obscura

Hiss

El - Bow