Enduring Days You Will Overcome

"Μερικές σκέψεις καθώς εκτός από μπάντα είμαστε και άνθρωποι. Στην ερχόμενη περιοδεία οι Electric Litany ΔΕΝ θα παίξουν σε Πειραιά και Βόλο λόγω των εκλογικών αποτελεσμάτων τα οποία έδειξαν ότι η πλειοψηφία των πολιτών σ'αυτές τις δύο πόλεις αξίζουν τον μεσαίωνα που έχουν επιλέξει. Κουράγιο στη μειονότητα των υγιών ανθρώπων του Πειραιά και του Βόλου. Επίσης δηλώνουμε τον πλήρη αποτροπιασμό μας για τον κάθε ένα που ψήφισε τους ναζί της Χρυσής Αυγής. Είστε όλοι πλέον γελοίοι μα και επικίνδυνοι. Κάθε ψήφος σαν είναι και ένα μαχαίρι"

Αυτή είναι η δήλωση των Electric Litany που κάνει από προχθές τον γύρω του διαδικτύου αλλά και της μουσικής πιάτσας.

Τους θυμάστε τους λεβέντες; Όχι; Θα σας μαλώσω.

Σας είχα μιλήσει γι'αυτούς, πριν δύο χρονάκια, με αφορμή τον πρώτο τους δίσκο (How To Be A Child And Win The War - 2010). Ακόμα να θυμηθείτε; Πάτε εδώ να μάθετε τα πάντα γι'αυτούς.

Είναι αυτό που λέμε "υπέροχοι μουσικοί - γαμάτα άτομα". Πράγμα όχι και τόσο συνηθισμένο, πιστέψτε με.

Αυτά τα γαμάτα άτομα, που λέτε, κυκλοφόρησαν το δεύτερο studio album τους, το Enduring Days You Will Overcome

Και, για να καταλάβετε την ποιότητά τους, την παραγωγή τους την έκανε ο Κύριος Alan Parsons αυτοπροσώπως. Ε, δεν είναι και λίγο πράμα να σου κάνει παραγωγή ο mister Pink Floyd...

Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 21 Φλεβάρη 2014 και, θα το καταλάβατε, είναι υπεροχότατος.

Εδώ τον κατεβάζετε

Intro

Silence

Hold Fast To Dreams

The Soul Remembers Everything

Vanish

Name

Enduring Days You Will Overcome

In The Morning

Feather Of Ecstasy

Empty Sea

You Make Me Feel

Farewell ( To Setting Flowers)

How To Be A Child and Win The War

Bonjour mes amis.

Συνεχίζοντας ακάθεκτοι στη σειρά μας "αυτοί οι newbies", σήμερις θέλω να σας συστήσω σε τούτους δω τους λεβέντες, που δεν είναι και τόσο newbies, αλλά που, είμαι βέβαιος, πολλοί δεν τους ξέρουν.

Λοιπόν που λέτε, οι Electric Litany είναι μια πολυεθνικιά μπάντα με ελληνικό στοιχείο. Ξεκίνησαν στα 2007 στη Λόντρα σαν τρίο, με τους Αλέξανδρο Μιάρη (κιθάρες, τσέλο, πιάνο και synths), τον τεξανό Duane Petrovich (μπάσο) και τον λονδρέζο Richard Simic (ντραμς). Κι'αν οι δύο τελευταίοι σας μοιάζουν και λίγο γιούγκοι, μέσα πέσατε.

Ξεκινήσανε που λέτε τους πειραματισμούς πάνω στη μουσική και, επειδή η εποχή θέλει "τρεντιές", είπαν να την ονομάσουν experimental. Κι'εμεις μαζί τους.

Σκέφτηκαν επίσης, ότι πρέπει να ηχογραφούν σε παλιά εργοστάσια, παλιές εκκλησίες και νεκροταφεία. Κι'εμείς, παρά το ότι αυτά είναι χαζο-κουλτουριές, μαζί τους.

Στα 2009 αποφάσισαν να ηχογραφήσουν το πρώτο studio album τους. Και τι πιό προχώ από μία εγκαταλειμένη εκκλησία; Την βρήκαν λοιπόν, μία του 1895, και μέσα σε τρεις μερούλες ηχογράφησαν τούτον εδώ τον δίσκο.

Το How To Be A Child ans Won The War, το 'παμε, είναι το πρώτο τους studio album και κυκλοφόρησε τον Φλεβάρη του 2010.

Αμέσως μετά την κυκλοφορία του, η μπάντα έγινε τετραμελής, με την προσθήκε του Benjamin Prince (πιάνο και synths) και ξεκίνησε κάποιες συναυλίες στην ψωροκώσταινα. Αργότερα, αποχώρησε ο Petrovich (μάλλον γύρισε στο Texas) και νέο μέλος ήρθε ο Αλεξ Δεληγιαννίδης (ντραμς).

Τελυταία νέα τους είναι ένα single (Ennemy) με δύο τραγούδια, που κυκλοφόρησε φέτος και μία επικείμενη συνεργασία τους με τον Alan Parson.

Στα μουσικά τώρα, οι μάγκες το παλεύουν και μπράβο τους. Με υπερβολικά πολλές "πενταλιέρες" κατά τη γνώμη μου, αλλά το παλεύουν. Κι'εφόσον θένε να λένε τη μουσική τους experimental (δικαίωμά τους), να πούμε απλά πως ενώ το 'χουν μουσικά, ταπεινή μου γνώμη είναι να σταματήσουν τις απελπισμένες προσπάθειες να μοιάσουν στους Radiohead και, επικουρικά, να πιστέψει στη φωνή του ο Μίαρης, μιας και Thom Yorke είναι ένας και δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερος.

Αλλά αυτή είναι η ταπεινή μου άποψη.

Και ξέρετε τι λένε για την άποψη και το rectum.

Don't Fear The War

Home

The Dunes

Tear

(like we do in) January

MinuteA

The Roses Came

 A Dream Worth Dreaming

A Time (Never Be Late)

February