Smells like classic spirit

Καλημέρα καλοκαίρια μου.

Αποσπασματικά, το ξέρω, αλλά μη λέμε συνέχεια τα ίδια. Ελεύθερος χρόνος ούτε για κατούρημα (ή από το άλλο). Κι'αυτό το καλοκαίρι προβλέπεται μακρύ και δύσκολο, όσο υπάρχουν οι βασανισμένες ψυχές που μας χρειάζονται.

Πάμε όμως στο βασίλειο της μουσικής.

Το Cello (ή Violoncello αν προτιμάτε) είναι ένα από τα υπεροχομουσικότερα κλασσικά όργανα. Το δεύτερο σε μέγεθος από τα έγχορδα (προηγείται το κοντραμπάσο), εμπνεύστηκε κάπου στον 16ο αιώνα, είναι τετράχορδο κι'από τα χαμηλά προς τα ψηλά οι χορδές παίζουν σε C2, G2, D3 και Α3.

Χρησιμοποιείται τόσο σαν σόλο όργανο, όσο και σε ορχήστρες δωματίου ή και συμφωνικές.

Ξέρετε επίσης, πως ο υπέροχα μελαγχολικός του ήχος ακούγεται και σε rock μπάντε, σε τέτοια έκταση, που υπάρχει και υποκατηγορία, η cello rock, που έχουμε παίξει στο νταλικόφωνο.

Αυτό που σήμερα θέλα να σας χαρίσω (και να σας συστήσω, σε όσους δεν) είναι κάτι ανάμεσα σ'όλα τα παραπάνω.

Οι 2Cellos είναι κροάτες. Έχοντας αμφότεροι πολύχρονες σπουδές κλασσικής μουσικής (και όντες μέλη συμφωνικών ορχηστρών), ήταν και ροκάδες. Πράγμα όχι σπάνιο. Καταπληκτικοί τσελίστες και οι δυο τους, αυτό όμως μάλλον το είχατε καταλάβει. Ο Luka Šulić (1987) και ο Stjepan Hauser (1986). Και πιτσιρικάδες δηλαδής.

Οι δυο λεβέντες, που λέτε, αποφάσισαν, κάποια στιγμή, να δοκιμάσουν τις δεξιότητές τους στο cello rock. Ξεκίνησαν, κάπου στα 2010, να διασκευάζουν κλασσικά rock και pop κομμάτια και να τα παίζουν σε συναυλίες πειραματικά. Ήταν δε τόσο καλοί, που μέσα σ'ένα χρόνο, υπέγραψαν με μεγάλη δισκογραφική και κυκλοφόρησαν το πρώτο studio album τους (2Cellos) στα 2011.

Το σουξέ ήρθε σχεδόν αμέσως, πέρασε τα στενά όρια της Κροατίας και απλώθηκε παντού. Από τότε, κυκλοφόρησαν 2 ακόμα studio albums (με τελευταίο το Celloverse στα 2015).

Όποιος αγαπάει κλασσική μουσική (ιδιαίτερα τον ήχο του cello), θα βρει τις διασκευές τους εξαιρετικές. Εγώ δηλαδή ένα πράμα. Και η μαμά σου, που τους προφέρει λάθος, όταν σου ζητάει να τους βρεις στο youtube.

Where The Streets Have No Name

Misirlou

Smooth Criminal

Fragile

Welcome To The Jungle

Viva La Vida

Smells Like Teen Spirit

With Or Without You

Highway To Hell

Every Breath You Take

Clocks

Bang Bang

Il Libro Dell' Amore

Benedictus

Earth Division

Καιρό τώρα ήθελα ν'ασχοληθώ με τους Mogwai, αυτούς τους τρελλαμένους post punk σκωτσέζους από την Γλασκώβη.
Είναι όμως ούλτρα παραγωγικοί ζωή να 'χουν.
Από τα 1995 (που φκιάχτηκαν) μέχρι σήμερις που μιλάμε, έχουν κυκλοφορήσει 7 studio albums, 8 EP, δύο live, ενώ έχουν προλάβει να γράψουν και μουσική για δύο ταινίες.
Όπερ μεθερμηνευόμενον, πολύ υλικό για επιλογές.

Πριν λοιπόν παρκάρει απ'έξω από το σπίτι τους, η νταλίκα σας χαρίζει σήμερα το ολόφρεσκο ΕΡ τους.
Το Earth Division είναι το όγδοο ΕΡ της μπάντας. Είναι ίσως ανάμεσα στις 3 καλύτερες δουλειές τους. Ο ήχος παραμένει ο ίδιος μαγικός post punk ήχος με τα δυνατά faze αλλά και τις υπέροχες bass μελωδίες.
Κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτέμβρη του 2011, αλλά δεν πρόφτασε να διανεμηθεί ευρέως. Ξέρετε γιατί;
Γιατί όλο το στοκ των σιντί κάηκε. Και ξέρετε που κάηκε; Στις αποθήκες της PIAS, μιας πολυεθνικής εταιρείας διανομής οπτικο-ακουστικού υλικού. Και ξέρετε γιατί κάηκε; Γιατί τις έκαψαν οι διαδηλωτές στα τελευταία γεγονότα στο Λονδίνο.
Τώρα τα ξέρετε όλα.
Και κάτι ακόμα. Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη εξαιρετικά και αποκλειστικά στη Λουκία που γιόρταζε χθες.
Καλημέρα.

Get To France
Hound Of Winter
Drunk And Crazy
Does This Always Happen