Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα electric blues. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα electric blues. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

Vol.3 (Early Electric Blues)


Καλημέρα λουλούδια μου.
Πιστοί στις παραδόσεις μας, το νταλικόφωνο σήμερις θέλει να σας γνωρίσει με δύο σύγχρονες μπάντες, που όμως παίζουν τα παραδοσιακά blues (ή και τα electric blues) μ'έναν μοναδικό τρόπο.

Οι πρώτοι είναι ευρωπαίοι. Οι Elgins. Ένα καταπληκτικό blues κουιντέτο που βρίσκεται ήδη στον τρίτο δίσκο τους, άγνωστο στην ψωροκώσταινα, αλλά με φανατικούς φίλους και στις δύο μεριές του ατλαντικού.
Μέλη της οι Fredrik Marken στα φωνητικά και την κιθάρα, Øyvind Stølefjell στα φωνητικά και το πιάνο, Mark Bukich στα φωνητικά και την άρπα, Mark Mumea στις κιθάρες και Bob "Pace Maker" στα ντραμς.
Συνδετικός κρίκος με την δεύτερη μπάντα, αμερικάνοι αυτοί, είναι ο κιθαρίστας Mark Mumea, ο οποίος συμμετέχει και στους Silver Kings, ένα αμερικάνικο blues τρίο από το San Diego της California.
Και οι δύο μπάντες, το 'παμε πιο πάνω, παίζουν παραδοσιακά blues. Κυριολεκτικά όμως : χρησιμοποιούν μέχρι και παλιούς μικρής έντασης ενισχυτές, ακριβώς για να παράγουν τον μοναδικό ήχο των ιστορικών blues.

Για τον τρίτο τους δίσκο, το Vol. 3 Early Electric Blues, οι Elgins συνενώθηκαν με τους Silver Kings και το αποτέλεσμα είναι απλά απολαυστικό.
Κυκλοφόρησε την Παρασκευή 15 Νοέμβρη 2013.

Blues Hits Big Town
Iodine In My Coffee
Getting Tired
Jivin Boogie
Ora Nelle
Eyesight To The Blind
Spann's Boogie
She Moves Me
Quarter To Twelve
Money, Marbles And Chalk
Go Away
Shelby County
Rolo Boogie
Playboy
Baby Please Don't Go
V8 Ford
Sweet Black Angel
Carrie Lee
I'm Just A Lonesome Man


Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Bull Goose Rooster

Καλημέρα λεμονανθοί μου.
Κι'όσο ο Ιούλης προχωράει χωρίς πολλές ζέστες, το νταλικόφωνο συνεχίζει να σας χαρίζει καινούργια καλούδια, απ'αυτά που δεν πρέπει να περιμένετε να τα δείτε στο ελλάντα.

Για τον Watermelon Slim η νταλίκα ετοιμάζει αφιέρωμα. Και ετοιμάζει αφιέρωμα γιατί πρόκειται για μία μεγάλη μορφή του electric blues. Αλλά όχι μόνο.
Ο Bill Homans (αυτό είναι το πραγματικό του όνομα), εκτός από καταπληκτικός bluesman είναι και αντιπολεμικός ακτιβιστής πρώτης γραμμής. Πράγματι, κι'ενώ ξεκίνησε τη μουσική ερασιτεχνικά, στα 1970, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει δουλειά και μουσική, στα 1971, πηγαίνοντας στον πόλεμο του Βιετνάμ. Γυρίζοντας από κει, εντάχθηκε σχεδόν αμέσως στους Vietnam Veterans Against The War και, έκτοτε, παραμένει ενεργός ακτιβιστής.
Από την άλλη, τα περισσότερα τραγούδια του έχουν έντονο πολιτικό στίχο.
Αλλά αυτά θα τα πούμε αναλυτικά στο αφιέρωμα.

Σήμερα έχουμε καλούδι. Που το περιμέναμε δύο χρόνια, αφού τόσα είχε ο Slim να κυκλοφορήσει νέο studio album.
Το Bull Goose Rooster κυκλοφόρησε προχθές, 1 Ιούλη 2013. Είναι το πρώτο full album  μαζί με τη μπάντα του, τους Workers, τους οποίους έφκιασε στα 2004. Να πω εδώ, πως εκείνη την εποχή ο Slim δούλευε σαν νταλικέρης. Συνάδελφος δηλαδής. Και ρισπέκτ δηλαδής.
Ο δίσκος είναι υπέροχος. Ούτε λίγο ούτε πολύ.
Electric blues ατόφιο και ανέρωτο. Σημαδεμένο από την κιθάρα, τη φυσαρμόνικα και, φυσικά, τους στίχους του.
Αυτά και πάμε στην ακρόαση

Tomorrow Night
Bull Goose Rooster
Over the Horizon
Vigilante Man
A Wrench In The Machine
I'm A King Bee
Prison Walls
Blue Freightliner
Scratch My Back
I Ain't Whistling Dixie
Take My Mother Home
The Wobble
Trucking Class
Northwest Passage
The Foreign Policy Blues
Words Are Coming To An End