Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Dark Wave. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Dark Wave. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

Strangle Up My Mind


Καλημερούδια χειμωνολούλουδά μου

Όποιος αγαπάει dark (άντε και λίγο σαϊκεντελιές) σήμερις να σερβιριστεί μεγάλη μερίδα.
Γιατί σήμερις η νταλίκα κουβαλάει πρώτο πράμα, και μάλιστα από την dark-psy σκηνή του Manchester, μιας από τις μητροπόλεις του είδους.

Οι Underground Youth είναι ένα μουσικό project ενός άντρα. Του Craig Dyer με τ'όνομα. Ο Dyer, από πολύ μικρός έγραφε ποιήματα, σκοτεινά και άραχλα ως επί το πλείστον. Όταν, στα 17 του, πρωτάκουσε Bob Dylan, κατάλαβε πως θα 'πρεπε ν'αρχίσει να τα μελοποιεί. Και άρχισε. Συντροφιά με μια κιθάρα.
Αρκετά αργότερα, σκέφτηκε πως θα 'πρεπε να τ'ακούσουν κι'άλλοι αυτά που έφτιαχνε. Και τότε έστησε το project του. Χρειάστηκε όμως μουσικούς, για να τον συνοδεύουν στα live του. Και τους βρήκε στα γρήγορα. Η μία είναι η σιβηριανή γυναίκα του, η Olya, η οποία παίζει ντραμς όρθια. Το σχήμα συμπληρώθηκε μ'άλλον έναν ντράμερ κι'έναν μπασίστα.
Στην δισκογραφία υπάρχουν από τα 2009, με κυκλοφορίες ΕΡ σε ανεξάρτητα labels. Στα 2011, όταν και υπέγραψαν με την Fuzz Records, εκτός από νέα studio albums, επανέκδοσαν και τα παλιά.
Η τελευταία τους δουλειά κυκλοφόρησε στις 25 Οκτώβρη του 2014 (Beautiful And Damned).

Θεωρούνται (και όχι άδικα) από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της dark σκηνής του Manchester. Αν κρίνω δε κι'από τα live τους εκτός ινγκλεζίας, μια χαρά τα καταφέρνουν.
Σε κάθε περίπτωση, όσοι αγαπάτε αυτού του είδους τη μουσική, και βαρεθήκατε Mogwai ή Madrugada, δώστε τους λίγια προσοχή. Αξίζουν.

Addiction
Blue
Delirium
Midnight Lust
On The Floor
Revolution Revisited
Strangle Up My Mind
What She Does To Me
The American Dream
Silhouette
Persona
Morning Sun
Heart Of A Chain
Closer
Art House Revisited

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

Endless Love


Αγαπάει πολύ την ψωροκώσταινα, κι'αυτή του το ανταποδίδει.
Η αγάπη αυτή κρατάει χρόνια, από τότε που, στα 2001, το δεύτερο studio album των Madrugada ανέβηκε στο Νο1 στην ελλάδα, πριν από κάθε άλλη χώρα.
Γιατί ο Sivert Høyem είναι ένα από τα τρία ιδρυτικά μέλη της σημαντικότερης dark wave μπάντας που έπαιξε μέχρι σήμερα.
Και που, μετά το θάνατο του Robert Buras και την διάλυση (στα 2007), αποφάσισε να συνεχίσει solo καριέρα, μ'ένα μικρούλι διάλειμμα σαν frontman της μπάντας The Volunteers.

Συνεχίζοντας σε ευθεία γραμμή με τους ήχους και στίχους των Madrugada, ο Høyem μας έχει χαρίσει μέχρι σήμερις 3 solo albums.
Το Endless Love είναι το τέταρτό του. Και είναι ένα νοστιμότατο album. Που θυμίζει έντονα τα υπόλοιπα και που μας φέρνει στο νου τις σκοτεινές (αλλά ουράνιες) συγχορδίες των Madrugada.
Κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2014.
Μουσικές καλημέρες

Endless Love
Enigma Machine
Handsome Savior
Inner Vision
Free As A Bird / Chained To The Sky
Little Angel
Wat Tyler
Gorlitzer Park
At Our Evening Table
Ride On Sisters


Πέμπτη 24 Ιουλίου 2014

After Winter


Πολλή καλημέρα σας καλά μου παιδιά.
Σήμερις το νταλικόφωνο θα σας μιλήσει για μία ακόμα μπάντα Dark Wave - electronica, που ξέρω πως δεν αρέσει σε πάρα πολλούς, αλλά που (ξέρω πάλι) έχει φανατικούς ακόμα και ανάμεσα στους πιστούς της νταλίκας.
Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το συγκεκριμένο είδος μουσικής αφενός δεν είναι "εύκολο" και αφετέρου απαιτεί και κάποιες γνωσούλες μουσικές. Οι περισσότεροι δε που λένε πως τους αρέσει (καρατσεκαρισμένο), συνήθως το βλέπουν σαν ένα ακόμα dance παρακλάδι της ηλεκτρονικής μουσικής. Δεν είναι όμως.

Για τους γνώστες της φωτογραφίας, το φαινόμενο Kirlian (ή φωτογραφία Kirlian) ανακαλύφθηκε τυχαία, στα 1939, στη Ρωσία, από το ζεύγος Kirlian (Semyon και Valentina) και, στην ουσία, συνίσταται στην φωτογραφική απεικόνιση του φαινομένου της ηλεκτρικής εκκένωσης ενός αγωγού, πάνω στον οποίο πέφτει υγρό. Αυτού του είδους η φωτογράφηση (εντυπωσιακή, πάντως) ενέπνευσε διάφορους στο να αρχίσουν να εξηγούν (μέσα απ'αυτήν) την ανθρώπινη ψυχή με όρους παραψυχολογίας, άλλως ειπείν, πιάστο αβγό και κούρευτο.
Το φαινόμενο Kirlian θα το συναντήσετε επίσης και σαν "ηλεκτρογραφία", "ηλεκτροφωτογραφία" και άλλα τέτοια ακαταλαβίστικα.

Για τους γνώστες της μουσικής, οι Kirlian Camera είναι μια ιταλιάνικη μπάντα της Dark Wave - electronica.
Βέβαια, όταν ξεκίνησαν, κάπου στα 1980, δεν έπαιζαν τέτοια. Και δεν έπαιζαν τέτοια γιατί και δεν υπήρχε ακόμα το ρεύμα αλλά και γιατί ο ιδρυτής της (Angelo Bergamini) ήταν από τους πιονιέρους της ιταλικής synthpop.
Πράγματι, από τα 1980 μέχρι τα 1985, η μπάντα έδινε κυρίως στην italodisco (ναι ναι). Στα μέσα των '80s, άρχισαν ν'ασχολούνται με την καθαρή electronica ενώ, στις αρχές των '90s, άρχισαν να "σκοτεινιάζουν". Η μουσική τους ταυτότητα σταθεροποιήθηκε με την προσθήκη της Elena Alice Fossi στο lineup στα 1999.
Τότε ήταν που κατηγορήθηκαν για φασίστες, επειδής κυκλοφόρησαν κάτι περίεργες "γκοθιές", αλλά και εξαιτίας μιας συνέντευξής τους στο der Spiegel. Μέχρι τα 2002, είχαν αποκλειστεί από διάφορα events, συναυλίες και τέτοια. Στα 2002 αποκαταστήθηκαν, αφού τους πήρε 3 χρονάκια να ξεκολλήσουν την ετικέτα.
Μέχρι σήμερις, έχουν κυκλοφορήσει 20 albums (studio και live) και πάνω από 25 EPs.

Στο σημερινό αφιερωματάκι του νταλικόφωνου δεν θ'ακούσετε κάτι απ'όλην αυτήν την δισκογραφία τους. Θ'ακούσετε ορισμένα κομμάτια τους (και remixes), τα οποία δεν κυκλοφορούν επίσημα σε δίσκους. Είναι master cuts από ηχογραφήσεις τους, αλλά και remixes που έγιναν από τους ίδιους και που, κάποια στιγμή, ίσως και να τα δούμε σε επίσημα albums.

Εδώ το κατεβάζει όποιος θέλει.

72 Ore Nel Cinema
1996 March The 5th
After Winter
Ars Moriendi II
Come To Me
Coroner's Sun
Death Of A Man
Dreamtime Comes
Easter 1980
Eclipse
Edges

Τρίτη 13 Μαΐου 2014

Dark (in general)




Καλημέρες λατρεμένα μου.

Το ζητήσατε πολλοί, μας αρέσει πολύ, άρα το χατήρι έγινε εύκολα.
Είτε pop, είτε wave, είτε rock, το dark έχει έρθει για να μείνει.
Και η νταλίκα σας χαρίζει μια ωρίτσα από δαύτο.
Μπάντες και ερμηνευτές που πολλούς ίσως να μην τους ξέρετε, αλλά ευκαιρία να τους ανακαλύψετε.

Εδώ το κατεβάζετε

Youth - Daughter
Soley - Pretty Face
Mogwai - Take Me Somewhere Nice
Marie Fisker - Ghost Of Love
Ilya - Guilty Kisses
Euphoria - Silence In Everywhere
Blueneck - Lilitu
Angus and Julia Stone - All Of Me
Brian Crain - Wind
Groove Armada - Think Twice
Lykke Li - Love Out Of Lust

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013

Between you and the sea


Καλημέρα σας καλά μου παιδιά.

Σήμερις, στην σαγκά μας "αυτοί οι υπέροχοι newbies", το νταλικόφωνο σας χαρίζει σε αποκλειστικότητα ένα ολόφρεσκο, ακυκλοφόρητο και θαυμασιότατο album.
Το Between You And The Sea των Feral and Stray

Βέβαια, για να είμεθα σωστότεροι, αυτό το "των" είναι πλεονασμός.
Και τούτο επειδής οι Feral and Stray είναι, στην ουσία, η Erin Lang, μια μαγική καναδή μουσικός, 34 Μαϊων, η οποία, κατά καιρούς, φκιάνει διάφορα μουσικά σχήματα, παίζοντας μία καταπληκτική dark alternative/wave μουσική.
Σε ευθεία γραμμή με τους κλασσικούς του είδους, όπως, π.χ., οι Madrugada και, αργότερα, οι Mogwai αλλά και άλλοι.
Η διαφορά της είναι πως στις συνθέσεις της, εκτός από την πανέμορφη φωνή της, λείπουν τα "βαριά" όργανα, μιας και προτιμάει κυρίως το μπάσο και το ντραμς.
Όπως και να 'χει, το αποτέλεσμα είναι γευστικότατο.

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, η Lang έπαιζε με μια μουσική κολλεκτίβα, τους Foundlings τους οποίους, αφού πρόσθεσε μερικούς μουσικούς, τους μετονόμασε σε Feral and Stray.
Ο δίσκος που σήμερα σας χαρίζω, και που θα κυκλοφορήσειτην 1η Νοέμβρη 2013, είναι ο δεύτερός τους. Και, ίσως ο τελευταιος τους στον Καναδά, μιας και η Lang αποφάσισε να μετακομίσει μόνιμα στο Βερολίνο.
Παρακολουθούμε από κοντά και ακούμε.

Anchor
Falling
Carried Away
Interlude
Dr Lowrey
Taps
Threads
All The Birds In The World
One For Sorrow (Two For Joy)
You Have To Lie Down In The Wet
I Envy The Ivy
Quiet Soul
Safe And Sound
Love Boat Theme

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Camerata Mediolanense (part.2)


Καλημέρα μας.
Δεύτερο και τελευταίο μέρος στο αφιέρωμα της νταλίκας στην Camerata Mediolanense.

Αν κρίνω από τα μέηλ, μάλλον σας άρεσε.
Τόσο το καλύτερο.

Σ'αυτό το δεύτερο μέρος, ακούμε τραγούδια από τους δίσκους Musica Reservata (1994, ο παρθενικός τους δίσκος) και Vertute, Honor, Belezza, που είναι και ο τελευταίος τους, αφού κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2013.

Il Lupo
Notturno
Steganografia
La Fine Di Rosmunda
Toccata In Sol Minore
La Madre Cattiva
Vago Augulletto
Dolci Ire
Vergine Bella
O Mia Stella
99 Altri Perfecti

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Camerata Mediolanense (part.1)


Καλημεροβδομάδα καλά μου παιδιά.
Μπήκαμε πια στην τελευταία βδομάδα του Αυγούστου και, περιμένοντας τον "καυτό σεπτέμβρη" και άλλα τέτοια επαναστατικά, που τσαμπουνάνε κάποιοι για να μην τους ενοχλάμε στις 2μηνες καλοκαιρινές τους διακοπές, το νταλικόφωνο αποχαιρετά τις διακοπές που χάθηκαν (για πολλούς) με ένα διήμερο αφιέρωμα στην Camerata Mediolanense

Για όσους δεν την ξέρουν, δώστε προσοχή, γιατί μιλάμε για κάτι στην κυριολεξία άπαιχτο.
Όχι μόνο γιατί ακούμε κλασσική μουσική και άριες από σοπράνο με ζαρτιέρες. Όχι μόνο γιατί ακούμε ένα πάντρεμα της παραδοσιακής κλασσικής μουσικής με την apocalyptic folk και την darkwave.
Αλλά γιατί αυτό το σχήμα είναι μοναδικό στο είδος του : εξαιρετικά καταρτισμένοι μουσικοί, από εντελώς διαφορετικούς μουσικούς ορίζοντες, σε μία μουσική συλλογικότητα σπάνιας ποιότητας.

Όπως το μαρτυρά τ'όνομά τους, πρόκειται για μία μοντέρνα camerata από το Milano (Mediolanum για τους γνώστες).
Σχηματίστηκαν στα 1994 γύρω από την leader τους, την Elena Previdi, η οποία είναι διπλοματούχος συνθέτης κλασσικής μουσικής. Στο σχήμα παίζει keyboards, harpsicord (τα 'χουμε ξαναπεί, ένα είδος πιάνου-keyboard), κρουστά και ακορντεόν.
Τα υπόλοιπα μέλη είναι οι Trevor (φωνητικά και keyboards), Manuel Aroldi (κρουστά), Daniela Bedeski (φωνητικά), Marco Colombo (κρουστά) και Giacomo Colombo (groove-box, κρουστά). Οι δύο πρώτοι προέρχονται από την post punk σκηνή, η τρίτη ήταν καθαρά folk τραγουδίστρια, ενώ ο τελευταίος, αδελφός του Marco, βοηθάει το σχήμα περιστασιακά.

Η μουσική τους είναι γεμάτη εικόνες από την Ιταλία, αλλά και από πολλές άλλες περιοχές της Ευρώπης. Παραδοσιακές νότες, μεταλλαγμένες από τη χρήση των keyboards και με την προσθήκη εξαιρετικών φωνητικών.
Και, σαν τέτοια, δεν περιγράφεται. Ακούγεται και ή απολαμβάνεται ή κρίνεται.

Από τα 1994 μέχρι τα 1999 κυκλοφόρησαν 4 καταπληκτικά studio albums. Η απήχησή τους όμως (δυστυχώς) δεν ήταν η αναμενόμενη, για την ποιότητά τους. Έκτοτε αποσύρθηκαν από τη δισκογραφία, ακολουθώντας σόλο καριέρες.
Φέτος τον Ιούνιο, κυκλοφόρησαν ένα νέο studio album (Vertute, Honor, Belezza) που, για να λέμε τη μαύρη αλήθεια, δεν είναι στο ύψος των προηγούμενων.
Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που αποφάσισαν να επανεκδώσουν τα 4 πρώτα τους, σε limited edition βινύλια αλλά και cd.
Η επανέκδοση αυτή, μιας και είναι περιορισμένη, περιέχει και ανέκδοτες live εκτελέσεις, αλλά και μερικά alternate takes.
Γι'αυτά τα τελευταία όμως, θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή.

Σήμερα, στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, ακούμε κομμάτια από τα album τους Campo Di Marte (1996) και Madrigali (1999), από την φετινή limited edition κυκλοφορία.


Fuoco
La Magnifica Aurora
Balcani In Flamme
Salve, Mundi Domine, Caesar Noster, Ave
Eroi
Der Tod
Madrigali
Lili Marleen
Taberna
Podmoskovnye Vecera


Τετάρτη 17 Απριλίου 2013

Death Of A Lover


Καλημέρα λατρείες μου.
Σήμερις το νταλικόφωνο ξαναφοράει τα μαύρα του, γιατί θέλω να σας μιλήσω για πολύ όμορφες μουσικές, βγαλμένες κατ'ευθείαν από την dark wave. Μουσικές που μας έρχονται από τον παγωμένο Βορρά, εκεί που, τελικά, ο σπόρος των Madrugada φαίνεται να πιάνει περισσότερο από οπουδήποτε αλλού..

Ο κύριος που θα μας απασχολήσει σήμερις λέγεται Janne Perttula και μας έρχεται από το Tampere της Φινλανδίας.
Το όνομά του ασφαλώς δεν σας λέει τίποτις, αφού, όσοι τον ξέρουν, θα το ξέρουν με το όνομα Heroin And Your Veins, όνομα που χρησιμοποιεί για το solo project του.
Ξεκίνησε στη μουσική σκηνή στα 2006.
Το βασικό του όργανο είναι η κιθάρα, την οποία χειρίζεται (είτε steel είτε ψηφιακά) για να δημιουργεί κατάμαυρες εικόνες, μέσα από μία experimental αλλά υπέροχη dark wave μουσική κατάσταση. Από το πρώτο του κι'όλας studio album (Dead People's Trails - 2007), ο Perttula καθιέρωσε ένα δικό του μουσικό ύφος, εύκολα αναγνωρίσιμο πια.
Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει 4 studio albums, με τελευταίο το μαγικό Regret, στα τέλη του 2012.

Live δεν πολυκάνει, περιοριζόμενος σε συνεργασίες με εναλλακτικά σχήματα της πατρίδας του και σε gigs σε μικρούς χώρους. Αλλά μικρός είναι ακόμα, έχει καιρό.
Όπως και να 'ναι, δώστε του προσοχή, γιατί οι λάτρεις του είδους θ'ανακαλύψουν φλέβα μαζί του.
Η νταλίκα αγαπάει και σας χαρίζει σήμερα τα καλύτερά της από δαύτον.
Πάντα σε αυστηρά προσωπική επιλογή (κλπ κλπ)


The First Pain
Romantic Dream
The Death Of A Lover
Alone
Perverted Dreams
Lonely Bone Structure (intro + first act)
I Feel Nothing
Perpetual Sorrow
The Past Doesn't Exist
Only When I'm Drunk
Waltz Of Regret


Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

Our Darkness



Καλημερούδια μας.
Τα 'χουμε γράψει και ξαναγράψει, παραγγελιές το νταλικόφωνο δεν κάνει πολλές. Ή μάλλον κάνει, με δύο προϋποθέσεις : ή να του αρέσει η παραγγελιά, ή να του αρέσει ο παραγγέλων. Ή, σε σπάνιες περιπτώσεις, να του αρέσουν και τα δύο.
Εδώ είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις αφού.

Όποιος παρακολουθεί νταλικόφωνο συχνά, ξέρει πως η Anne Clark είναι από τις λατρεμένες.
Έλειπε όμως ένα μεγάλο αφιέρωμα.
Αν και τα 'χουμε ξαναγράψει, ας θυμηθούμε λίγο απ'αυτήν.

Είναι κατ'αρχήν ποιήτρια και μετά όλα τ'άλλα.
Γεννήθηκε στα 1960 στο Λονδίνο, από ιρλανδή μάνα και σκωτσέζο πατέρα. Στα 16 της παράτησε το σχολείο και ξεκίνησε να κάνει ότι δουλειά μπορείτε να φανταστείτε.
Αυτό όμως που σημάδεψε την ψυχοσύνθεσή της ήταν η δουλειά της σα νοσοκόμα σε ψυχιατρική κλινική. Κι'αυτό που της έδωσε την αφορμή να χωθεί στη δισκογραφία ήταν η δουλειά της σ'ένα τοπικό δισκάδικο-δισκογραφικό label (Bonaparte Records). Ήταν η εποχή που το punk ήταν στο απόγειό του. Και ήταν αυτό που απομούρλανε την ποιήτρια.
Μόνο που, κατά έναν περίεργο-κλαρκικό τρόπο, η μουσική που έγραψε (κυρίως για να ντύσει τους dark υπέροχους στίχους της) δεν ήταν punk. Ήταν ένα μίγμα new wave-electronic, αυτό που έχει ονομαστεί και dark wave. Οι ταμπέλες όμως λίγη σημασία έχουν. Το αποτέλεσμα μετράει και το αποτέλεσμα είναι ουράνιο.
Στα 1982 κυκλοφορεί το πρώτο studio album της (The Sitting Room), το οποίο περιέχει μόνο δικά της και το οποίο έτυχε χλιαρής υποδοχής. Στα τρία επόμενα όμως, και σε συνεργασία με τον κιμπορντίστα David Harrow, καθιερώνεται σαν την ποιήτρια της γενιάς της.
Συνολικά κυκλοφόρησε 15 studio albums, με τελευταίο το πάρα πολύ καλό The Smallest Acts Of Kindness (2008), το οποίο φυσικά και έχει παίξει η νταλίκα. Ψάξτε το και θα το βρείτε.

Αυτά τα λίγα και πάμε ν'ακούσουμε μια ωρίτσα Anne Clark.
Οι επιλογές (μην τα ξαναλέμε) είναι αυστηρά προσωπικές.

All We Have To Be Thankful For
Shades
Pandora's Box
True Love Tales
Nothing At All
Self Destruct
Our Darkness
The Power Game
Sleeper In Metropolis
The Last Emotion
Swimming
The Sitting Room
Short Story Party Mix
Feel
Poem For A Nuclear Romance
Lover's Audition

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012

Hopeless Cases







You create the feeling
I contain the need
It's moments that we're stealing
No pleasure's ever free
 
 
Contact made
  And at last I am seeing things anew
  Colours come pouring out
  From where I stand
  With you
 
 
You cannot question them
  For they will not answer you
  They
  Are our deepest fears 
 
 
 
Man hands on misery to man
It deepens like a coastal shelf
Get out as early as you can 
And don't have any kids yourself
 
 
 
You breathe new life - it's all around
  It calls my name without a sound
  This distance cuts down deep inside
  Planes carve like knives across the sky
  I must be with you!
 
 
 
Made sure I set out early
  Made sure I caught the train
  Got out at the right station
  Then of course came down the rain 



 Remember me for what I was
  Not what I couldn't be
  Remember me for what I was
  And shall never be again
 
 
Anne Clark έχουμε παίξει και θα ξαναπαίξουμε πάλι.
Σήμερα, χάρισμά σας ο μακράν καλύτερος δίσκος της, το Hopeless Cases (1987).
Κανένα άλλο σχόλιο. 


Poem Without Words I - The Third Meeting
Homecoming
Up
Cane Hill
This Be The Verse
Now
Hope Road
 Armchair Theatre
Leaving
Poems Without Word II - Journey By Night
 
 

 

Σάββατο 11 Αυγούστου 2012

Anastasis (εντελώς όμως)


Κανονικά σήμερα είχα προγραμματίσει το numero dos από ranchera.
Αλλά νταλικόφωνο και κανονικά είναι δύο όροι αντίθετοι λατρείες μου.

Έτσι, για σήμερα Σάββατο του γιαραμπή, η νταλίκα βουτάει στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και σας χαρίζει την αυγουστιάτικη αποκλειστικότητα. Έτσι για να σας κακομαθαίνω.
Θα ου πείτε, βέβαια, από πού κι ως πού Αιγαίο ρε νταλικέρη;
Και απαντώ : δώστε βάση.

16 ολάκερα χρόνια μετά το τελευταίο studio album τους (Spiritchaser - 1996) και ένα χρόνο μετά την πολυαναμενόμηνη επανένωσή τους, η θρυλική μπάντα-ντουέτο από την Αυστραλία (τι Αυστραλία δηλαδής, αφού είναι μόνιμοι κάτοικοι Λόντρας από το 1982 - μία μόλις χρονιά μετά την ίδρυσή της), οι Dead Can Dance επανέρχονται στα μουσικά δρώμενα με τούτο δω τον δίσκο διαμάντι.
Και η world music / dark wave ξανάρχεται στα ίσα της.

Το Anastasis, το δέκατο studio album τους είναι γεμάτο Αιγαίο φιλαράκια. Κολυμπάει μέσα του. Κι'απ΄τις δύο μεριές του. Γεμάτο ελληνο-ανατολίτικες μελωδίες, δωσμένες μέσα από τη μοναδική άποψη των Dead και ντυμένες με τις υπέροχες φωνές των Brendan Perry και Lisa Gerrard.
Μιλάμε για μαγική επιστροφή. Μιλάμε για μουσική με ένα Μ που το ένα του ποδάρι είναι στο αμέρικα και το άλλο του στη Κίνα.
Και στη μέση το Αιγαίο (που λέγαμε προηγουμένως).

Η κυκλοφορία του έχει προγραμματιστεί για τις 14 Αυγούστου, αλλά, όπως έχουμε ξαναπεί, ο νταλικέρης έχει βάλει σκοπό της ζωής του να σας κακομαθαίνει (και να πάει φυλακή επίσης).
Σε πρώτη μετάδοση και για πάρτη σας.

ΥΓ. Τελικά ο γιαραμπής είναι δίκαιος : μπορεί να μας παίρνει πολλούς καλούς κοντά του φέτος, αλλά φωτίζει του υπόλοιπους και φκιάνουν διαμάντια. Εξαιρετικά καλή σοδειά η 2012 αδέλφια. Και δεν έχει τελειώσει ακόμα.
ΥΓ2. Στο Opium η βελόνα ψιλοκολλάει για 4-5 δευτερόλεπτα. Την επιείκιά σας : τα tracks είναι πειρατικά. 
ΥΓ3. Οι Dead Can Dance θα είναι στη Σαλονίκη στις 21 Σεπτέμβρη και στην Αθήνα στις 23 στα πλαίσια του anastasis tour 2012. Μην τους χάσετε γιατί τα live τους είναι σούπεργουαου.
ΥΓ4. Δεν έχει ΥΓ4.

Children Of The Sun
Anabasis
Agape
Amnesia
Kiko
Opium
Return Of The She-King
All In Good Time