Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Madusa


Καλή μας μέρα επί 24 και πλέον ώρες απελευθερωμένα μου.
Χθες σας έλεγα για τις διασκευές του A Whiter Shade Of Pale και, με την ευκαιρία, σας είπα δυο κουβεντούλες για τούτο δω το album.
Κι'επειδής μ'αρέσει πολύ η Annie Lennox (όπως και σε πολλούς από σας), λέω σήμερις να σας τον χαρίσω, έτσι για να καταλάβετε για τι πράγμα λέμε.

Το λεπόν, το Medusa είναι το δεύτερο solo album της σκοτσέζας της καρδιάς μας και εμβληματικής φυσιογνωμίας των Eurythmics.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι, πως αποτελείται αποκλειστικά από διασκευές τραγουδιών. Το επιπλέον ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του δε, είναι πως η Lennox, γι'αυτόν τον δίσκο, αποφάσισε να διασκευάσει αποκλειστικά διαμάντια που έγραψαν ή/και ερμήνευσαν μόνον άντρες. Και, ξέροντας την Lennox, δεν πολυψάχνουμε το γιατί.
Πράγματι, η tracklist περιλαμβάνει μερικά εξαιρετικά κομμάτια των Neil Young, Paul Simon, Bob Marley, Matthew Fischer, ακόμα και των Clash.
Προειδοποιώ, ότι οι διασκευές είναι περίεργες και αρκετά πειραγμένες. Αυτός είναι και λόγος, που ο δίσκος (παρότι ανέβηκε σχεδόν αμέσως στο Νο1 στην αγγλία και στο Νο11 στο αμέρικα, έμεινε δε στο Billboard 200 chart 60 ολόκληρες βδομάδες) έτυχε διαφόρων κριτικών, από πολύ καλές μέχρι θάψιμο κανονικό και με το νόμο. Πάντως, κατάφερε και ξεπέρασε τα 6 μύρια αντίτυπα σε πωλήσεις.
Στα 1996, ο δίσκος προτάθηκε για το Grammy καλύτερου Pop Vocal Album, αλλά έχασε το βραβείο από το καταπληκτικό Turbulent Indigo της Joni Mitchell της καρδιάς μας. Η Lennox κέρδισε, παρόλα αυτά, το Grammy Καλύτερης Γυναικείας Pop Παρουσίας, για το No More I Love You's.

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε μεταξύ Γενάρη και Μάη 1994, αλλά κυκλοφόρησε στις 6 Μάρτη του 1995, λόγω κάποιων νομικών προβλημάτων, που δεν ενδιαφέρουν.
Αυτό που ενδιαφέρει είναι η πχιότητά του. Κι'απ'αυτήν υπάρχει μπόλικια.

No More I Love You's
Take Me To The River
A Whiter Shade Of Pale
Don't Let It Bring You Down
Train In Vain
I Can't Get Next To You
Downtown Lights
Thin Line Between Love And Hate
Waiting In Vain
Something So Right