Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Blue & Lonesome (yes yes yes!)


Καλημέρα λατρείες.
Αφού σας ευχαριστήσω όλες και όλους για τις ευχές σας (για ταχεία ανάρρωση ντε!), να σας χαρίσω τον καλυτερότερο μπουναμά διά τας αγίας ημέρας.
Επιτέλους κυκλοφόρησε χθες, 2 Δεκέμβρη, ο ολόφρεσκος δίσκος των Θεών. Είχαμε να δούμε φρέσκο από το 2005 και το A Bigger Bang.
Τα λόγια περιττεύουν ε;
Απλά λίγα στοιχεία.
Κατ'αρχήν το Blue And Lonesome είναι ο πρώτος δίσκος τους, ο οποίος περιέχει μόνο διασκευές και κανένα δικό τους. Δεν έχει ματαξαναγίνει μα την μπαναϊα.
Έπειτα, μιλάμε για διασκευές απίστευτα κλασικών blues κομματιών, με τα οποία οι Θεοί επιστρέφουν στις ρίζες τους.
Τέλος, ανάμεσα στους (λίγους) guests, ξεχωρίζει ένας κάποιος Eric Clapton στις κιθάρες.

Δώστε του να καταλάβει!
Και πάλι σας μερσώ και σας αγαπώ.

Just Your Fool
Commit A Crime
Blue and Lonesome
All Of Your Love
I Gotta Go
Everybody Knows About My Good Thing
Ride 'Em On Down
Hate To See You Go
Hoo Doo Blues
Little Rain
Just Like I Treat You
I Can't Quit You Baby

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Confessin' the blues





Καλημέρα λεβέντισσες και λεβέντες μου.
Το ξέρω (διαβάζω τα mail σας), σας λείπω και μου λείπετε. Ο χρόνος όμως είναι αδίστακτος και χρόνος (αδίστακτος) δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Οπόταν, αραιά και που κι'αγαπημένοι να 'μαστε.

Φυσαρμόνικα σημαίνει blues και blues σημαίνει φυσαρμόνικα. Μάθημα εμπεδωμένο χρόνια τώρα. Εμπεδωμένο κυρίως από τούτον δω τον μεγιστοτεράστιο, του οποίου ο τρόπος παιξίματος της φυσαρμόνικας καθιέρωσε το περίεργο αυτό οργανάκι (με τον μαγικό ήχο) σαν αναντικατάστατο, άμα θέμε να λέμε πως παίζουμε τα blues.

O Little Walter (ή Marion Walter Jacobs), γιατί περί ού ο λόγος, είναι απλά ο άνθρωπας που έδωσε στη φυσαρμόνικα την θέση που της άξιζε στον αστερισμό των blues. Το επαναστατικό του παίξιμο τον κατέταξε ανάμεσα στους κορυφαίους οργανοπαίχτες και οδήγησε τους κριτικούς να τον συγκρίνουν με κάποιος Jimi Hendrix ή Charlie Parker κουλουπού κουλουπού. Η αλήθεια είναι πως, μετά απ'αυτόν τα blues δεν ήταν αυτά που ήταν.
Γεννήθηκε στα 1930, γέννημα θρέμμα του South, στο Marksville της Louisiana. Στα 12 του παράτησε το σχολείο και ξεκίνησε να γυρίζει από δω κι'από κει, παίζοντας κιθάρα και φυσαρμόνικα, τις οποίες τελειοποίησε δίπλα σε μεγάλους bluesmen της εποχής, όπως οι Honeyboy Edwards και Sonny Boy Williamson II.
Στα 15 του έφτασε στο Chicago, όπου έμελλε να γίνει η δεύτερη πατρίδα του. Εκεί, παίζοντας σε διάφορα στέκια, ξεχώρισε αμέσως για το μαγικό τρόπο που έπειζε την φυσαρμόνικα.
Δυο χρόνια αργότερα, ηχογραφεί το πρώτο του single, σε μια μικρή ανεξάρτητη δισκογραφική, ΄στην πίσω αυλή ενός ραδιοφωνικού σταθμού. Στα 1948, κι'ενώ αρχίζει ν'ανεβαίνει σε απήχηση, μπαίνει στη μπάντα του Muddy Waters, για τον οποίο θα παίξει για πολύ καιρό ακουστική φυσαρμόνικα στις ηχογραφήσεις του για την Chess Records. Όπερ μεθερμηνευόμενον, όταν ακούτε τα πασίγνωστα κομμάτια του Waters, να ξέρετε πως ο Walter φυσάει το οργανάκι.
Από τα 1952, ο Walter αρχίζει μια σειρά solo ηχογραφήσεων, αφήνει τη μπάντα του Walter και φκιάνει τους Aces, οι οποίοι διαλύονται στα 1955, όταν πια ο Walter βρίσκεται στο απώγειό του. Παράλληλα με τις δικές του ηχογραφήσεις, γίνεται περιζήτητος για τις ηχογραφήσεις όλων σχεδόν των σπουδαίων bluesmen της εποχής. Χαρακτηριστική είναι η αγάπη και ο σεβασμός που έτρεφε γι'αυτόν ένας από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών, ο Bo Diddley.
Ο Walter, από μικρή ηλικία ήταν αλκοολικός. Έμπλεκε επίσης σε μεγάλους καυγάδες, με μπόλικο ξύλο. Αυτό τον οδήγησε στην παρακμή, στα τέλη των '50s.
Στις 15 Φλεβάρη 1968, σε ηλικία 38 ετών, κι'ενώ είχε γυρίσει από την δεύτερη ευρωπαϊκή του τουρνέ, ο Walter μπλέχτηκε σ'έναν ακόμα σκληρό καυγά. Έφαγε δε τόσο ξύλο (μπορεί και να 'δωσε κιόλα) που, την ίδια νύχτα, πέθανε στο δωμάτιο μιας φίλης του.

Για να περιγράψει κανείς το αστείρευτο ταλέντο του, θα χρειαζόταν ώρες και σελίδες. Αρκεί μόνο να παραθέσουμε τι έγραψε γι'αυτόν ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς δημοσιογράφους των blues, ο Bill Dahl : " O Walter ήταν ο βασιλιάς όλων των μεταπολεμικών αρπιστών των blues. Πήγε το ταπεινό αυτό όργανο στόματος σε εκθαμβωτικά ενισχυμένες κατευθύνσεις, που ήταν απλά αδιανόητες πριν απ'αυτόν".
Όπως όλοι σχεδόν οι bluesmen πριν τα μέσα των '60s, έτσι και ο Walter ηχογράφησε μόνο singles. Το μόνο studio album του εν ζωή ήταν το Best Of Little Walter (1958), το οποίο περιείχε τα κομμάτια του που μπήκαν στα charts, άρα όχι τα καλύτερά του. Μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησαν 6 compilations, από τις οποίες ξεχωρίζει η Hate To See You Go (2004).
Σήμερα σας χαρίζω αυτά που εγώ θεωρώ τα καλύτερά του.
Άντε και καλήν αντάμωση να πούμε.

It Ain't Right
I Got To Find My Baby
One More Chance With You
Temperature
Crazy Mixed Up World
Confessin' The Blues
Up The Line
Mean Old Frisco
Rock Bottom
The Toddle
Quarter To Twelve
I Got To Go
Crazy Legs
Lights Out
Rocker

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Στον ίδιο παρανομαστή




"Με τρομάζεις σαν των γηπέδων τις φωνές και τις σημαίες
φοβισμένος σε κοιτάζω διπλωμένες κρατώντας τις κεραίες"

Χάρις Αλεξίου - Οι Ακροβάτες
Μαχαιρίτσας/Τσακνής/Χ,Π Κατσιμίχα/Βαρδής - Σχήμα Λόγου
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ένα Μπλουζ
Σωτηρία Μπέλλου - Στον Ιδιο Παρανομαστή
Δημήτρης Μητροπάνος - Του Τσιτσάνη Η Συννεφιά
Βίκυ Μοσχολιού - Έξω Οι Φωνές
Χρήστος Θηβαίος - Lacrima
Δήμητρα Γαλάνη - Είναι Πληγή Η Αγάπη Μου
Γιάννης Κούτρας - Αν Ρωτάς Τι Τρέχει
Μαρία Φαραντούρη - Σα Να Μην Έζησα
Λευτέρης Μυτιληναίος - Σταλιά Σταλιά Σε Χάνω
Λιζέτα Νικολάου - Ήρθες Νύχτα
Μπέλλου - Δε Λες Κουβέντα
Γιάννης Λεκόπουλος/Μάρθα Μεναχέμ - Λιβελόγραμμα
Τάνια Τσανακλίδου - Παράθυρα
Παπακωνσταντίνου - Γενέθλια '86
Μπέλλου - Νταλίκα
Θάνος Μικρούτσικος - Άρλεκιν
Μούτσης/Κελαηδόνης - Διαδόσεις
Κούτρας - Τώρα Θυμάσαι
Μικρούτσικος - Προσπέκτους
Μούτσης - Delenda Est


 

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

City Plaza Suite © (4)

photo vy Marios Lolos

Step 2
Epilogue - Decoding Our Souls

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

City Plaza Suite © (3)



photo by Diktyo

City Plaza - Main Theme
(We'll live together)


Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

City Plaza Suite © (2)


photo by Angelos Kalodoukas


First Step
(dream of solidarity)

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

City Plaza Suite © (1)


Στην αρχή ξεκίνησε σαν ένας μικρός πίνακας, ένα μικρό κομμάτι μνήμης, πέντε-εξι πινελιές μουσικής πάνω σ'αυτόν τον τεράστιο καμβά αλληλεγγύης, που διατρέχει την ραχοκοκαλιά μας δύο χρόνια τώρα.
Σιγά-σιγά όμως, κι'όσο περνούσε ο καιρός, οι εικόνες συσσωρεύοταν, πολλαπλασιαζόνταν και οι νότες μεγάλωναν και μ'έπνιγαν.
Κατέληξε μεγάλο σαν θάλασσα και έντονο σαν μια χαρά, ή μια λύπη που θέλεις να ξαναβιώσεις.
Δεν διεκδικώ τίποτα.
Θέλω να το χαρίσω σ'όλους όσοι με συντροφεύουν σ'αυτό το υπέροχα ωραίο ταξίδι. 

Η σύνθεσή του ξεκίνησε στις 4 Μάη 2016 και η τελευταία επεξεργασία έγινε στις 3 Σεπτέμβρη.
Τα εργαλεία ήταν ένα YAMAHA MOTIF ES8, ένα KORG KRONOS2-73 και ένα KORG KROME 73 synthesizers, ένα AKAI MPC-5000 beatbox, μία ROLAND TR-909 drum machine και ένα DSDPlus 1.101 Digital Voice Recorder.

Intro
(Acharnon, april 22th)