Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

O Brother Where Are Thou?


Μπονζούρ μεζαμί.
Στην σαγκά μας "σινεμά και λαλά" της Δευτέρας, σήμερις η νταλίκα σας έχει ένα soundtrack για μερακλήδες, για τους φαν του bluegrass αλλά και των gospel.
Γιατί σ'αυτήν την ταινία, η μουσική δεν είναι απλά ένα backround, αλλά ένα σημαντικότατο στοιχείο της. Πράγμα σπάνιο για τα soundtracks γενικά.

Το O Brother Where Are Thou? είναι η ιδέα που έχουν για την Οδύσσεια του Ομήρου οι Joel και Ethan Coen (ή αδελφοί Coen αν προτιμάτε), τα δύο αυτά τρομερά αδέλφια του αμεικάνικου σινεμά.
Ερμηνεύοντας το κλασσικό έργο με όση ελευθερία χωρούσαν οι γκλάβες τους, το μετέφεραν στην εποχή του Μεγάλου Κραχ των '30s και σκάρωσαν μια πολύ καλή ταινία.
Το script (που κι'αυτό δικό τους είναι) μας περιγράφει τις περιπέτειες τριών δραπετών, οι οποίοι έχουν 4 μόλις μέρες στη διάθεσή τους για να βρουν 1,2 εκατομμύρια δολάρια, τα οποια είναι θαμμένα σε μια κοιλάδα. Κοιλάδα η οποία, σε 4 μέρες θα πλημμυρίσει με νερό και θα μετατραπεί σε τεχνητή λίμνη.
Ο τίτλος της ταινίας είναι μια έμμεση αναφορά στο Sullivan's Travel (1942), την καταπληκτική αυτή ταινία του Preston Sturges, στην οποίαν ο πρωταγωνιστής θέλει να γυρίσει μια ταινία με θέμα το Μεγάλο Κραχ και με τίτλο, τι άλλο;, O Brother Where Are Thou?
Πρωταγωνιστούν οι George Clooney, John Turturro και Tim Blake Nelson
Στις οθόνες έκανε πρεμιέρα στις 30 Αυγούστου 2000 (Γαλλία) και στις 22 Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου στο αμέρικα.

Το soundtrack είναι το μόνο που κέρδισε κάμποσα βραβεία, παρότι η ταινία παίχτηκε και στις Κάννες, αλλά και προτάθηκε για δύο Oscars. Και δεν κέρδισε απλά βραβεία, αλλά έγινε 9 φορές πλατινένιο, με πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 10 εκατομμύρια αντίτυπα.
Παραγωγός του είναι ο T-Bone Burnett (1948), ένας σπουδαίος τραγουδιστής, συνθέτης και μουσικός παραγωγός. Όπως η ιστορία μας διαδραματίζεται στον αμερικάνικο νότο, την εποχή του Κραχ, η μουσική δεν θα μπορούσε να ήταν παρά country, bluegrass και gospel. Βέβαια, με εξαίρεση κάποια αυθεντικά, τα περισσότερα κομμάτια που ακούγονται είναι σύγχρονες ηχογραφήσεις. Κάτι που δεν αφαιρεί σε τίποτα την τεράστια ομορφιά του. Προσωπικά το θεωρώ ένα από τα 20 καλύτερα soundtracks που έχω ακούσει (κι'έχω ακούσει μπόλικα).
Το προτείνω ανεπιφύλακτα, σαν μια από τις καλύτερες συλλογές σε τραγούδια του είδους.