Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Goin' Back To New Orleans


Καλημερούδια μεγαλοβδομαδιατάκια μου.

Κι'ενώ τα πάθη κορυφώνονται κει κάτω στη Μέση Ανατολή, το νταλικόφωνο σήμερις φιλοξενεί έναν πολύ σπουδαίο. Από τα μέρη που αγαπά. Έναν γνήσιο εκπρόσωπο της New Orleans, ένα καταπληκτικό performer, έναν από τους μεγαλύτερους απ'τους μεγάλους.
Τον Dr John με τ'όνομα.

Η ανάρτηση είναι από τις παραγγελιές που λατρεύω να ασχολούμαι. Άλλως ειπείν, τέτοιες παραγγελιές σου φτιάχνω δέκα τη φορά (που θα 'λεγε κι'ο μεγάλος Γιάννης Ρίτσος).

Γεννήθηκε Malcolm John "Mac" Rebennack Jr, στα 1940, στη Νέα Ορλεάνη της καρδιάς μου. Και μόνο αυτό το γεγονός θα έφτανε για να εξηγηθεί το πάθος του για τη μουσική. Αν δε σ'αυτό προσθέσετε και το ότι ο μπαμπάς του είχε κατάστημα δίσκων, έχετε όλο το ντεκοράκι.
Από τα 13 του αρχίζει ν'ασχολείται (σχεδόν) επαγγελματικά με τη μουσική, όταν και γνώρισε τον Professor Longhair (κατά κόσμον Henry Roeland "Roy" Byrd), μία από τις μεγαλύτερες μορφές της southern blues, έναν από τους ιστορικότερους πιανίστες των blues.
Μόλις στα 16 του προσλαμβάνεται, σαν παραγωγός, στην Ace Records, πράγμα που θα του δώσει την ευκαιρία να συναναστραφεί με πολύ μεγάλους του είδους.
Στα 23 του είναι ήδη φίρμα. Μετακομίζει στο Los Angeles, όπου παίζει πιάνο και κιθάρα, σαν πρώτο όνομα της μαρκίζας. Παράλληλα, αρχίζει έναν αγώνα απεξάρτησης απ'την ντρόγκα, αγώνας που, δυστυχώς, κρατάει μέχρι τα σήμερα.

Αυτό που τον έκανε διάσημο, πέρα από τα blues, είναι η ενασχόλησή του με τη μουσική Zydeco, τη μουσική δηλαδή των Γάλλων Creole της Νέας Ορλεάνης. Κι'όποιος λέει Creole Νέας Ορλεάνης, εννοεί και voodoo. Και ο Dr John μαγεύτηκε από μικρός από την "λευκή μαγεία". Τόσο που έγινε σήμα κατατεθέν του σε όλες τις συναυλίες, όπου τα σόου του θυμίζουν μαγαζιά μαγείας της Νέας Ορλεάνης.
Μέχρι και σήμερα, ο Dr John συνεχίζει την καριέρα του, έχοντας στο ενεργητικό του πάνω από 30 albums και αμέτρητες live παραστάσεις.
Αλλά....
Υπάρχει ένα αλλά. Που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πως η πραγματική του καριέρα, το pic της επιτυχίας του είναι η 40ετία 1955-1995. Από κει και ύστερα άρχισε η κατηφόρα. Τρανό παράδειγμα το τελευταίο studio album του (Locked Down - 2012), που σε τίποτα δεν θυμίζει αυτά που θ'ακούσετε παρακάτω.
Και θ'ακούσετε μπόλικα, γιατί ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσω τραγούδια για τούτο δω το αφιέρωμα.

Μαράκι για πάρτη σου.

Εδώ κατεβάζετε.

Right Place, Wrong Time
Such A Night
Mama Roux
Junko Partner
Wash, Mama, Wash
Loop Garoo
Iko Iko
Tipitina
Jump Sturdy
Qualified
What Comes Around Goes Around
Mos' Scocious
I Walk On Guilded Splinters
Honey Dripper
Accentuate The Positive
Goin' Back To New Orleans