Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Banjo Songs Of The Southern Mountains


Καλημέρα αετόπουλά μου.
Σήμερις η ανάρτηση, εκτός από προσωπικά γούστα, είναι λίγο φολκ. Τι λίγο δηλαδής, πολύ φολκ είναι.
Και μάλιστα αμερκάνικο φολκ, καρά-country, μ'ένα όργανο στο επίκεντρό της, απ'αυτά που αγαπάω κάργα : το banjo.
Από την άλλη, σήμερις στο νταλικόφωνο μυρίζει βουνίλα. Από τα ψηλά νότια βουνά της Αμερκής.

Αφορμή τούτος δω ο δίσκος, το Banjo Songs Of the Southern Mountains.
Ένας σπάνιος δίσκος, που κυκλοφόρησε στα 1955 από την Riverside, πρώτος από μία σειρά compilations πάνω στην folk αμερκάνικη μουσική.
Πρόκειται, το 'πα παραπάνω, για καλλιτέχνες του banjo, ενώ μερικές από τις ηχογραφήσεις, όπως θ'ακούσετε κι'εσείς, πάνω πολύ πιο πίσω στο χρόνο.

Αξίζει τον κόπο όμως, πριν πάμε ν'ακούσουμε τα διαμαντάκια, να πούμε δυο κουβέντες γι'αυτό το υπέροχο όργανο.
Παρότι κομμάτι αναπόσπαστο της country, της folk και της bluegrass, το banjo, στις ρίζες του, δεν ήταν όργανο των λευκών αμερικάνων. Ίσα-ίσα.
Υπάρχουν αρκετές θεωρίες αναφορικά με την προέλευσή του. Η πιο κοντινή στην αλήθεια, είναι αυτή που θέλει το banjo να προέρχεται από το kopuz, ένα έγχορδο όργανο, που ακόμα χρησιμοποιείται από τους τούρκικους λαούς της κεντρικής Ασίας και της περιοχής της Κασπίας Θάλασσας.
Μία άλλη, θέλει τους πρόγονούς του να μας έρχονται από την περιοχή της Σενεγάλης-Γκαμπόν και να λέγονται akonting, ένα όργανο που πολύ μοιάζει με το σημερινό banjo. Δεν είναι όμως το μόνο. Δείτε επίσης πόσο του μοιάζουν το σενεγαλέζικο xalam αλλά και το kora.
Πιάσε το αβγό και κάντω σκίνχεντ δηλαδής.
Το όνομα banjo τώρα, φαίνεται πως μας έρχεται από την Αγκόλα, μία από τις δύο πιο διαδεδομένες διάλεκτοι της οποίας, τα Kimbundu, αναφέρονται σ'ένα παρόμοιο όργανο με τη λέξη mbanza. Κι'επειδής η Αγκόλα ήταν πορτογαλική αποικία, η λέξη πέρασε στα πορτογαλέζικα σαν bandore και σταματάω εδώ γιατί θα σας μπερδέψω.
Όπως και να 'χει, έπρεπε να φτάσουμε στα 1830 για να δούμε τον πρώτο λευκό να παίζει banjo. Πρόκειται για τον Joel Walker Sweeney, έναν διασκεδαστή από την Virginia, ο οποίος, εκτός των άλλων, είναι και ο πρώτος διδάξας την "αμερκάνικη" εκδοχή παιξίματος, αυτήν δηλαδής που έκανε το banjo διάσημο (η άλλη είναι η νέγρικη, αυτή δηλαδή που συνοδεύεται από χτυπήματα του σκάφους του οργάνου).
Μην ξεχάσω να σας πω, ότι το banjo υπάρχει σε τετράχορδη, πεντάχορδη αλλά και εξάχορδη εκδοχές, με την τελευταία να μην χρησιμοποιείται πλέον εδώ και κάτι χρόνια.

Πάλι πολλά είπαμε ε;


Obray Ramsey and Henry Gentry - Little Maggie
George Pegram and Walter Parham - Cripple Creek
Harry and Jeanie West - Keep my Skillet Good and Greasy
George Pegram and Walter Parham - Old Reuben
Harry and Jeani West - Careless Love
George Pegram and Walter Parham - John Henry
'Aunt' Samantha Burmgarner - Way Down On the Island
Harry and Jeanie West - Awake, Awake Ye Drowsy Sleepers
Obray Ramsey and Henry Gentry - Poor Little Ellen
George Pegram and Walter Parham - Arkansas Traveller
Harry and Jeanie West - The Boston Burglar
George Pegram and Walter Parham - Good Old Mountain Dew
Harry and Jeanie West - Lost John
Obray Ramsey and Henry Gentry - Pretty Polly
Harry and Jeanie West - Finger Ring
George Pegram and Walter Parham - Cumberland Gap
'Aunt' Samantha Burmgarner - Fly Around, My Pretty Little Miss