Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

The Last Concert


Είναι 4 Δεκέμβρη του 1988, γύρω στις 11 το βράδυ.
Ο Roy Orbison μόλις έχει καληνυχτίσει το κοινό, αφού πρώτα του έχει ζητήσει ένα τελευταίο χειροκρότημα για έναν-έναν από τα μέλη της μπάντας (τα οποία αναφέρει με τα μικρά τους ονόματα).
Και το κοινό του Row Theater στο Κλίβελαντ (Οχάϊο) ανταποκρίνεται θερμά.

Σε τρεις μέρες, πρέπει να πετάξει για Λονδίνο για τα γυρίσματα δύο video clips με τους The Traveling Wilburys, ένα project που αγάπησε πολύ και που ήθελε να το συνεχίσει.
Την επόμενη της συναυλίας ένοιωσε μιαν αδιαθεσία. Αποσύρεται έτσι στο σπίτι της μάνας του στο Τενεσσί για να ξεκουραστεί λίγο πριν το ταξίδι.
Περνάει όλη τη μέρα της 6 Δεκέμβρη παίζοντας με τον γιο του (αερομοντελισμό) και, έπειτα από το δείπνο, πεθαίνει από καρδιακή προσβολή. Στα 52 του.

Αν δεν έχουμε κάνει αφιέρωμα στον κύριο, θα κάνουμε σύντομα.
Σήμερα όμως θέλω να σας χαρίσω το The Last Concert. Όχι μόνο για τη συγκυρία, αλλά γιατί είναι ίσως το καλύτερο live του. Τόσο καθαρός ήχος, που αν βγάζαμε τα χειροκροτήματα, θα νόμιζε κανείς πως πρόκειται για studio ηχογραφήσεις. Επιπλέον, πρόκειται για τις μεγαλύτερες επιτυχίες του. Σύμπτωση; Μάλλον.
Κυκλοφόρησε δώδεκα χρόνια μετά, στις 12 Οκτώβρη του 2010.

Only The Lonely
Leah
Dream Baby
In Dreams
Mean Woman Blues
Blue Bayou
Candy Man
Crying
OoBy Dooby
Go Go Go (Down The Line)
It's Over
Workin' For The Man
Lana
Oh, Pretty Woman