Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Mon legionnaire


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας γάλλος που τον έλεγαν Raymond Asso. Αυτός που λέτε, όταν ήταν 17 (κάπου στα 1917 δηλαδής) κατατάχθηκε στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων, που, για όσους δεν την ξέρουν, κάνει τους διάφορους βατραχάνθρωπους και marines και πρασινοσκούφηδες να μοιάζουν με χεΖμένα σχολιαρόπαιδα. Αλλά ο τύπος μας, εκτός από tres varvatile ήταν και ρομαντική ψυχή.

Στα 1932 επιστρέφει στη Γαλλία δαφνοστεφανωμένος κι αποφασίζει να γράψει στίχους και ποιήματα. Παράλληλα τα φκιάνει και με την Κυρία Edith Piaf, πράγμα που κολλάει μια χαρά με τη νέα του δουλειά, αφού γίνεται ο (σχεδόν) αποκλειστικός προμηθευτής της σε στίχους.

Στα 1933, παράλληλα με την ερωτιάρα του, γράφει κι ένα τραγούδι για μιαν άλλη μεγάλη Κυρία της μουσικής των boulevards, την Marie Dubas. Είναι το Mon Legionnaire σε μουσική μιας άλλης πολύ μεγάλης της Marguerite Monnot. Το τραγούδι μιλάει για μια ρομαντική κυρία που βατεύτηκε από έναν λεγεωνάριο χωρίς καν να ξέρει τ'όνομά του ή οτιδήποτε άλλο γι αυτόν. Απίθανες αγάπες, ειρήνη αφοπλισμός και τέτοια δηλαδή. Με το που το τραγούδησε η Dubas, την έκανε για Αμέρικα μεριά, όπου έχτισε μια νέα καριέρα.

Κι εδώ αρχίζει η γοητευτική απάτη. Ακούγοντάς το η Piaf κατάλαβε πως το διαμάντι είναι από τα πολύ καλά. Κάτι "τζουτζούκο μου" από δω, κάτι "άντρακλά μου" από κει, τον έψησε τον νάπιτα και το συμπεριέλαβε στο ρεπερτόριό της, κάνοντάς το γνωστό στα πέρατα του κόσμου, χωρίς η εκτέλεσή της να είναι καλύτερη από την εκπληκτική πρώτη εκτέλεση της Dubas.

Οι στίχοι όμως αυτού του υπέροχου τραγουδιού είναι διττοί. Κάτι που είχε από καιρό καταλάβει ο μεγιστο-τεράστιος Serge Gainsbourg, ο οποίος, το διασκευάζει στα 1987 σε απίθανα χορευτικό beat και το κάνει τον εθνικό ύμνο των απανταχού gay (και όχι μόνο) clubs.



Διασκευές έγιναν κι άλλες αρκετές, καμία όμως δεν πλησίασε τις προηγούμενες. Εκτός ίσως από μία : αυτήν της Raquel Bitton, η οποία εδώ και χρόνια τραγουδάει Piaf με την καταπληκτική φωνή της. Το ακούμε εδώ από τη συλλογή της "Raquel Bitton Sings Piaf" που κυκλοφόρησε στα 1999.



Αυτά τα λίγα και να προσέχουμε.