Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

California Dreamin'



Καλημερούδια λουλουδάκια μου.

Λουλουδάκια μου με την πολιτική έννοια, αφού σήμερις στην σαγκά μας "ΕΝΑ τραγούδι πες μου απόψε", το νταλικόφωνο θα σας μιλήσει για το τραγούδι-σταθμό του counterculture κινήματος στο αμέρικα, κίνημα που οι περισσότεροι ξέρουν με την βαρβαριστική του ονομασία "hippies".
Peace, love and freedom το λεπόν, μ'ένα από τα ομορφότερα διαμάντια του είδους.

Το California Dreamin' χρωστάμε στους John και Michelle Phillips, το αντρόγυνο των The New Journeymen, οι οποίοι αργότερα μετεξελίχθηκαν σε The Mamas and The Papas
Και σαν τέτοιοι το ηχογράφησαν το Νοέμβρη του 1964 και το κυκλοφόρησαν σε single τον Δεκέμβρη του 1965. Το διαμάντι μας γράφτηκε στα 1963.
Το τραγούδι, που μιλάει για τη νοσταλγία της California μέσα στην παγωνιά της Νέας Υόρκης, δεν έγινε αμέσως επιτυχία, αφού, στην αρχή, ακουγόταν μόνο λίγο στη δυτική ακτή. Επιτυχία, και μάλιστα τεράστια, έγινε χάρη σ'έναν ραδιοφωνικό παραγωγό από την Βοστώνη, ο οποίος σε τρεις μέρες ακρόασης το έκανε smash hit.



Πολλές και ποικίλες οι διασκευές, όπως είναι λογικό για κάθε τραγουδάρα.Επέλεξα μερικές και σας τις χαρίζω, ανακατωμένες χρονικά, έτσι για να πάρετε κι'εσείς μια γεύση.
Ξεκινάμε με τους χιλιολατρεμένους America, μία από τις σημαντικότερες folk μπάντες του αμέρικα. Αυτοί που λέτε, είχαν πάντα στις songlists των συναυλιών τους το διαμάντι μας, αλλά ποτέ δεν το κυκλοφόρησαν, παρότι το είχα ηχογραφήσει στα 1972. Η καταπληκτική τους διασκευή κυκλοφόρησε τελικά στο καλύτερο compilation album τους, το τεράστιο Highway (2000)


Πάμε σε κάποιους άλλους μεγάλους, τους ιερείες του surf rock, τους Beach Boys της καρδιάς μας. Τούτοι δω διασκεύασαν πρώτη φορά το διαμάντι μας στα 1968, αλλά αυτή η version δεν κυκλοφόρησε ποτές. Το ξαναδιασκεύασαν μια δεύτερη, στα 1986, και μάλιστα με τη συνοδεία του Roger McGuinn (των The Byrds) στην δωδεκάχορδη κιθάρα. Το συμπεριέλαβαν στο compilation album τους Made In The USA (1986)



Και περνάμε σ'ένα από τα αγαπημένα μου ντουέτα, τους Carpenters, οι οποίοι, όπως και οι America, παρότι ερμήνευαν το διαμάντι σ'όλες σχεδόν τις συναυλίες τους, και παρότι το είχαν ηχογραφήσει στα 1968, το κυκλοφόρησαν τελικά στα 2001, σ'ένα compilation album (As Times Goes By), το οποίο αρχικά κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία και, 4 ολόκληρα χρόνια μετά, στον υπόλοιπο κόσμο.



Και πάμε τώρα στους μάγους από την Georgia, τους τιτάνες REM, οι οποίοι διασκεύασαν το διαμάντι μας στα 1988, αλλά δεν το συμπεριέλαβαν σε κανένα από τα studio album της επίσημης δισκογραφίας τους, αφού είχαν σαν αρχή να παίζουν μόνο δικά τους τραγούδια.
Για καλή μας τύχη όμως, το συμπεριέλαβαν σ'ένα καταπληκτικό album, εκτός σειράς, το οποίο περιέχει διασκευές της μπάντας σε κλασσικά διαμάντια, το In The Year 2525 (1991).



Και θα σας αφήσω ήσυχους με την καλύτερη (μακράν) διασκευή του διαμαντιού μας, η οποία, μάλιστα, είναι και instrumental.
Την χρωστάμε σ'έναν από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών (κατά την ταπεινή μου άποψη), τον αδικοχαμένο Eddie Hazel (1950-1992), αυτόν τον χαρισματικό μουσικό των Parliamen-Funkadelic.
O Hazel ηχογράφησε τη μαγική διασκευή του στα 1976 και την συμπεριέλαβε στο πρώτο προσωπικό studio album του, Game, Dames and Guitar Thangs (1978).
Αυτά τα ολίγα και φιλάκια στα μούτρα σας.