Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

V for Vaselines



Πολλές φορές (ίσως και υπερβολικά πολλές) μ'έχετε διαβάσει να γράφω για την επιφυλακτικότητα, ως απέχθειά μου, απέναντι στα reunions που, τον τελευταίο καιρό, πολλαπλασιάζονται ανησυχητικά.
Κι'έχω γράψει (και το πιστεύω) πως, εκτός από την μαγεία που χάνεται με το χρόνο, οι περισσότερες reunions γίνονται στον βωμό της αρπαχτής, να επωφεληθούμε δηλαδής το ρεύμα και ν'αρπάξουμε ότι κάτσει, θρονιασμένοι πάνω στα "περασμένα μεγαλεία.
Κι'αυτό, όσο κι αν χαλάει μερικούς είναι κανόνας.
Μόνο που, σαν κανόνας, έχει κι'αυτός τις αναπόφευκτες εξαιρέσεις του. Αλλιώς τι κανόνας θα ήταν;

Τους Vaselines τους πρωτάκουσα σ'ένα πάρτυ στην εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, κάπου στα 1987. Και, για να είμαι ειλικρινής, τους πέρασα για άλλους. Μου άρεσαν όμως πολύ. Γιατί ο ήχος τους ήταν σωστός και, κυρίως, "καθαρός". Μια τιμιοτάτη  alternative μπάντα, που όμως έβγαζε κάτι από το καλό punk-rock στα τραγούδια της. Μια μπάντα με πολύ όμορφες μπαλάντες επίσης. Ένα ωραίο πακέτο τέλος πάντων.

Ξεκίνησαν το ταξίδι τους στα 1986, απ'την Γλασκώβη της Σκωτίας. Στην αρχή ήσαντε ντουέτο (Eugene Kelly και Frances McKee) αλλά, μετά προστέθηκαν άλλοι δύο, στα 1987.
Δεν θα σας πω την ιστορία τους, γιατί θ'ακολουθήσει αφιέρωμα.
Θα σας πω μόνο, ότι διαλύθιηκαν στα 1989, και ξαναμαζώχτηκαν στα 1990 (για ν'ανοίξουν τη συναυλία των Nirvana στο Εδιμβούργο). Μάλλον δεν θα πρέπει ν'άντεχαν πολύ καιρό μαζί, γιατί, 5 μήνες μετά ξαναδιάλυσαν και ξαναμαζώχτηκαν στα 2006, για να τα ξαναχαλάσουν στα 2007.
Από τα 2008 είναι πάλι μαζί. Μέχρι σήμερις που μιλάμε.
Και δεν πρόκειται για reunion-αρπαχτή. Μιλάμε για πλήρως ανανεωμένη μπάντα (με προσθήκες νέων μελών), αλλά με τον ίδιο πανέμορφο ήχο που τους γνωρίσαμε. Επίσης, και είναι κι'αυτό ενδεικτικό, οι τύποι ξεπατώνονται σε συναυλίες, ενώ, παράλληλα, ηχογραφούν. Πολύ όμορφα τραγούδια.

Σήμερα κυκλοφορεί στην αγγλία το V for Vaselines
Το 9ο studio album τους. Κι'αν θέτε την άποψή μου, παρότι σχετικά άγνωστοι στους μη μυημένους, είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους για το 2014 στην κατηγορία τους. Και σε όλες τις κατηγορίες μην σας πω. Που σας το λέω.
Ακούτε και κρίνετε.
Τι ξέχασα;
Α ναι! Καλημέρα μίσχοι μου μοσχομυρωδάτοι.

High Tide Low Tide
The Lonely L.P.
Inky Lies
Crazy Lady
Single Spies
One Lost Year
Earth Is Speeding
False Heaven
Number One Crush
Last Half Hour