Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Piece Of My Heart



Καλημέρα φούλια μου και γιασεμιά μου.

Σήμερα έχουμε πάλι solo τραγουδάκι, απ'αυτά που πολύ με αρέσουν και που ξέρω πως αρέσουν και σε σας.
Για την ακρίβεια solo διαμαντάκι, αφού θα μιλήσουμε για ένα από τα μεγαλύτερα soul ballads διαμάντια έβα εντ έβα.
Όπως και πολλά άλλα, έτσι και το Piece Of My Heart έγινε τρομερή επιτυχία από διασκευή και όχι από το original, πράγμα που με στενοχωρεί, μιας και προσωπικά προτιμώ την αυθεντική εκτέλεση, όσο κι αν αναγνωρίζω πως η διασκευή που το εκτόξευσε είναι θεϊκή.
Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Το διαμάντι γράφτηκε στα 1966 από τους Jerry Ragovoy (που μπορεί να μην σας λέει πολλά, αλλά σίγουρα σας λένε τα Time is On My Side των Rolling Stones και το Cry Baby της Janis Joplin - δικά του είναι) και Bert Berns.
Πρόκειται για μία πούρα-ντούρα soul μπαλάντα, από κείνες που γράφονται μία κάθε 50 χρόνια.
Η πρώτη ηχογράφηση-κυκλοφορία έγινε στα 1967 από μια μεγάλη κυρία του gospel και του RnB, την Erma Franklin (1938-2002), την μεγάλη αδελφή της Aretha Franklin.
Η νταλίκα πιστεύει πως η ερμηνεία της Erma είναι μοναδική και αξεπέραστη. Γούστα είναι αυτά.



Λέγαμε πιο πάνω, πως το διαμάντι δεν είχε την απήχηση που του έπρεπε. Κρίμα κι'αδικο και πάμε παρακάτω.
Στα 1968 το διαμάντι πέφτει στα χέρια των Big Brother and The Holding Company, αυτής της σούπερ-γουάου ψυχεδελικής μπάντας των '60s που κακώς (πάρα πολύ κακώς) έμειναν στην ιστορία σαν το συγκρότημα με την Janis Joplin στα φωνητικά.
Η διασκευή τους (και όχι η διασκευή της Joplin) είναι θεϊκή, με πολλά στοιχεία blues και psychedelic και, φυσικά, την υπέροχη τσιρίδα της Joplin. 
Και το διαμάντι αρχίζει ν'αποκτά τη φήμη που του έπρεπε.



Την ίδια χρονιά, στα 1968 δηλαδή, άλλη μία μεγάλη κυρία της soul, η Dusty Springfield ασχολείται με το διαμάντι μας. Μ'ένα τρόπο μαγικό. Και το συμπεριλαμβάνει στον καταπληκτικό της δίσκο Dusty...Definitely (1968).
Να πούμε, πως αυτές οι τρεις πρώτες εκτελέσεις είναι και οι καλύτερες μακράν των υπολοίπων.



Υπάρχουν όμως κι'άλλες. Πολλές. Άλλες καλές, άλλες μέτριες, άλλες μπουρούχες.
Όπως συμβαίνει με όλα τα μεγάλα τραγούδια.
Πάμε ν'ακούσουμε τρεις που διάλεξα.

Πρώτη αυτή του Summy Hagar, του The Red Rocker αν προτιμάτε, αυτού του θεόμουρλου αμερικάνου κιθαρίστα με την ξανθιά αφάνα. Την βάζω για δύο λόγους : ο πρώτος γιατί είναι η μόνη εκτέλεση από άντρα που μου αρέσει και ο δεύτερος γιατί τρελλαίνομαι για Hagar.
Ηχογραφήθηκε στα 1980 και συμπεριλήφθηκε στο album του Standing Hampton (1981).



Στα 1990 το διαμάντι διασκευάζεται από μία φρέσκια (τότε) νεο-ζηλανδή τραγουδίστρια, την Jenny Morris. Τίμια διασκευή, ωραία φωνή και σχετικά μεγάλη επιτυχία στην Ωκεανία, όπου ακούμπησε το #24 στα charts.




Και το κλείνουμε με μία πολύ όμορφη φωνή. Την αγγλίδα τραγουδίστρια της soul, την Beverley Knight, που στα 2005, στις περιοδείες της, αποφάσισε να δοκιμάσει το διαμάντι μας.
Και το πέτυχε διάνα.
Μεγάλη ερμηνεία και μεγάλη επιτυχία. Τόση μεγάλη, που το τραγούδι αποτέλεσε και το πρώτο cd single της Knight για το best of της, το Voice-The Best Of Beverley Knight, που κυκλοφόρησε τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του cd single (2006).