Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Die Schöpfung [Joseph Haydn]

O Franz Joseph Haydn θεωρείται από πολλούς ο πατέρας της Συμφωνίας και των Κουαρτέτων Εγχόρδων λόγω της σημαντικής συνεισφοράς τους σ'αυτά τα είδη της κλασσικής μουσικής.
Από την άλλη, πολλοί των θεωρούν απλά σαν έναν "χαριτωμένο" πρόδρομο των Μότσαρτ και Μπετόβεν, των οπόιων υπήρξε αντίστοιχα φίλος και δάσκαλος.
Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.
Γεννήθηκε στα 1732 και πέθανε στα 1809.
Τα περισσότερα από τα έργα του άρχισαν να ξεθάβονται μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τον περίφημο αμερικάνο ιστορικό μουσικής Howard Chandler Robins Landon. Από τότε το όνομα του Haydn άρχισε να αποκαθίσταται σιγά-σιγά και το έργο του να γίνεται γνωστό.

Η νταλίκα σήμερα, πιστή στην παράδοση και στην Deutsche Grammophon, σας χαρίζει το σημαντικότερο έργο του Haydn, το
Die Schöpfung, ή Δημιουργία επί το ελληνικότερον.
Πρόκειται για ένα Oratorio που γράφτηκε μεταξύ 1796-1798 και το οποίο περιγράφει και δοξάζει τη δημιουργία του Κόσμου, έτσι όπως αυτή περιγράφεται στη Γέννεση. Το έργο αυτό γράφτηκε κάτω από την τεράστια συναισθηματική φόρτιση του Haydn, φόρτιση που προκλήθηκε από τα ακούσματα των ορατορίων του Handel στο Λονδίνο λίγα χρόνια νωρίτερα.
Πρωτοπαρουσιάστηκε δημόσια στους δρόμους της Βιέννης στα 1798, ενώ η επίσημη πρεμιέρα έγινε στο Burgtheater της Βιέννης στις 19 Μάρτη 1799.

Η ηχογράφηση που σήμερα σας χαρίζω είναι αυτή που κυκλοφόρησε στα 1969. Την Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου και την Χορωδία της Βιέννης (Wiener Singverein) διευθύνει ο Herbert Von Karajan. Στα φωνητικά οι : Γκουντουλα Γιανοβιτς (σοπράνο), Φριτς Βούντερλιχ (τενόρος), Βερνερ Κρεν (τενόρος), Ντιντριχ Φίσερ (βαρύτονος), Βαλτερ Μπέρι (μπάσος) και Κρίστα Λουντβιχ (μετζοσοπράνο).


Όπως είπαμε, το έργο είναι βαθειά θρησκευόμενο. Οπότε, αφήνουμε στην άκρη τις σάχλες περί θρησκείας και άλλα τέτοια και επικεντρωμόμαστε στη μουσική και τις θεϊκές φωνές.

Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη.
Στο πρώτο μέρος ο συνθέτης δοξάζει τη δημιουργία του πρώτου φωτός, της γης, των νερών, των φυτών και του καιρού.



Στο δεύτερο μέρος δοξάζεται η δημιουργία των θαλασσίων πλασμάτων, των πουλιών, των ζώων και, τέλος, του ανθρώπου



Το τρίτο και τελευταίο μέρος λαμβάνει χώρα στον κήπο της Εδέμ και αφηγείται τις πρώτες ώρες του Αδάμ και της Εύας