Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Στο τραπέζι που τα πίνω


Σπέσιαλ αφιέρωση στη νταλίκα και σήμερα.

Τα κομμάτια είναι αυστηρά δική μου επιλογή, πράγμα που σίγουρα δεν θα τον ενοχλήσει, αφού ο Κωστής τα ξέρει όλα του και τ'αγαπάει όλα του.

Μια παρασπονδία μολοταύτα, που σίγουρα θα υιοθετήσει κι αυτός : το Στο τραπέζι που τα πίνω, αφιερώνεται στον Αλέκο μας.

Δυο πόρτες έχει η ζωή

Δεν σε πιστεύω

Μια παλιά ιστορία

Στο τραπέζι που τα πίνω (Για τον Λύτρα)

Μαντουμπάλα

Ζιγκουάλα

Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου

Είσαι η ζωή μου

Παίξε Χρήστο το μπουζούκι

Νυχτερίδες κι αράχνες

Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ

Η ζωή μου όλη

Κάτω απ το πουκάμισό μου

Βράχο βράχο τον καημό μου

Της γερακίνας γιος