Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Γιάννης Καλατζής

Ατελείωτες καλοκαιρινές Κυριακές με τα σεντόνια στρωμένα στο PEUGEOT 404 station wagon, σε παραλίες της Αττικής εκεί κάπου στα 1970.
Ατελείωτες απογευματινές ηλιοκαμμένες επιστροφές, με τον μπαμπά στο τιμόνι και τα κουτσούβελα μαγεμένα ν'ακούν τη μαμά να τραγουδάει αυτόν τον Κύριο.

Άφωνα, στην ασφάλεια και την αγάπη.
Νιώθω τυχερός που κουβαλάω τέτοια στίγματα στο σώμα μου.

Καλό μας Σαββατοκύριακο.

Για τη μαμά και τον μπαμπά μου.

Για όλες τις Τζαμάικες του μυαλού μας.


Κυρά Γιώργαινα
Παποράκι του Μπουρνόβα
Έβαλα Φτερά
Αν Βαρέθηκες Κυρία
Γεια Χαρά Καλή
Το Παλιό Ρολόι
Τζαμάικα
Δελφίνι Δελφινάκι
Παραμυθάκι
Σ'αγαπω, Σ'αγαπώ
Η Γοργόνα
Το Λεβεντόπαιδο
Το Μελαχροινάκι

3 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Τα αυτοκίνητα αλλάζουν... αλλά τα βιώματα είναι ίδια...
Είναι η οικογενειακή μουσική της Κυριακάτικης εκδρομής...

Και όσα χρόνια και αν περάσουν... εκεί θα μας πηγαίνει....

Καλό σ/κ

busy bee είπε...

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι,... έστω να ακούν.
Αν παντρεύαμε αλήθεια αυτό το παλιό με κάτι τι από το "νέο".
Ωρα καλή.

θελωναπαωστοχωριομουαλλαδεμ΄αφηνουν είπε...

Σ΄αγαπώ, σ΄αγαπώ ...
Εσύ δεν θα μου πείς τίποτα, με ρώτησε η Αγγέλα. Καθόμασταν στο γρασίδι κάτω από την πολυκατοικία όπου έμενε.
Τι να σου πώ παιδάκι μου ...
Ήμουν τότε στη ΣΤ Δημοτικού.
Τι μας κάνεις ρε προβοκάτορα.