Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

Διάβασα το mail μια πρώτη φορά και μετά το ξαναδιάβασα φυσώντας όσο περισσότερον καπνό πάνω στην οθόνη μπας και το χωνέψω καλύτερα.
Μπα...τα τραπέζια συνεχίσουν ν'αναποδογυρίζουν. Από το να δαγκώσω τη γλώσσα μου και να στάξει πάλι σιωπή προτιμώ να αυθυποβληθώ και να πείσω τον εαυτό μου πως "αυτό έτσι είναι" ή, ακόμα χειρότερα, να ερμηνεύσω το κείμενο σύμφωνα με τα "θέλω" μου. Έτσι κι αλλιώς στον ίδιο παρανομαστή θα καταλήξω.
Ας πρόσεχα κι ας παρακολουθούσα καλύτερα στο σχολείο. Θα μάθαινα ίσως να χειρίζομαι τα κλάσματα.
Ζείσε την ζωή σου σύντροφε.


3 σχόλια:

Tsouxtra είπε...

Tα τραπέζια συνεχίσουν ν'αναποδογυρίζουν.. Καλημέρα !

http://www.youtube.com/watch?v=YZTrcbVRwSk&feature=related

απατεωνες είπε...

Ο καθένας κάπου την παταει
Έτσι είναι η ζωή, ένα παιχνίδι
Που χάνουμε παρτίδες
Δεν γαμιεται, αμ το θες, ρεφαρεις
Αει στο καλό μου και καλό ξημέρωμα


*

http://www.youtube.com/watch?v=w-Bhb3cSfxk

ανονημως είπε...

Φιλαράκι,
όλες πουτάνες είναι!
Ρίξε κανά φούσκο, να δεις πως συμμαζεύουν το τραπέζι.