Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010



Θα με δικάσει ο κούκος και τ' αηδόνι
Μα στην Αγιάσο σταυρουδάκι μου χρυσό
Τις νύχτες που θα πέφτει άσπρο χιόνι
Οι Τσέτες θα κρεμάνε το Χριστό

Στον ουρανό που κάναμε ταβάνι
Δε βλέπουμε τις νύχτες ξαστεριά
Κουρσάροι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι
Μας πούλησαν για γρόσια και φλουριά

Στην Τροία μεγαλώνουνε τα στάχυα
Και στην Αγιάσο σε μιαν έρμη εκκλησιά
Ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα
Το χάρο να φοράει θαλασσιά

1 σχόλιο:

elf είπε...

Και Φριτζήλα. Θυμήσου να σου πω μια ιστορία, πολύ ωραία.