Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Οι πίσω μου σελίδες

Καλημέρα λατρεμένοι μου και καλό μας Σάββατο.
Για να λέμε τη μαύρη αλήθεια, σήμερα ήθελα να παίξω κάτι άλλο στη σαγκά μας "η νταλίκα παίζει ελληνικά".

Χθές βράδυ όμως, πάλι ακούσια, έμπλεξα σε μια κουβέντα για τον Σαββόπουλο. Όπου, με τη γνωστή επωδό,μια φίλη άρχισε πάλι ν'αραδιάζει διάφορα επιχειρήματα (του πρωκτού) για τον Νιόνιο τον έτσι, τον Νιόνιο τον αλλιώς, τον προδότη, τον Αρτέμη Μάτσα του κινήματος και άλλα τέτοια που θυμίζουν τοποθετήσεις μελών του ΣΥΝ σε θυελλώδεις (μη χέσω) συνεδριάσεις της ΚΠΕ.


Τέλος οι παπαρδέλες λατρεμένοι.

Ο Νιόνιος μας αρέσει ή δεν μας αρέσει. Η ιστορία του καθένα είναι γνωστή και υπό κριτική από τον καθένα. Το να αρνηθούμε τη μουσική ιστορία του Νιόνιου είναι σα να ρίξουμε στην πυρά των μαγισσών τον Χατζιδάκι επειδή ήταν δεξιός ή τον Τσαρούχη επειδή προτιμούσε τους μυώδεις ναύτες από τα καλίγραμμα κοριτσάκια.
Για μένα ο Νιόνιος τελείωσε σαν μουσικός όταν αποφάσισε τα βγάλει "τα τραπεζάκια έξω" στα 1983. Τα 'βγαλε και το 'κλεισε το μαγαζί. Έτσι απλά κι'αριστερά.
Μέχρι τότε όμως το μαγαζί του Νιόνιου ήταν μαγαζί γωνιακό λατρεμένοι.

Ο Σαββόπουλος είναι ένας από τους 3-4 πολύ μεγάλους τραγουδοποιούς στην ελληνική μουσική ιστορία. Για μερικούς ο μεγαλύτερους. Διαφωνώ μα τους ακούω με προσοχή.
Πολλά από τα τραγούδια του έγιναν φάροι στα σκοτεινά μουσικο-πολιτικά δρώμενα της εποχής που κυκλοφόρησαν. Και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα άφθαρτα κι'ανέρωτα.
Αν ήταν να σβήνουμε μονοκοντυλιά τόσο μεγάλους αρτιστ με μόνο λόγο τη σημερινή τους χαζομάρα, τότε σας έχω μια λίστα 60-70 σελίδων για να επιδωθούμε στο αγαπημένο σπορ των ελλήνων μετά το προ-πο : το άνευ όρων θάψιμο.
Γι'αυτό ψυχραιμία.

Ας μου διαπαιδαγωγήσει κι'άλλος τον γιο μου όπως ο Νιόνιος με διαπαιδαγώγησε με τα διαμάντια του κι'εγώ θα του στήσω αδριάντα έξω από το REX.


Δεν θα μπορούσα να παίξω σε μια φορά όλα όσα αγάπησα από τον Νιόνιο.
Κάνω λοιπόν μια επιλογή ζητώντας εκ των πρωτέρων συγγνώμη για όσα παραλείπω. Σε κάθε περίπτωση, από πρίν το "Φορτηγό" (1966) μέχρι και τα "Τραπεζάκια έξω" (1983), προσπάθησα να κρατήσω τη χρονολογική σειρά.


Tracklist


Μια θάλασσα μικρή
Μη μιλάς άλλο γι'αγάπη
Ήλιε ήλιε αρχηγέ
Τα πουλιά της δυστυχίας
Βιετνάμ γιε γιε
Τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο δυο
Οι παλιοί μας φίλοι
Το δέντρο
Η θεία Μάρω
Θαλασσογραφία
Οι πίσω μου σελίδες
Σημαία από νάυλον
Κιλελέρ
Άγγελος Εξάγγελος
Δημοσθένους λέξις

Οι δεκαπέντε (Αμνηστεία '64)
Η παράγκα
Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
Ζειμπέκικο
Ο πολιτευτής
Μας βαράνε ντέφια

1 σχόλιο:

aKanonisti είπε...

:-((

Οσο μεγαλύτερος είναι ένας έρωτας... τόσο μεγαλύτερη είναι η πληγή που δημιουργεί η προδοσία... και η υποκρισία.....

Και αυτόν τον πούστη τον λάτρεψα... σαν Θεό.....
και ήταν τενεκές ξεγανωτος από αισθήματα και αλήθεια....

Και ναι...ακόμα υπάρχουν στο μυαλό μου τα τραγούδια του...γιατί όπως λες μεγαλώσαμε με αυτά... αλλά κάθε φορά που τα ακούω... ή τα σκέφτομαι...στεναχωριέμαι...
και αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΤΟ ΣΥΓΧΩΡΉΣΩ ΠΟΤΕ!!!!!!!!!!!!

Καλημέρα.....