Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

If it ain't STIFF it ain't worth a fuck


Καλημέρα θεουσάκια μου.
Πρώτα απ'όλα, χρόνια πολλά ση μισή Ελλάδα (Μαρίες, Δέσποινες και Παναγιωτάκηδες).
Κυρίως, χρόνια πολλά στη μαμά μου, την κυρα-νταλικέραινα, την καραμπουζουκλού.

Τούτη η ανάρτηση θα έπρεπε να γίνει σε καιρό που είσαστε πιο πολλοί να παρακολουθείτε, αλλά δεν πειράζει.
Δεν συνηθίζω να διαφημίζω εταιρίες, άρα ούτε και δισκογραφικές. Αλλά, σ'αυτή την περίπτωση, θα κάνω μιαν εξαίρεση. Αφενός γιατί το αξίζει κι'αφετέρου γιατί η ιστορία της STIFF Records έχει την πλάκα της.
Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα ανεξάρτητα labels, που ιδύθηκε στα 1976, από δύο θεόμουρλους εγγλέζους παραγωγούς και επιχειρηματίες (τρομάρα τους), τους Dave Robinson και Andrew Jakeman (aka Jake Riviera).
Ξεκίνησε πάνω στην έκρηξη του punk και η φιλοσοφία της, μέχρι που βάρεσε κανόνι (στα 1985), ήταν η ανάδειξη κάθε είδους περιθωριακού καλλιτέχνη. "Περιθωριακών" που τους έκανε φίρμες όμως. Με τον δικό της σαρκαστικά βωμολόχο τρόπο, αφού μερικά από τα σλόγκαν της ήταν "If it ain't STIFF it ain't worth a fuck", "When you kill time you murder success" και, το πασίγνωστο πια "We came, we saw, we left".
Δεν πρέπει να υπάρχει φαν του punk, της new wave ή του pub rock που να μην έχει τουλάχιστον καμιά δεκαριά stiff δίσκους στη δισκοθήκη του.

Για να καταλάβετε για τι λεβέντες μιλάμε, όταν ήταν να ηχογραφήσουν το πρώτο single τους (Nick Lowe - So It Goes), ένα απλό 45άρι σε 3000 κόπιες, οι τύποι ήσαντε ταπί και ψύχραιμοι. Δανείστηκαν, τότε, 400 λίρες απ'τον Lee Brilleaux (τον τραγουδιστή των Dr Feelgood). Το single όμως πήγε τόσο καλά (κυκλοφόρησε σαν χθες 14 Αυγούστου 1976), που τελικά του επέστρεψαν το δάνειο.
Η συνέχεια ήταν εντελώς διαφορετική, αφού η stiff ανακάλυψε και εκτόξευσε πολλές μπάντες. Πολλές και γνωστές.
Άλλωστε, η stiff είναι που κυκλοφόρησε το πρώτο punk single, που ηχογραφήθηκε στην αγγλία, το New Rose των Damned (Νοέμβρης 1976).
Στα τέλη του 1983, η Island Records αγόρασε το 50% της stiff. Από κει και μετά άρχισε η πτώση. Στα 1985, το label έπαψε να υπάρχει.
Ξαναφτιάχτηκε στα 2007, μέσα στη μόδα των επανεκδόσεων, αλλά μπουρμπούτσαλα. Η μαγεία είχε πάει περίπατο.

Σήμερις θέλω να σας θυμίσω μερικά από τα σουξέ της stiff, αυτά που αγαπώ πολύ. Για να θυμούνται οι γέροι και να μαθαίνει η νεολέρα. Δείτε την tracklist για να καταλάβετε τι ονόματα έφκιασαν οι τρελοί.

Κατεβάστε εδώ

Nick Lowe - So It Goes
The Damned - New Rose
Dr Feelgood - Milk And Alcohol
Devo - Freedom Of Choice
Lene Lovich - I Think We're Alone Now
Pink Fairies - City Kids
Plummet Airline - It's Hard
Lew Lewis - Lucky Seven
Elvis Costello - Pump It Up
Tracey Ullman - Breakaway
The Feelies - What Goes On
The Belle Stars - Iko Iko
Madness - Our House
The Pogues - A Rainy Night In Soho
Ian Dury - Billericay Dickie

Δεν υπάρχουν σχόλια: