Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Τις Άδειες Νύχτες

Μία μεγάλη μουσικός σήμερα στο νταλικόφωνο που, όπως έχει επανειλημμένα δηλώσει, δεν αισθάνεται επαγγελματίας του τραγουδιού.
Μία από τις μεγαλύτερες γυναικείες μορφές του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού, μία φωνή από ατόφιο βελούδο.
Η Αρλέτα

Που γεννήθηκε Νικολέτα Τσάπρα, στα 1945, στην Αθήνα. Και που σπούδασε ζωγράφος στην ΑΣΚΤ της Αθήνας. Αλλά που, από νωρίς, την κέρδισαν οι νότες.
Από τα 15 της συμμετέχει σ'αυτό που ονομάστηκε Νέο Κύμα, παρότι (και παρά τα όσα νομίζουν οι περισσότεροι) το ξεπέρασε κατά πολύ. Τότε είναι που ξεκίνησε τη συνεργασία της με πολύ μεγάλους της ελληνικής μουσικής, όπως οι Θεοδωράκης, Σπανός και Χατζιδάκις.
Η πρώτη δισκογραφική της δουλειά (Τραγουδά η Αρλέτα) κυκλοφόρησε στα 1966, αλλά ο δίσκος αυτός λογοκρίθηκε αργότερα απ'την Χούντα.
Στα 1967 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος της (Αρλέτα 2), στον οποίον συμπεριλαμβάνεται και το πρώτο δικό της τραγούδι, το ομορφότερό της ίσως (κατ'εμέ) : Τα Μικρά Παιδιά.
Πρέπει όμως να περάσουν μερικά χρόνια και, συγκεκριμένα, στα 1971, για να καταξιωθεί, τραγουδώντας Χατζιδάκι και Σπανό. Ορόσημο γι'αυτή την καταξίωση το μαγικό Μια Φορά Θυμάμαι, του Σπανού (σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου).

Στα 1981 κυκλοφορεί ο πρώτος δίσκος με δικά της αποκλειστικά τραγούδια (Ένα Καπέλο Με Τραγούδια) ενώ, στη διετία 1984-1985 γνωρίζει μεγάλη επιτυχία με δύο δίσκους (Περίπου και Τσάι Γιασεμιού), που έγραψε γι'αυτήν ο Λάκης Παπαδόπουλος σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή.
Παράλληλα, συνεργάστηκε και με άλλους συνθέτες και στιχουργούς (Μαυρουδής, Κραουνάκης, Νικολόπουλος, Λιδάκης), ενώ δικά της τραγούδια έδωσε και σε άλλους τραγουδιστές, όπως την σοφία Βόσσου, τον Πέτρο Γαϊτάνο κλπ.
Συνέχισε όμως να κυκλοφορεί και δίσκους με δικά της τραγούδια.

Στα 2008, λίγα λεπτά πριν από μία συναυλία της στον Βόλο, καταρρέει και μεταφέρεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου και θα χειρουργηθεί, αφού υπέστη βαριά εγκεφαλική αιμορραγία. Θα κατορθώσει όμως να αναρρώσει.
Ο τελευταίος δίσκος της, που κυκλοφόρησε μέχρι σήμερα, είναι το Demo, ένας αγγλόφωνος δίσκος που είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στο εξωτερικό, αλλά που η Lyra δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Ο δίσκος είχε ηγογραφηθεί στα 1975 και περιείχε τραγούδια κυρίως του Ανέστου Τριανταφύλλου, ένα της ίδιας και ένα του Ζωρζ Μουστακί, όλα σε στίχους Sasha Brewis. Αυτόν θα σας τον χαρίσω κάποια στιγμή.

Στο μεταξύ, να την ακούσουμε σε μία προσωπική (πάντα) επιλογή.
Όσα άφησα απόξω, συμπαθάτε με.
Σε ότι με αφορά, ο Θρήνος Της Μάνας (του Ιωσήφ Μπενάκη σε στίχους Ηλία Σιμόπουλου) συγκαταλέγεται ανάμεσα στα 10 κορυφαία ελληνικά τραγούδια όλων των εποχών.

Αυτά και καλό μας σαββατοκύριακο

Δέκα Στρατιώτες Κι'Ένας Λοχαγός
Είχα Ένα Αγόρι
Ένα Εκτροχιασμένο Τρένο
Φώναξέ Με
Ήσουν Παιδί Σαν τον Χριστό
Κι' Αν Διψάσεις Για Νερό
Μια Φορά Θυμάμαι
Οι Σαρανταπέντε
Σάββατο Απόγιομα
Τα Μικρά Παιδιά
Τις Άδειες Νύχτες
Το Καφενείο
Το Καλοκαίρι
Το Λιβάδι
Το Πέτρινο Χαμόγελο
Τώρα Θ' Ανοίξω Τα Φτερά
Bar Το Ναυάγιο
Το Λέει Και Το Τραγούδι
Ο Θρήνος Της Μάνας


arleta.mp3