Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Summer Wine


Καλημέρα σας γοργόνες και μάγκες μου.

Για μένα το καλοκαίρι έρχεται με τον Ιούνη. Χωρίς τις σαχλαμάρες περί 21 Ιούνη, ισημερίες, ειρήνη και αφοπλισμός και τέτοια.
Ιούνη και τα μυαλά στις κάλπες.
Να μονιμοποιηθεί ο ήλιος, να ζεσταθούν λίγο οι εγκεφαλικοί νευρώνες μας, να δούμε τι θα κάνουμε.

Κι'επειδής ήρθε το καλοκαίρι, η νταλίκα είπε να το υποδεχτεί μ'ένα solo που τόσο της (και σας) αρέσουν.
Είναι ένα πολύ όμορφο και εύπεπτο τραγουδάκι, σε croony στυλάκι, πασίγνωστον αλλά ταυτόχρονα άγνωστο ως προς τις ρίζες του. Στους περισσότερους τουλάχιστον.

Το Summer Wine γράφτηκε στα 1965 από τον Lee Hazlewood, έναν αμερικανό country-pop τραγουδιστή, συνθέτη και παραγωγό που, όποιος δεν τον ξέρει, ήταν η φαιά ουσία του Duane Eddy (σπουδαίου κιθαρίστα) στα '50s και της Nancy Sinatra στα '60s.
Το story του τραγουδιού περιγράφει έναν τυπά ματσωμένο που συναντά μια γυναίκα. Αυτή, εντυπωσιασμένη από τα ασημένια σπηρούνια του (άρα ο έτσι είναι καμπόης), τον προσκαλεί να πιουν μαζί ένα ποτήρι κρασάκι. Και το ένα ποτήρι φέρνει τ'άλλο και, το άλλο πρωί, ο καμπόης μας ξυπνά σ'ένα άγνωστο κρεβάτι απαλλαγμένος και από τα λεφτά του αλλά και από τα σπηρούνια του.
Ηθικό δίδαγμα : μην κυκλοφορείτε με τα ασημένια σας σπηρούνια.

Παρότι γράφτηκε σε μορφή ανταλλαγής ατάκας για την Nancy Sinatra και τον δημιουργό, ο τελευταίος, πριν το δώσει στη μούσα του, το ηχογράφησε για πρώτη φορά στα 1966 με παρτενέρ την Suzi Jane Hokom. Είναι κάτι που συνηθίζονταν τότες στις μουσικές παραγωγές, να δοκιμάζουν δηλαδής ένα κομμάτι με σχεδόν άγνωστους τραγουδιστές, για να τεστάρουν τον κόσμο. Βέβαια, για να είμαστε και δίκαιοι, ο Hazelwood δεν ξηγήθηκε καλά στην Jane, αφού στο εξώφυλλο του 45ριού δεν υπάρχει η φωτογραφία της. Αίσχος και ντροπή και πάμε ν'ακούσουμε την πρώτη εκτέλεση.




Βέβαια, όπως όλοι ξέρουν, το τραγούδι έγινε διάσημο από το ντουέτο του συνθέτη με την Nancy Sinatra. Η ηχογράφηση έγινε τον Γενάρη του 1967 και το 45άρι κυκλοφόρησε τον Μάη του ίδιου χρόνου. Το ανέκδοτο είναι πως το διαμαντάκι ήταν b-side του Sugar Town. Το ξεπέρασε όμως σε φήμη και δόξα και συμπεριλήφθηκε και στο δίσκο Nancy and Lee (1968).




Η φήμη του γρήγορα πέρασε τον Ατλαντικό και, ένα χρόνο αργότερα, είχαμε την γαλλική version από την λατρεμένη Marie Laforêt, η οποία δεν θα μπορούσε να μην το τραγουδήσει, μιας και γεννήθηκε στο Medoc, μια από τις πιο σπουδαίες οινοπαραγωγικές επαρχίες της Γαλλίας. Παρτενέρ της εδώ ο Gerard Klein.




Υπάρχουν άπειρες διασκευές σ'αυτό το διαμαντάκι. Άλλες καλές, άλλες μπλιαξ. Διάλεξα δύο που μ'αρέσουν για να κλείσω.
Πρώτη αυτή του Bono (των U2 ντε!). Και γιατί το διάλεξα θα μου πείτε. Και απαντώ : γιατί η γυναικεία φωνή του ντουέτου είναι η Andrea Corr. Και για όσους δεν ξέρετε, η Andrea Corr είναι η τραγουδίστρια των The Corrs, μία καταπληκτική ιρλανδέζικια μπάντα που συντομότατα θα παρουσιαστεί στο νταλικόφωνο. Η ηχογράφηση είναι live από ένα MTV Unplugged της μπάντας, στα 2002, με καλεσμένους τους Bono και τον έναν από τους 5 ΘΕΟΥΣ, τον Ronnie Wood στην κιθάρα που χθες είχε και γενέθλια!




Και τελειώνω με μία πολύ όμορφη διασκευή. Μας έρχεται από τη Γερμανία και την techno μπάντα Scooter. Παρότι hard dance, οι τύποι σεβάστηκαν απόλυτα τον ρυθμό και μας χάρισαν μία version από τις καλύτερες. Συμπεριλήφθηκε στο album τους Sheffield (2000).

ΥΓ. Η φωτό είναι στην Καλαμάτα.